Hoi allemaal,
Ik wou even mijn verhaal kwijt over wat ik gisteren tegenkwam.
Wel, ik ga beginnen bij het begin, hé.
Woensdag zag ik op een site dat er 2 cavalier teefjes (pups) te koop waren bij een particulier. Ze waren 8 weken en omdat we binnenkort een cavalier pup (teefje) in ons gezin willen verwelkomen, ben ik al wat aan het rondkijken om ideeen op te doen. Het was maar 5 km van ons thuis, dus ik maakte een afspraak voor vrijdag.
Vrijdagochtend brachten we de kindjes naar school en ik ging met mijn man kijken naar de pups met in ons achterhoofd, we kopen er geen maar we doen ideeen op.
We komen daar aan en de honden lopen allemaal buiten in de tuin, mama - papa - en 3 pups. Geweldig hoe die met elkaar speelden. Echt schatjes!! Mijn man was verkocht voor 1 van de pups, wat nog nooit eerder was gebeurt en hij vertrouwde de vrouw echt. Ik had zo mijn twijfels en iets in mij voelde niet goed, niet over de pup want die vond ik geweldig. Het was hun eerste nestje, de papa leefde altijd buiten, de mama binnen en de pups ook binnen, maar met mooi weer mochten ze buiten. De pups hadden hun enting gehad, ontwormd en ze kregen preventief iets tegen oormijt omdat de moeder het had. Ze hadden een kleine navelbreuk. Ze vertelden ons dat ze een nestje van 3 kerngezonde pups hadden. We kregen wel geen garantie en de chip moesten we zelf laten plaatsen. Wat me niet aanstond was dat de tuin erg rommelig en onveilig was vb: er lag een stapel houten planken waar de punt van de nagels er uitstak. De pups kropen er gewoon onder tot ik er uiteindelijk voorzichtig iets van zei tegen de eigenaar. We zouden 's avonds laten weten wat we beslist hadden. In de auto was Kurt al vol lof en hij wou die pup, omdat hij nog nooit zo'n speelse pups had gezien. Ik zei dat ik eerst een dierenarts wou bellen voor raad. Ik legde haar alles uit en zij zei dat het ok was als we de oormijt opvolgde ( de pup had het niet). Ik vond de pup ook geweldig, dus ik de hele middag nadenken omdat mijn gevoel zei dat er iets niet klopte! Ik weet niet waarom, maar ik had het gevoel dat ik de pup nog 1 keer moest zien voor we een beslissing namen. Dus gingen we 's avonds nog eens langs. de papa en mama en pups zaten appart in een bench op de veranda. Omdat de poort openstond zei de eigenaar (nou dan doe je die toch dicht) Onze kindjes vonden de pup ook geweldig en speelden er even mee. mijn man zei dat we voor 20u iets lieten weten. Vlak voor we weggingen zei het zoontje van de eigenaar:" eigenlijk hadden we 7 pups, maar er zijn er 4 die dood..." en toen deed de moeder vlug teken dat hij stil moest zijn en stuurde hem naar binnen. Ze dacht dat ik het niet gehoord had. Mijn man had het niet gehoord, want hij was al op weg naar de auto met mijn dochter. In de auto zei Kurt tegen de kindjes:" en willen jullie die pup ook?" Ik zei toen heel stil en nog overdondert:" Kurt we kopen de pup niet, want ze hebben gelogen" en ik legde het hem uit.
S' Avonds heb ik om 19u gebeld en uitgelegd waarom we de pup niet namen. Weet je dat die vrouw nog zei dat haar zoontje het had over het nestje waar de moederhond uit kwam!! Wie gelooft dat nu!! Ik ben niet dom hé. Ik weet nu wel dat ik de volgende keer ook rekening zal houden met mijn gevoel over de situatie.
Oormijt bij de moeder, onveilige omgeving, geen chip, papa die altijd buiten moet, 4 dode pups..... waar zijn ze mee bezig? En misschien waren de honden zo ongelooflijk speels omdat ze altijd in een bench zitten????
Ik kan het nog niet geloven dat er mensen zijn die zo liegen!
Ik hoop maar dat we de goede beslissing nemen als we uiteindelijk een pup kopen en dat we eerlijke mensen vinden. Ik heb best schrik nu.
Sorry voor het lange verhaal, maar ik moest het even kwijt
Kelly


3 doggies















Zo'n fokker zou je gewoon ergens moeten kunnen


