Bo is nu al 2 maanden bij mij. Toen ze net hier was, was ze erg moe en bang. Ze is namelijk mishandelt toen ze pup was en is (begrijpelijk ook) nog steeds bang voor onbekende mensen, maar gelukkig al minder dan in het begin
. Ik heb haar de eerste weken laten slapen en laten bijkomen. Na een paar weken werd ze al wat enthousiaster, haar staart begon steeds meer te kwispelen en na een maand begon ze zelfs ook al langzaam te spelen. Nu is ze een hond vol energie, ze is heel erg vrolijk en heeeel erg lief. Ze komt elke avond voor het slapen gaan nog even bij me op bed liggen, en 's ochtends als ze mijn wekker hoort gaan staat ze meteen te kwispelen naast mijn bed. Vooral als we gaan wandelen wordt ze helemaal gek en rent ze als een gek naar de deur. Ik ben echt heel blij dat het zo goed met haar gaat, ik was even bang dat ze het nooit zou kunnen vergeten, maar gelukkig geef ik haar heeeel veel afleiding en liefde en heerlijke koekjes zodat ze haar zorgen en pijn hopelijk vergeet. Voor de toekomst hoeft ze zich in ieder geval geen zorgen te maken, bij mij zal ze altijd een warm en liefdevol thuis hebben
Ik hou van je Bo 









