Gisteren onderweg met Josefientje Takkenbos, moest ik bij het overstappen naar een andere trein een half uur wachten, want ik had natuurlijk mijn aansluiting gemist. De kinderen zijn bij hun vader, dus zonder kinderen wachten vind ik minder erg dan met kinderen zeg maar. In ieder geval had ik inmiddels best wel dorst en Takkie stond hevig te hijgen, dus ik naar het kioskje op het perron. Flesje SPA blauw gepakt. Vraag ik aan de caissière of ik er zo'n kartonnen bekertje bij mocht hebben. Natuurlijk waren die voor de koffie, of ik niet gewoon uit het flesje kon drinken, zoals alle normale mensen... (dus...)
Dus ik zeg, het is niet voor mij, maar voor mijn hond. Van een kartonnen bekertje kan ik een kommetje scheuren. Nou zag ik aan haar gezicht dat ik met dat antwoord al helemaal niet meer binnen de categorie normale mensen viel, dus ik snauw...ja dat beest heeft met dit weer toch ook dorst !
Het gescheurde kommetje heb ik bewaard, want ergens is het natuurlijk ook wel grappig. Maar Takkie was blij met z'n kommetje slobber
.



3 doggies









