Positieve opvoeding? hier niet meer!

Tussen een correctie en een correctie zit een hoop verschil.
Menig stoei partij tussen honden gaat er vaak harder aan toe, dan een correctie van een honden liefhebber.
Begrijp mij niet verkeert, maar als het zo opgelost kan worden.....
Niemand kan vanachter een scherm zien hoe een correctie wordt gegeven en op wat voor manier het op de hond aankomt.

Iedergeval, dat is mij mening.

wat nou als je 'n hond hebt die op straat elke hond zowat wil opvreten?
Neem nou voorbeeld stavros. Hij is al 'n flink eind gekomen door afleiding, hem gewoon de andere kant op laten lopen en zelf heel rustig blijven.

maar af en toe staat er plots een agressieve jack russel of ander ras voor je neus.
en wat doe je dan?
Bij stavros helpt het dan echt niet om z'n naam te gaan noemen,
hem een speeltje onder de neus te duwen of hem de andere kant op te sturen.
Eens hij is uitgedaagd, gaat hij de uitdaging ook aan.

En dan heb je niet veel meer keuze dan alles in de strijd te gooien om hem om te draaien, af te leiden en weg te lokken van die hond.
en ja, dan wordt ie wel eens weggetrokken (overigens altijd aan zijn tuig, werk met 'n dubbele lijn', of dan wordt er al eens geroepen. Of een zacht hakje gegeven om hem af te leiden, z'n aandacht er bij te houden. En ja, soms wordt er al eens een voet voor z'n neus geschoven. (niet tegen, voor).

allemaal met de bedoeling stavros én die andere hond te beschermen voor een gevecht.
dit is volgens het vorum dus ook een fysieke correctie. Maar nogmaals wil ik benadrukken dat ik stavros géén pijn doe.

ik denk ook dat ieder naar zijn eigen hond moet kijken, wat het beste werkt. Net als met opvoeden van kinderen, heeft de ene hond een totaal andere aanpak nodig a;s de andere. Mijn oudste zoon doet alles voor me op basis van complimenten, maar mijn 2 dochters kan ik normaal corrigeren, die werken daar heel goed op. Ik heb een pup, die ontzettend goed en snel naar mijn man luisterd, maar bij mij alleen als ik met een beloningsysteem werk. Ik houd daar zelf niet zo van, maar merk wel dat het werkt. En daar draait het om. een goede werkzame relatie tussen baas en hond.

@Dobry: Wie is 'wij'?

als ik het eerste stuk lees van asley........gedragstherapeute adviseerd....roedelmethode
da´s toch een positieve opvoeding
toch

Ok Dobry, ik doe ook meerdere korte wandelingen op 'n dag, probeer hem niet te pushen, hij vertrouwt me ook al echt, dat merk ik in de manier waarop ie veranderd is
(van alleen in de bench willen liggen en aanvallen naar naast me met z'n kop op m'n voeten liggen slapen en me 's morgens wakker likken),
maar heel af en toe valt het toch eens voor? wat doe je dan? Je hond die andere laten opvreten?

Zoals Dobry de reactie van haar hond beschrijft , als ze zou handelen zoals Ashley, zo zouden mijn kuvaszen ook gereageerd hebben. Het fysiek aanraken en /of in een bepaalde houding dwingen zouden mijn honden me niet in dank af hebben genoemen. Werken met je stem (en dan bedoel ik dus niet schreeuwen), en lichaamshouding kan een hond al tot andere gedachten brengen.

Ook zie ik de methode die je nu gebruikt, niet dat dit blijvende resultaten op zal leveren. Een keer is de hond het zat! Hoe ze zal reageren dan is afhankelijk van het karakter van jehond, en hoe ze deze fysieke aanpak beleeft. Wat jij als blij en vrolijk ziet, kan ook een vorm van ontladen en stress zijn. Hoe goed kun jij je hond lezen?

Ik neem aan niet zo goed anders had je niet al die tijd aangemodderd en was het je eerder duidelijk geweest dat je de positieve methode niet goed geïnterpreteerd hebt. Getuigd van weinig inzicht van je eigen handelen en weinig inzicht in het gedrag van je hond!

Ik vind dat je een hond pas voor iets kan corrigeren als hij ook daadwerkelijk weet wat er van hem verwacht wordt. Soms is het duidelijk dat een hond jou snapt en er niet voor kiest om naar je te luisteren, maar soms is het gewoon niet of verkeerd aangeleerd door de baas. Consequentie is waarschijnlijk het allerbelangrijkste in de opvoeding.

Maar voor alle druk die je op een hond zet (fysiek/verbaal) moet ook iets voor in de plaats komen om het gewenste gedrag aan te moedigen. Aan alleen een boze nee heeft een hond niets, hij moet leren wat hij dan moet gaan doen. Dus je als je een hond corrigeert dien je daarna direct te belonen als hij iets goed doet.

Bijv bij het naar de plaats sturen mis ik het stuk waar je de hond laat merken dat dat is wat jij wilt, behalve dan dat je hem negeert en dat hij geen boze stem krijgt. Dat hij mekkerend naar zn plaats gaat lijkt me nu geen gedrag wat je graag ziet, ik zie liever een hond die graag voor me werkt dan balend op een afstand blijft. De combinatie blijft belangrijk, dmv van even naar de hond toelopen en even rustig tegen hem te gaan babbelen en lange langzame streelbewegingen maken(terwijl hij op zn plek blijft) houd je hem kalm maar beloon je hem wel. Dan is het zaak om de periodes van beloning uit te stellen. Ook is een vrijwoord erg prettig om de hond te laten weten wanneer hij klaar is en ook dan mag je hem belonen.

Dat je hond een beloning als een vrijbrief ziet kan voor mij een teken zijn dat de beloning verkeerd gebruikt is en/of dat er daarna niet consequent met de hond om is gegaan. Dan lijkt het me toch dat je een andere routine qua belonen moet gaan vinden. Want een belonend woordje tussendoor kan je hond net de bevestiging bieden die hij op dat moment nodig heeft, waardoor hij meer kan hebben.

Ik heb zelf ook een hond die leiding vereist, maar om hem gedreven te houden zal ik er ook veel leuke elementen in moeten steken, zonder de controle te verliezen. Mijn volg-routine is: Aandacht-commando volg-tijdens even een aai langs zn zij terwijl ik "goed zo, braaf.." op een rustige toon zeg-wanneer het gaat zoals ik wil krijgt hij "vrij!" en wordt hij beloond dmv bal. Wanneer en wat blijft altijd een verrassing, zo houd ik hem in spanning en is hij enkel met mij bezig en wanneer ik iets ga doen. Ik corrigeer wanneer nodig(bijv als hij wegkijkt naar een hond) maar direct daarna is het weer "wat een knappe kerel, super.."

Ik wil niet alleen dat mijn hond anderen negeert, hij moet alleen met mij bezig zijn! En je kunt natuurlijk eerst leren om de omgeving met rust te laten en dan de hond op jou laten richten, maar als je de hond eerst leert dat jij het leukste op de wereld bent gaat het negeren vanzelf, die krijg je er dan gratis bij! The other way around is een stuk vermoeiender en frustrerender, been there done that.

Op die manier hoe ik het doe moet de hond werken voor wat hij heel erg graag wilt hebben en daar weegt zelfs een loopse teef niet tegen op! Door hem zo te conditioneren op zn bal hoef ik hem niet om een reactie te vragen, maar smeekt hij me praktisch om werk om zo maar zn bal te krijgen.

Dus zie ik het nut in van begrenzen/corrigeren: Ja. Maar dan wel op zo'n manier dat je duidelijk bent naar je hond en hem een alternatief aanbied voor wat je wel wilt zien. Anders vind ik het zinloos gesjor en gepor met zo'n dier.

Een hond die jou vertrouwd en verder ook redelijk normaal in het leven staat is het soort hond waar ik mijn stuk op baseer. Gewoon een vrolijke huishond waar je meer mee wilt kunnen op het gebied van gehoorzaamheid en hoe ik ermee zou trainen.

Een getraumatiseerde hond zou ik nooit zo snel zo veel van verwachten, daar moet je eerst een band mee hebben voordat je ook maar iets van ze kan vragen. Hardhandige en/of een negatieve benadering is destructief voor deze honden. Veel liefde en geduld om alles te verwerken wat ze hebben meegemaakt.

Duidelijk en realistisch verhaal van Asly en Amigo

Het enige wat ik eruit haal is dat je hiervoor nooit grenzen of leiding hebt gegeven:oftewel dat is wat positief opvoeden inhoudt.

Helaas moet hij jou onkunde nu bekopen met een Hakje of rukje.Dat is dan wel jammer aan het hele verhaal.

Ik neem je verder niks kwalijk over jou vroegere manier van "positief trainen" (je hebt genoeg meegemaakt het afgelopen jaar),maar maak er dan niet van dat positief trainen niks oplevert.
Het is keihard werken dat positief trainen én heel eerlijk naar de hond.
Zien wat je zelf verkeerd doet,waardoor je hond bepaalt gedrag ontwikkeld ,nadenken hoe je dat kunt ombuigen(je realiseren dat alles een proces is en er tijd-weken zoniet maanden overheen gaan)

Wij hebben de discussie even open laten staan, maar om te voorkomen dat we moeten blijven ingrijpen gaat het topic hierbij op slot.

Een dergelijke corrigerende opvoedmethode gaat tegen de visie en het beleid van HondenPage in.

Ook ik moest mijn meisie harder gaan aanpakken, maar wat is hard aanpakken en waar eindig je dan, want er komt een keer een moment dat een hakje ook niet meer werkt? Ik ben een vrij harde, maar hoe meer ik mijn meisie op deze manier zou gaan trainen, hoe meer ze haar vertrouwen in mij zou verliezen. Een hond is erg trouw aan de baas en daar door kunnen baasjes in mijn ogen helaas veel te ver gaan qua correctie's.

Ik denk dat je relatie met je hond uiteindelijk er niet beter op wordt

Vind het ontzettend dom en naief door te zeggen dat iets een hond geen pijn doet.

Hoe weet jij het? En wie ben jij als mens om de pijngrens van een hond in te schatten.

Ik wil je vragen om zelf eens op de grond te gaan zitten op handen en knieen, en dan iemand die die schopjes geeft, ook eens bij jou te geven.
Of een halsband om je nek en er een "rukje" aan te geven,

Je zal toch echt merken dat het niet bepaalt lekker is, en vaak pijnlijk!

Dus zomaar roepen dat zo'n schopje of rukje geen pijn doet is gewoon naief!

En dan begin ik niet eens over de geestelijke schade..

En Ashley, als de positieve manier niet werkt, zal je vast wel iets niet goed gedaan hebben..

Het is helemaal niet nodig om een ruk(je) aan de riem te geven, ook is het niet nodig om de hond een tik(je) met de voet te geven. Dat het helpt om de hond te laten doen wat jij wilt lijkt me logisch(de hond is conflict vermijdend namelijk), en ze wisten vroeger ook wel dat dit prima werkte, maar werkte dit wel zo goed? hoe voelden de honden zich vroeger?

Als je kinderen op gaat voeden zul je hier ook aardig wat tijd en energie in moeten steken om ze goed op te voeden(en veel geduld ). Werkt ook zo met dieren, alleen met dieren is het een beetje moeilijker omdat die simpelweg niet denken zoals wij denken.
Dat de hond aan de riem trekt heeft een reden, dat de hond naar andere honden uitvalt of blaft heeft ook een reden, dat de hond het bezoek zo enthousiast begroet heeft ook een reden, een hond doet dit soort dingen niet omdat hij dit zo leuk vind, en de meeste honden worden er ook nog een keer hyper van, en sommigen gaan ook nog over een bepaald level heen dat ze geen raad meer weten met zichzelf. Dit geeft al aan een beetje aan dat de hond hierin leiding nodig heeft, van zijn baasje namelijk. De hond moet leren vertrouwen op zijn baas en de hond moet een bepaald respect voor zijn baas opbouwen, je moet de hond laten zien dat jij hem begrijpt, dat hij op jou kan vertrouwen in alles.

Wij "belonen" de honden ook niet met koekjes, stukjes kaas oa, ik heb zo door de jaren, dat ik nu les geef, genoeg gezien wat betreft deze 'positieve methode', en heb er nog nooit achter gestaan, voor apparte kunstjes zijn koekjes ed gemakkelijk maar dit is minuten werk. Onze mening: er is meer...honden zijn levende wezens en hebben allemaal stuk voor stuk een doel in het leven, dieren hebben allemaal hun eigen taal, de communicatie tussen mens en hond daar loopt het vaak op stuk, maar bij alles wat een hond doet heeft hij een bepaald doel, de hond wil dingen duidelijk maken of duidelijk krijgen, en dit moet je uitvogelen.

Wij hebben door de jaren heen honderden verschillende honden gezien en meegemaakt, en we blijven van mening dat je honden niet fysiek hoeft aan te pakken om het gewenste doel te bereiken, wij mensen hebben prima de mogelijkheid om positief te kunnen communiceren met honden zonder fysieke correcties of positieve koekjes.

Ik begrijp heel goed dat je uiteindelijk grijpt naar dit soort corrigerende handelingen, maar ik denk dat je er straks wel weer eens op terug komt. En dit was alleen maar positieve kritiek