Einde vorig jaar (december 2010) nam ik contact op met de dierenarts omdat onze maltezer volgende klachten had:
* erg veel drinken
* erg veel plassen
* erg veel eten
* verschrikkelijke jeuk en uitslag
* slechte vacht
* kalende neusrug
* en hij was sterk vermagerd (van 4,3kg naar 2,8kg) terwijl hij erg veel at.
Nouki moest nuchter zijn voor de onderzoeken.
Eerst werd er een urinestaal genomen waar erg veel struivenkristallen gevonden werden.
Nadien werd er bloed afgenomen waar een leverwaarde net wat te hoog stond (ik weet niet meer precies welke waarde het was).
De dierenarts dacht meteen aan een portosystemische shunt of makkelijker gezegd een levershunt.
Daar werd dan ook verder onderzoek naar verricht. Er werd nogmaals een staaltje bloed afgenomen terwijl hij nuchter was dat zou worden opgestuurd naar het labo om de ammoniakwaarde na te kijken.
Nadien kreeg hij van de dierenarts een blikje “high calorie” voer en 2 uur later werd er een 2de staaltje bloed afgenomen om de ammoniakwaarde tussen het eerste en 2de staaltje te vergelijken.
We werden naar huis gestuurd met voer voor de struvietkristallen en moesten dan verder afwachten op de resultaten van het labo.
2 dagen later werd ik opgebeld door de dierenarts dat de resultaten binnen waren.
Het 2 de bloedstaaltje vertoonde een iets hogere ammoniakwaarde dan het eerste en toen werd dus de diagnose portosystemische shunt gegeven.
Er werden mij 2 dingen aangeraden:
- meteen laten inslapen
- of een dieet proberen
Inslapen was voor mij echt geen optie, want behalve die klachten was er niets dat deed vermoeden dat onze maltezer zich erg ziek voelde of ergens pijn had.
Dus het dieet dan maar.
Van de dierenarts kreeg ik royal canin hepatic mee naar huis + lactulose+ vitaminepasta + medicatie die de leverfuntie ondersteund.
De brokken heb ik een tijdje gegeven, maar ik zag geen verbetering dus ben ik opzoek gegaan naar voeding om zelf samen te stellen voor honden met leverproblemen.
Sindsdien zag ik ons ventje alleen maar beter worden. Hij dronk veel minder, hij at weer normale hoeveelheden, zijn vacht werd terug beter, hij ging minder krabben en ook de uitslag verminderde, hij kwam ook terug wat aan in gewicht, …
Maar al snel bleef zijn bakje onaangeroerd staan of nam hij er alleen uit wat hij graag at. Daardoor was het al snel zover dat hij alleen de yoghurt en cotagechees nog op at en al de rest liet staan.
Ik ben dan voor alle hondjes overgeschakeld naar alleen kvv ook voor ons maltezertje. Volgens de dierenarts was dit te schadelijk voor hem, en zou het terug helemaal berg af gaan met hem.
Maar integendeel hij werd minder hyper, had terug een goede eetlust, zijn uitgedroogde vacht werd terug mooi glanzende, hij kreeg terug haar op zijn neusrug en binnen de maand zat hij terug op een gewicht van 4,4kg. Ik ben toen ook gestopt met de medicatie en de vitaminepasta en alles bleef goed gaan.
Nu vraag ik mij soms echt af of die levershunt toch geen verkeerde diagnose was. En hij misschien gewoon een allergie had aan brokken. Als je hem nu ziet op alleen kvv, zie je echt niets verkeerd meer aan hem. Hij is gelukkig, levendig, en ziet er helemaal gezond uit.
Ook het feit dat er mij al meermaals werd verteld dat de diagnose niet kon worden gesteld op de manier dat onze dierenarts het heeft gedaan (eerst nuchter bloed trekken en dan nog een keer na het eten) doet mij erg twijfelen. Want hoe kan een hond die er eerst zo slecht aan toe was ineens weer helemaal gezond worden terwijl er geen behandeling meer word gegeven en er geen operatie werd uitgevoerd.
Een levershunt kan volgens mij toch niet vanzelf genezen?
Ook door te praten met andere mensen die daar met hun hond zijn geweest zij mijn twijfels nog groter geworden, want het blijkt dat diezelfde dierenarts wel al vaker diagnoses heeft gesteld en mensen dure dieetbrokken en behandelingen heeft aangesmeerd waarbij later bleek dat die honden helemaal niet ziek waren en geen speciaal dieet of behandeling nodig hadden.
Ik heb wel een tweede opinie gekregen, maar dat was een dierenarts uit dezelfde praktijk die dus werkt voor de dierenarts die de diagnose heeft gesteld. En ook alles beaamde wat de dierenarts verteld heeft.
Nu zou ik graag bij een andere dierenarts gaan die niet gebonden is aan dezelfde praktijk om het onderzoek nog een keer over te doen.
Maar mijn vriend vind dit een onnodige uitgave omdat onze maltezer nu terug helemaal gezond is.
Ik weet dat het veel geld kost om al die onderzoeken opnieuw te doen, maar ik voel mij er toch wat slecht bij dat ik nu niet 100% zeker weet of hij nu wel of geen levershunt heeft.
En ook het feit dat de dierenarts al bij zoveel mensen een valse diagnose stelt en een onnodige behandeling opstart (volgens mij dus enkel en alleen om het geld) , geeft mij alleen maar meer het gevoel dat ik onze maltezer nog een keer moet laten onderzoeken. Want wie weet hoeveel mensen zijn er dan nog die op dit moment dure brokken voeren aan hun hond en dure mediactie geven terwijl dit niet nodig is.
Ik weet dat het een lang verhaal is, maar ik wil dan ook jullie mening kennen en daarom het verhaal zo duidelijk mogelijk neer zetten. In mijn vriendenkring ben ik blijkbaar de enige die het nodig vind om onze maltezer toch nog een keer te laten onderzoeken. Maar voor hetzelfde geld ben ik hem nu misschien wel aan het vergiftigen ookal ziet hij er helemaal gezond uit, en mocht de diagnose vals zijn dan zou dit al de zoveelste valse diagnose zijn van die dierenarts en ben ik van mening dat deze dierenarts ook maar een keer moet gestopt worden. Niet alleen voor mij, maar voor al die andere mensen die daar al bedrogen zijn uitgekomen.



3 doggies




