" Omdat ik denk dat mijn leven met hond er net zo uitziet als jouw leven (hond=je leven)durf ik niet aan een hele oude hond te beginnen, toch bang na een paar jaar in een groot gat van gemis te vallen en bang om er daarna opnieuw niet aan te durven beginnen.
"
Maar bekijk het eens van de andere kant: deze honden zijn al oud, ze hebben meestal inderdaad niet zo heel lang meer te leven. Helaas denken veel mensen; 'ik wil niet zo snel alweer afscheid moeten nemen' en dus blijven ze de laatste jaren van hun in het asiel, zonder baas. Ik snap heel goed waarom men niet voor deze honden zou kiezen, echt waar. Het is ook verschrikkelijk om heel snel al weer afscheid van je geliefde hond te moeten nemen. Maar wat een fijne jaren heeft die hond dan toch bij jou gehad! Hij heeft zijn laatste jaren liefde gekregen van een nieuw baasje, i.p.v. eenzaam in een hokje te zitten...
Het is natuurlijk je eigen keuze, ik wil je ook helemaal niks aanpraten. Maar ik zou er toch nog eens goed over nadenken, omdat me in jouw situatie een ouder, wat minder actief (en heeeeel dankbaar!) hondje me toch wel ideaal lijkt.
En wat vind je van een kat? Je hebt de knuffels en de gezelligheid, maar niet de activiteit? Of houd je niet zo van katten?
Ik hoop dat het doorgaat met het opvanghondje, lijkt me een goede manier om te 'oefenen'

Ik duim voor je!