beschermend?????

Hallo, Ik zit met de handen in het haar.

Een tijd terug ben ik met mijn hond naar de gedrags therapeut geweest. Barky was erg aggressief naar andere honden vooral mannetjes en probeerde continue vrouwtjes te versieren.Zij adviseerde mij hem zo snel mogelijk te castreren en ik heb hem dan ook ongeveer 8 weken geleden laten helpen. Dat was een ontzettende opluchting. Barky kon weer los binnen twee weken en er was met de meeste honden dan ook niets aan de hand. Ze wees me er wel op dat ik angst doorgaf aan de hond als hij vast zat en daar heb ik de afgelopen maanden dan ook hard aan gewerkt om dat niet meer te doen.

Nou dan komt hier de echte vraag. Gister ben ik met de hond vertrokken naar de camping waar we met een aantal vrienden zouden staan. Hartstikke gezellig maar er was nog een hondje bij een klein reutje. In eerste instantie ging dat niet zo maar na een lekkere wandeling in het bos en lekker gerend te hebben ging het tussen die twee ontzettend goed.Eenmaal terug bij de tent en aan tafel ging het helemaal mis. De andere hond kwam op ons aflopen en na even gesnuffeld te hebben ging het mis. Wie van beide begon is niet duidelijk maar barky heeft hem zo hard gebeten dat we vannacht met dat hondje naar de dierenarts moesten om hem te laten hechten. Ik voel me er ontzettend schuldig over maar ik weet niet wat ik kon doen. de nachtmerrie was nog niet over. Nadat ik met de kinderen van een van mijn vrienden gespeeld had en ik weer zat kwam een van de jongens hard langsrennen. Barky sprong op en hapte naar hem, hij miste op een haartje maar de schrik zat er goed in.

Barky heeft geen hekel aan kinderen en vindt het zelfs fantastisch om lekker samen te spelen.dit doet hij ook wel eens naar mij omdat hij dan graag mijn aandacht wil. hij pakt dan vaak mijn hand of arm vast totdat ik hem de aandacht geef die hij graag wilt

Nu is mijn vraag komt dit gedrag vanuit barky naar andere honden en kinderen toe omdat hij mij wil beschermen of is het gewoon een agressief beest en kan ik hem beter opgeven. Ik zou dit verschrikkelijk vinden want het is mijn mannetje. Wat kan ik nu het beste doen?

Groetjes amanda

Hoi Amanda,

Het is denk ik nog veel te vroeg om Barky te bestempelen als een 'agressief beest'. Feit is dat honden gewoon zo hun instincten hebben.

Nu zijn er hier twee instincten in het spel: voorplantingsdrang en jachtdrift.

Eerst voortplantingsdrang. In een wolvenroedel mogen allen de hoogsten in rang zich voortplanten, de alpha-reu en de alpha-teef. Heb je dus als hond een sterke voortplantingsdrang, dan moet je hogerop zien te komen in de roedel. Je hormonen en je instinct vertellen je dan om zodra je een andere ongecastreerde reu (dus concurrent) tegenkomt, ervoor te zorgen dat je die de baas bent.

Castratie is hier een oplossing voor, maar na een operatieve castratie duurt het nog zes maanden voordat de hormoonspiegel verandert is. Het duurt dus even voordat je het volledige effect van de castratie hebt. Acht weken geleden is dan ook kort dag.

Daar komt bij: ook na een castratie blijft er de behoefte aan een duidelijke onderlinge rangorde. Dat is een bijkomende reden waarom het buiten in het park wel goed gaat, maar met het hondje van je vrienden niet: er was zich een roedel aan het vormen en de rangorde was niet duidelijk. J

vervolg (tikte de reageer-button te vroeg aan):

Je kunt in de toekomst een dergelijke situatie voorkomen door de honden goed te observeren, en dan de hond die naar voren komt als ranghoger, duidelijk als zodanig te behandelen.

Voor wat betreft de verwondingen die de andere reu heeft opgelopen: die hebben er misschien meer mee te maken met dat jullie ze uit elkaar hebben proberen te trekken. Bij een hondengevecht grijpen de honden elkaar met de tanden vast, en als je ze dan uit elkaar trekt, kan het zijn dat dat ze stimuleert om steviger vast te houden dus harder door te bijten.

Goed. Twee dingen die je hier kunt doen: rustig afwachten tot de operatieve castratie volledig effect heeft. Of teruggaan naar de dierenarts en vragen om een chemische castratie. Beetje dubbelop, maar een chemische castratie werkt maar tijdelijk, maar is wel meteen volledig effectief. Persoonlijk zou ik het zelf gewoon even afwachten. In het park gaat het immers gewoon goed?

Komt het in het park tot vechten, niet mee bemoeien, je hond roepen en meteen weglopen, of zelfs een sprintje trekken. Je zult zien dat je hond, beroofd van rugdekking, ophoudt met vechten en met je meeloopt.

Nu voor het tweede instinct: jachtdrift. Ik heb twee dobers met flink wat jachtdrift, en ik kan zelf niet joggen met hen aan de lijn zonder dat ze in mijn benen happen. Is af te leren, maar ik krijg genoeg beweging , dus ik laat het maar zo. Allerlei soorten rennende benen zijn nog steeds interessant voor ze, al heb ik mijn oudste dober uiteindelijk wel af kunnen leren om achter joggers aan te gaan.
Voor mijn jongste dober zijn joggers echter nog steeds vogelvrij. Maar heeft dit met agressie te maken? Zodra zo'n jogger stilstaat, is de lol voorbij en stelt mijn Aidan zich netjes voor. Kan zich alleen dan niet voorstellen waarom die aardige meneer hem niet ziet zitten. Ik ben toch lief?

Heeft het happen naar de benen van de kinderen van je vrienden dus met agressie te maken? Zeker als Barky nog jong is, zeer waarschijnlijk niet.

De vraag is, doet hij het onder andere omstandigheden ook? Of was het alleen die ene keer? In het laatste geval kan het de naweeen zijn van de vechtpartij die hij net achter de rug had. Ook voor een hond die zelf begon, geeft zoiets zeer veel stress geeft. En dat hij die spanning met spelen, dus happen naar voorbijrennende benen, af probeerde te reageren.

Uiteindelijk kun alleen jij inschatten of je hond agressief is. Mijn twee dobers hebben ooit fors met elkaar gevochten, en hangen/hingen graag in voorbijrennende mensenbenen. Maar zijn voor de rest lief en betrouwbaar. Watjes waar je een harmonica van kan maken, geen agressieve beesten.

Hoop dat je hier iets aan hebt,

groetjes,

Linda.

Hoi,

Een castratie hoeft niet altijd te betekenen dat je hond er rustiger van wordt! Het kan ook zijn dat je hond er door veranderd in negatieve zin. Tenslotte haal je een stukje identiteit van je hond weg! Zijn originele geur zal veranderen, waardoor de hond zich onzeker kan gaan voelen en het bv niet fijn meer vind dat andere honden hem besnuffelen en dit dus ook niet meer toestaan. Sommige reutjes gaan zelfs plassen als teefjes om andere honden te laten denken dat er een teef geplast heeft. Wil niet zeggen dat dit bij jou hond nu het geval is, maar het zou een mogelijkheid kunnen zijn. Verder zou het ook kunnen dat er bv iets heel lekkers op die tafel lag. Dit kan ook een aanleiding zijn om een gevecht te beginnen.

Sommige honden kunnen niet tegen rennende kinderen/mensen. Dit zien ze als prooi die voor hun wegrent. Dus als jouw hond een jachtinstict heeft, zou het kunnen dat dit in hem zit. Wel kun je dit afleren door hem aan te lijnen en te oefenen met rennende kinderen/mensen. Beloon hem goed als hij niet naar de rennende kinderen/mensen omkijkt. Als er iets aan komt rennen, laat je jouw hond gaan zitten. Probeer zijn aandacht te winnen. Doet hij het goed, dan ook goed belonen. Misschien dat hij het daarna gewoon gaat vinden! Verder zou ik zeggen dat geen één hond echt voor 100% te vertrouwen is met kleinere kinderen. Het is nog niet direct een reden om je hond op te geven. Ga weer met hem aan de slag en geef hem een extra kans. Ik weet ook niet hoe oud je hond is? Sommige honden worden pas rustiger als ze een jaartje of 3 zijn. Onze vorige hond was tot zijn 3e jaar ook af en toe erg moeilijk, en dat verdween als sneeuw voor de zon toen hij 3 jaar was. Ik heb altijd gezegt dat hij heel lang gepubert heeft en daarna pas verstandig en volwassen werd. Met hem kon ik uiteindelijk lezen en schrijven. Het was een schat van een hond...ook al had ik dat in het begin nooit van hem verwacht. Veel succes met jouw hond....Heb nog even geduld en ga met hem werken.

Groetjes Monique

hallo,
Barky is nu 5 jaar dus ik was best laat met castreren. Mijn ex vond het niet goed om het eerder te laten doen. Ik heb barky gekregen als pup. Ik durfde zelf niet naar buiten en hij heeft mij dan langzaam aan geleerd om steeds verder van huis te gaan.Barky is ontzettend lief maar wil niemand bij mij in de buurt hebben. De kinderen van mijn zus accepteert hij en daar wil hij ook gezellig mee spelen. De oudste mag ook rustig bij mij in de buurt komen maar de jongste heeft hij liever op een afstandje. Hij gaat wel regelmatig naar haar toe om een knuffel te halen maar wil niet dat zij naar hem toe komt. Na de castratie is hij veel rustiger en liever geworden maar aan de lijn lopen blijft een probleem. Vooral honden die beginnen met grommen vindt hij vreselijk en daar reageert hij agressief op. het probleem is dat hij een grote hond is en daardoor al snel als gevaarlijk wordt betiteld.Barky gaat voor mij door het vuur en juist daar maak ik me zorgen over. Als ik lig te slapen hoeft er niemand bij mij in de buurt te komen want dan reageert hij met grommen en ontbloot hij zijn tanden.

Het is een beetje een rommelig stukje maar ik hoop dat er wel het een en ander duidelijk wordt

Hoi Amanda,

Wat fijn dat Barky die rol in je leven heeft kunnen spelen. Maar eigenlijk heeft hij lange tijd een gedeelte van de rol van roedelleider op zich moeten nemen. Daar komt het beschermende/bezitterige vandaan. Want het is alletwee.

Ik zou op straat gaan werken met de easy leader. Je krijgt zo meer overwicht op wat een erg grote en sterke hond is. Het is een snuitband, waarmee je je hond heel eenvoudig onder controle kan houden. Bovendien kun je op het moment dat hij naar andere honden dreigt uit te vallen, zijn kop naar je toe draaien en hem zo makkelijker afleiden en dan belonen voor goed gedrag.

Verder zou ik met die gedragskundige gaan werken aan het zekerder zijn naar de hond toe, en het meer leiding geven aan de hond. Maar ik zou daarnaast ook eens gaan kijken voor een echt goede hondenvereniging bij jou in de buurt, ééntje waar ze zonder slipkettingen e.d. werken, maar met positief belonen. Als je wekelijks op een leuke, positieve manier met je hond omgaat, zou je wel eens een grote verbetering in zijn gedrag kunnen zien. En het is vooral goed voor jouw zelfvertrouwen naar hem toe.

We horen graag van je hoe het verder gaat. Hou je ons op de hoogte?

groetjes,

Linda.

Hoi Monique,

Iemand hier in de buurt heeft een golden retriever uit het asiel gehaald. In die tijd was het standaard procedure om alle reuen eerst te castreren, voor ze herplaatsd worden. Resultaat: die hond ruikt nu kennelijk als een teefje, want iedere keer als ik hem met Christo tegenkwam - die toen nog ongecastreerd was - wou Christo op hem rijden. En andere honden reageerden hetzelfde. Rot voor die hond, die zowat niet meer kon spelen met andere reuen.

Dus ja, het is een risico dat bij castratie komt kijken. Ik ben ook erg blij dat het met Christo en Aidan zo goed heeft uitgepakt. En als ik maar één reu in huis zou hebben, die buiten ook niet met andere reuen vecht, dan zou ik hem ongecastreerd laten. Castreren alleen omdat de hond dan 'makkelijker' wordt, zou ik persoonlijk niet doen.

Maar ik denk dat het in Amanda's geval gewoon fijn is dat ze Barky nu gewoon los kan laten, zonder dat het meteen vechten wordt. Anders had ze hem alleen aan de lijn kunnen houden, en dat lijkt me ook niet erg leuk, voor haar of voor hem.

Misschien is het een idee om de entry over castratie in de encyclopedie aan te passen, zodat de voor- èn nadelen beiden belicht worden?

Groetjes,

Linda.

Hoi Linda,

Ik zal eens in de encyclopedie lezen wat er nu staat. Misschien is het inderdaad een idee om het aan te passen. Hier in het dorp wonen mensen die dus een gecastreerde reu hebben. Ze hebben hem laten castreren, omdat ze vaker "pusjes"in huis vonden. Dus geen medische reden, geen reden dat hij sexueel gefrustreerd is, geen reden omdat hij dominant was. Zij hebben er echt spijt van, want deze hond is nu agressief naar andere honden. En dat alleen omdat hij zijn identiteit kwijt is. Hij denkt dat hij zich overal moet bewijzen en die hond loopt dus nu met een muilkorfje rond, omdat hij niet meer te vertrouwen is bij andere honden. Terwijl het voor de castratie een hond was die met iedere hond speelde! In Amanda's geval is dat inderdaad heel anders. Haar hond was daarvoor al moeilijk met andere honden. Zelf vind ik het niet zo'n probleem om mijn hond altijd bij me te houden en dus niet los te laten lopen in het bijzijn van andere honden. Ik maak ook altijd mijn honden vast, als ik mensen tegenkom met een hond die ik niet ken. Meer omdat ik niet weet welke hond er aan komt. Die van mij kunnen dan sociaal zijn, maar sommige mensen laten hun hond los lopen, terwijl de hond eigenlijk niet altijd vriendelijk is naar andere honden. Daar heb ik dan wel een hekel aan! Ik heb het zelf 2 keer meegemaakt dat mijn vorige hond even aangepakt werd door een loslopende hond die dus niet luisterde naar zijn baas en daardoor is onze Buster altijd dominant geweest naar andere honden. Hem kon ik zelfs niet meer gewoon loslaten. Ik liet altijd een 5 meter lijn achter hem aanslepen, zodat ik er snel op kon gaan staan als een andere hond naderde. Is niet prettig, maar het went. Maar goed, ik ga de encyclopedie eens even bekijken.

Groetjes Monique

Hoi Monique,

Bedankt voor je uitleg. Dat van die hond die na castratie agressief is geworden naar andere honden toe, is voor mij nieuw. Zo leer je van elkaar.

De keuze waar ik voor kwam te staan was castratie of één van de twee wegdoen. Voor mij was castratie de betere optie van de twee.

Maar mijn teefje, die ik los niet altijd kan vertrouwen met andere honden, ga ik niet laten steriliseren. Niet nadat ik op het forum gelezen heb wat voor negatieve ervaringen sommige van jullie gehad hebben daarmee. Dan maar lekker aan het treklijntje, en alleen waar het veilig kan, los.

Wat er nu in de encyclopedie staat over castratie vind ik overigens een heel goed uitgangspunt.

Was niet de bedoeling je aan het werk te zetten! Zal zelf ook wat suggesties aanleveren.

groetjes,

Linda.

Hoi, bedankt voor jullie adviezen. Ik ga ermee aan de slag mocht iemand anders nog een advies hebben laat het weten.

Groetjes Amanda