Hi,
Beer heeft nog steeds last van wat verlatingsangst. Nu zijn er toch een tweetal situaties waarbij ik jullie raad goed kan gebruiken:
1. Mee voor een kleine boodschap
Wanneer ik voor een kleine boodschap naar de winkel moet neem ik Beer vaak mee. Buiten de winkel maak ik hem vast, laat hem zitten, snoepje, commando blijf, draai me om zonder te kijken en loop de winkel binnen. Nu is dat bij een winkel waarbij hij mij, na het naar binnen gaan, niet meer ziet geen probleem. Ik kan hem rustig een paar minuaten laten zitten en geen gepiep/geblaf.
Nu is dat bij een winkel waar bij hij mij de hele tijd kan zien (toevallig is dat de kaaswinkel
) anders. Wanneer ik dan te ver de winkel in loop of ik sta te dicht bij een schap gaat hij piepen en janken. Onbedoeld kijk ik dan toch zijn kant op of er iets is.
Raakt hij te gefixeerd op mij in die tijd dat hij mij kan zien? Moet ik hem compleet negeren of toch geruststellen?
2. Vriend een avondje weg
Zojuist ging mijn vriend een avondje weg. Ik zat boven achter de computer. Beer begon eigenlijk direct met piepen en later zachtjes janken.
Stem verheffen werkt niet, negatieve aandacht is toch ook aandacht denk ik dan. Als hij stil was liet ik mijn hoofd even zien met op mijn allerliefst "Hier ben ik," dat gaat wel eventjes goed maar toch blijf hij doorgaan. Daarna heb ik hem genegeerd en toen hij stil was ben ik de lange ronde gaan lopen. Nu zit ik weer boven en is er niets meer aan de hand.
Wat zou de reden hier van kunnen zijn? Als mijn vriend weg gaat 's avonds (is niet vaak) ga ik een ronde met hem lopen en dan is er niets aan de hand. Doe ik echter niet altijd en we gaan ook nooit op vaste tijdstippen (behalve 's avonds). Ook hoort hij mij tiepen en rond lopen dus hij weet dat ik er ben. Beter om compleet te negeren of een "Hier ben ik?"
Het zijn geen mega issues maar ik vind het niet leuk voor Beer dat hij zich zo moet voelen. Hoop dat jullie ons wat raad kunnen geven.


