Hallo zoals jullie weten ben ik mij aan het verdiepen in de hondenfokkerij en speur dagelijks nogal wat sites af.( van voornamelijk Sbt's natuurlijk) Voornamelijk om het een en ander op te steken wat meer succes zou hebben en wat minder, wat mij persoonlijk het meest aanspreekt en wat weer minder.
Nu vraag ik mij eigen af wanneer word je nou het meest serieus genomen als fokker als je alles tegelijk doet? Showen, sporten enz? Je ziet dit best veel in het ras dat het óf om uiterlijk óf om sport gaat, óf juist een combinatie van beide.
Mijn "goal" die ik voor ogen heb als ik ga fokken is om mensen er bewust van te maken hoe lief STB'S zijn en dat het wel degelijk huishonden kunnen zijn mits ze genoeg beweging krijgen.
Waarschijnlijk een totaal andere invalshoek, maar goed dit is mijn motivatie om te fokken.
Je ziet tegenwoordig veel zenuwachtige honden omdat ze helemaal opgefokt worden (letterlijk en figuurlijk) ze moeten hardstikke opgepomte spieren hebben anders zouden ze niet rastypisch genoeg zijn(hier krijg je vaak die kruisbandscheuren door, en verkeerd trainen, te kort in de poten fokken) en dan heb je nog inbreeding waar gelukkig nu streng toezicht op is, je ziet zoveel dezelfde lijnen niet normaal.
Ik wil de leuke rustige huishond sbt terugfokken die overal voor in is maar niet hyperactief. Wat zouden jullie mij aanraden te doen?


3 doggies
(oftewel ik doe af en toe een showtje omdat ik het leuk vind en mijn meiden ook, en ik zit ook op de hondenschool omdat ik het leuk vind en mijn meiden ook maar ik hoef zeker niet overal de beste in te zijn want bij mij gaat het ook om bovenal natuurlijk gezonde maar daarnaast ook vooral lieve, gezellige huishonden te fokken die geschikt zijn voor een hoop doelen maar bovenal lekkere knuffels zijn waar je heel wat plezier mee kunt beleven)
!




