Levershunt van mijn pup

Ongelooflijk, dus toch nog een operatie en dan misschien niet met het gewenste resultaat.
Ontzettend rot voor je. Niet om je ongerust te maken en misschien weet je onderstaande inmiddels wel:


Bron: http://www.mcvoordieren.nl/index.php/zoek-op-ziekte-hond/217?start=2

Wat is je door de chirurg van Utrecht verteld over prognosekansen nu een tweede operatie nodig was?

Sterkte hoor.

Ik zit er even helemaal doorheen, mijn man is weer met Luna naar de kliniek, ze zal weer open gemaakt worden want de chirurg wil nu gaan kijken of er zich een tweede shunt ontstaan heeft, hij wil nu ook weten waarom ze toch weer terug valt.
Met mezelf gaat het ook heel slecht momenteel, heb een zware longontsteking en een zware depressie.
Het kan zijn dat ik opgenomen moet worden.
Als chronisch zieke raak je ook in een sociaal isolement want vrienden laten het afweten dus zit nu alleen thuis met gevoelens van angst, onzekerheid, onmacht , verdriet en woede....
ik weet even niet hoe ik de tijd door moet komen, voel me enorm alleen momenteel.

Meid heel veel sterkte.
Wat ontzettend moeilijk allemaal nu.

Wij zijn er voor je hoor!

Ik krijg niet zoveel hoogte van Luna, zo is ze dagen lang goed te pas en dan heeft ze weer wat hang dagen.
Over 2 maanden maar weer eens ammoniak laten testen want de laatste keer was het weer te hoog.
Maar anderzijds..ze eet goed, groeit goed en is altijd enthousiast als ze met mijn man gaat wandelen...dus beetje vreemd beest want normaal blijven shunt hondjes toch wel erg achter in groei en gewicht, maar dat is dus absoluut niet het geval.
Wel moet ze verder op het dieet van Royal canin hepatic.

Met mezelf gaat het gelukkig weer wat beter alleen 2 dagen nadat ik weer buiten kwam na de longontsteking klapte mijn enkel dubbel toen ik met de paarden deken liep en verkeerd stapte, gevolg 3 van de 4 enkelbanden flink ingescheurd en nu in totaal 10 niet lopen (wat ik binnen toch wel wat doe, zo onhandig met die krukken voor die paar passen steeds)
Als het goed is mag het woensdag getaped worden en mag ik er weer wat op gaan lopen maar dan moet de zwelling wel genoeg afgenomen zijn en daar twijfel ik nog aan of dat wel het geval is.
Nu hoop ik dat dit zo'n beetje het laatste is van een hele rij ellende en tegenslag en ik zelf straks ook weer lekker met Luna wat kan gaan wandelen.

Dat klinkt niet zo heel fijn.
Hopelijk ben je snel weer opgeknapt.

Wat zegt de da nu dan?

Dat we niet zo veel op haar moeten letten, we zijn er veels te veel mee bezig en leggen haar echt onder een vergrootglas en dat voelt het dier ook aan.
Hij heeft er de laatste keer ook niet open gemaakt, hij vond haar veels te goed daarvoor en de waarde was wel weer ietjes gezakt ook.
Hij blijft erbij dat we naar het klinische plaatje moeten kijken en niet teveel alleen maar aan die cijfertjes van de ammoniak waarde want dat zijn vaak ook nog eens moment opnames.
Hij wil wel maandelijks op de hoogte gehouden worden en dan over 2 maanden nogmaals bloed check doen.

Probeer dan maar lekker te genieten van haar.
Vertrouw op je da!

Ja proberen we ook hoor, maar madam heeft volgens mij vandaag weer katten stront uit de tuin op weten te graven, heel de drinkbak zat vol zand en ze is nu ook niet bepaald actief.
Manlief had gister de tuin gedaan en alle barricades weer weg gehaald...gevolg..katten poepen weer in de tuin en zij speurt het op....vieze vuns!

Als madam zo lekker bezig is, dan denk ik dat ze zich goed voelt!

Hou ons op de hoogte!

ook beterschap voor de enkel!

Zal ik doen Saskia, gelukkig voelt ze zich grotendeels ook goed, de chirurg zei ook, misschien kan zij met deze waarde goed leven, dus we hopen maar dat het zo blijft gaan.

Vandaag is Ronald terug geweest voor controle (ik kon niet mee omdat ik ziek ben) en haar waarde was 32!
Dus Luna is nu eindelijk na 3 operaties beter verklaard.
We mogen ook rustig aan over gaan op gewoon voedsel, dus het dure dieet voer hoeven we nu ook niet meer te kopen voor haar.
Kijk...daar hebben we het voor gedaan, het heeft een jaar de nodige stress gegeven en twijfels en tranen maar naar dit resultaat streefden we ook al hadden velen er geen vertrouwen meer in.

Wat ben ik blij voor jullie!

Houden zo!

Wow Diane... 'k Was dit topic helemaal aan 't lezen... Wat fijn dat het weer actief was door aan het eind zo'n positief berichtje van jou over je hondje!!

Nu ook goed voor jezelf zorgen en beterschap gewenst ! (En dat goede nieuws over Luna zal wel een ruggesteuntje zijn zeker ! ) Geef Luna een dikke knuffel en ook petje af voor je vriend die Luna zo goed begeleidt heeft.

Thanx....het is al met al 3 operaties geworden.
De laatste was vandaag 2 weken terug en de kosten daarvan heeft de chirurg op zich genomen....fantastisch toch?

Helaas is mijn man voor de tweede keer dit jaar weer werkeloos geworden dus we hadden het ook niet meer kunnen betalen.
Ik sta nu voor het dilemma dat ik eigenlijk mijn paard in moet laten slapen (zij is niet meer te berijden door een rug aandoening waar ze onbelast geen problemen van ondervind en al 6 jaar op vervroegd pensioen staat) dus helaas zijn we nog niet van zorgen verlost.
Mijn gezondheid is erg achteruit gegaan, maar ja...met zoveel stress was dat te voorzien.
Maar 1 ding hebben we gered....onze Luna is er doorheen!!

Fijn dat het goed gaat met jullie hond.

Voor het paard lijkt me inslapen toch wel extreem, is er geen andere oplossing (bv stichting paard in nood enz.).

Of allen gebruiken om mee te wandelen en grondwerk mee te doen, zonder het te berijden.
Immers als het paard wel bereden zou kunnen worden kost het toch ook geld voor onderhoud en zou je het toch ook niet dood maken?

Nee ik hou mijn paard in eigen beheer, veels te bang dat er toch een zadel op gelegd wordt.
Ze is 8 jaar geleden al afgekeurd vanwege kissing spines dus ze staat al een poos in reservetijd omdat ik die haar graag wil geven.
Kon ze nog wel bereden worden kon ik haar net als mijn andere paard verleasen om zo de kosten te drukken.
Nu gaat het ten koste van mijn eigen behandelingen die ik niet kan betalen.
Maar ik wanhoop nog niet....(het is een lang verhaal trouwens en niet zo zwart wit als het hier staat) want het zal wel weer goed komen.
En zomaar dood maken doe ik zeker niet, maar ik neem wel mijn eigen verantwoordelijkheid tegenover mijn dieren en neem nooit het risico dat er iets mee gebeurt wat niet kan.
Hoe moeilijk die beslissing ook is, maar mocht het zover komen mag ik niet egoistisch zijn.

Jeetje zeg, 3 operaties.....maar wat fijn te lezen dat die waardes goed lijken te gaan! Super!
Die paarden weten wat, he. Sterkte er mee.

Diane, jij schreef dat je voor een dilemma stond, dat je eigenlijk je paard moest laten inslapen (Ik sta nu voor het dilemma dat ik eigenlijk mijn paard in moet laten slapen) en daar reageerde ik op.

Helaas denken veel mensen dat een dier bij hun het beste af is, maar ik denk als een paard zou mogen kiezen om: bij jou doodgemaakt te worden of bij iemand anders een prettig maar onbereden leven te hebben, lijkt me de keuze welke het paard zou willen maken duidelijk. Zoals jij idd schrijft is egoisme dan niet op zijn plaats.

Tja daar noem je wat...vind maar eens iemand die mijn paard onder zijn hoede wil nemen, daar niets tegenover hoeft te hebben en haar niet meer belast.
Denk je niet dat ik die opties al geprobeerd heb??
Niemand speelt meer als filantropische instelling en als het er op aan komt dat wij onze rekeningen niet meer kunnen betalen moet je keuzes maken...hoe moeilijk en zwaar die vaak ook zijn.
Gelukkig heb ik het nog niet hoeven doen en lijkt het erop dat ik gelukkig die keus ook nog uit kan stellen omdat mijn man weer zicht op een baan heeft.
Dit thema heb ik ook al met een hele boel paarden mensen besproken en na aanleiding van veel ervaringen zou ik haar dus niet weg geven want de gevolgen daarvan zijn voor 90% dat er TOCH op gereden gaat worden...dan blijkt dat het paard echt iets mankeerd en dan alsnog naar de slacht of in het aller ergste geval, de handel in gaat en DAT laat ik NOOIT gebeuren met mijn dier!
Ik zal ten aller tijden tot aan de laatste snik zelf eigenaar van mijn paard blijven...juist om haar te weren uit handen van mensen met verkeerde bedoelingen en als jij ook in het paarden wereldje zit snap je waarschijnlijk heel goed wat ik bedoel.

Maar dit is verder erg off topic maar wilde je toch even uit leggen waarom ik ten aller tijden voor de zekerheid zal kiezen dat mijn paard (of welk dier van mij dan ook) vernacheld word door een ander zijn toedoen.

Mij lijkt dat een stichting als die welke in noemde niet paarden opneemt om op te rijden, als ik zo naar hun betsand kijk.

De stichting zelf niet nee, maar de paarden gaan weer ter adoptie weg, paarden blijven daar niet, het is een tijdelijke opvang tot er een geschikt baasje gevonden is en wat gaat dat nieuwe baasje dan met mijn merrie doen?
Nogmaals...erg off topic en ik hop dat ik haar gewoon kan behouden als mijn man straks weer aan het werk is, want ze is echt mijn soulmate....ook al kan ik haar nog maar weinig bezoeken door mijn ziekte...ze zit heel erg diep in mijn hart.

sterkte en ik hoop het beste voor jullie

Thanx, gaat vast uiteindelijk wel weer goed komen.
Voorlopig kunnen we van onze gezonde Luna genieten, dat is al heel wat!

Ik heb net dit hele verhaal gelezen. Mijn pup wordt 7 maart geopereerd aan een levershunt.Ik ga er steeds meer tegenop zien maar heb wel heel veel vertrouwen dat het goed gaat komen......