bestaat er een puppyschool volgens de methode van Cesar Millan in Belgie of Nederland? 
Ik zeg niet dat het de juiste methode was, vraag me alleen af waarom het gedrag na dit voorval was veranderd en waarom hij mijn broer toen wel als zijn baas accepteerde.
Wellicht omdat hij er weinig trek in had weer op zo'n onvoorspelbare wijze tegen de muur gesmeten worden? Heeft in mijn ogen niets met accepteren van een baas te maken maar meer met vermijdingsgedrag.
Ik denk dat deze hond niet begrepen is en dat het daardoor zover heeft kunnen komen.
Helaas, dit onderwerp staat op slot.
Dit komt doordat het onderwerp niet meer recent is en in het hondenforum archief terecht ik gekomen.
Als je over "bestaat er een puppyschool volgens de methode van Cesar Millan in Belgie of Nederland?" wilt praten in het hondenforum dan kun je het beste een nieuw onderwerp aanmaken
Ook ik ben van mening dat je een agressieve hond niet zomaar 'weg clickert'.
Fysieke correcties zijn een noodhandeling, maar is een aanval dat ook niet?
Iedereen weet dat een hond die zo verknipt is, onvoorspelbaar is. Onvoorspelbaar gedrag met zich mee neemt en dat je met alle training van de wereld, soms nog niet de gewenste effecten met zich mee neemt.
Als je daar mee bezig bent, trainen dus, zit je niet te wachten op die aanval; je bent immers de hond aan het trainen.Maar je houdt het wel in gedachten!
Als die aanval toch komt, denk ik dat hij aardig kon inschatten dat hij dit niet kon oplossen met een positief woordje en een koekje.
Linksom of rechtsom; deze situatie zat er aan te komen. die confrontatie moest er blijkbaar komen. Dat ga je niet tegen, trainen of niet. Die hond is getraumatiseerd geweest, heeft verknipt verdrag aangeleerd.. en het is geen malthezertje...
Als het mij was overkomen? Als ik werd aangevlogen door een DM? Ik had het zelfde gedaan. Zonder 2x nadenken.
Voel je de spanning die een hond heeft? Ja. Heeft hij maatregelen getroffen? ALs ik het zo lees; Ja.
Kon hij dit voorkomen? Heel misschien..
Is het na deze confrontatie beter gegaan? JA!
Wie zijn wij dan om te roepen dat het alleen maar positief opgelost kan worden? Opvoeden is maatwerk.
Nogmaals, ik ben niet van de fysieke correcties, maar sommige situaties vragen er om
daar ben ik ook van overtuigd met Ceasar M. Hij heeft de extreme gevallen onder zijn handen. M.i. pakt hij vaak de juiste momenten aan om te corrigeren. Dat zijn momenten (fixatie, extreem gedrag) waar je het niet haalt met een koekje en een positief woordje hoor..En als dat gedrag maar diep genoeg in gesleten is, helpt het ook niet meer om weg te lopen. Want dan zit je de keer er op weer.
Die hond needs to snap out of it. En als je dat dan zo moet doen.. Tja.
Ik doe het niet, bij mij hoeft het ook niet; ik heb mijn honden onder controle en ik werk samen met ze, het zou bij mij nooit zo ver komen. Maar mensen die geen gedrag kunnen lezen en een stevige hond nemen (amstaf...whatever)..tja,dan kun je hevig probleem gedrag verwachten.
Zijn waarschuwing aan het begin en einde van zijn programma snap ik heel goed. Mensen die geen zicht hebben op het honden gedrag, die niet zien wánneer ze moeten corrigeren; kweken een agressieve hond, een bange hond en nog meer probleemgedrag.
Bo een vb. van mijn praktijk van de labrador.
Mijn vriend komt thuis en stapt uit de auto. Labrador kijkt naar hem en hij wordt wild (springen en blaffen). Ik zei achteruit lopen en evt.roepen. Hij was weer rustig, mijn vriend stond op 25 meter afstand, en weer gaan lopen. Hond kijkt 1 sec. zonder blaffen, baas zegt braaf, loopt achteruit en beloont hond. Daarna hond 2 sec. kijken zonder blaffen, baas zegt braaf, loopt achteruit en beloont hond. Daarna 5 stappen gelopen zonder blaffen, baas zegt braaf en loopt weer achteruit en beloont hond. Mijn vriend was ondertussen dichterbij gekomen en ze stond op 10 meter afstand ongeveer. Mijn vriend negeerde de hond.
Ik heb mijn vriend bedankt en we stonden nog even te praten en de hond liet toen de spanning gaan en dit was d.m.v. springen en bijten in de lijn. Woest was hij, ik zei gooi brokjes op de grond zodat hij gaat leren: spanning = snuffelen = spanning laten afvloeien en ja hoor dat werkte. We moesten de hond leren om de spanning weg te laten vloeien.
Bij CM had de hond een persoon vast dichtbij MOETEN benaderen. Op het moment van blaffen en springen gooit hij de hond op zijn zij. Zie het verschil en kijk waar je bij wilt horen.
Voor de duidelijkheid; ik promoot geen fysiek geweld en ook geen C. M
Maar ik snap sommige dingen wel..
Bij CM had de hond een persoon vast dichtbij MOETEN benaderen. Op het moment van blaffen en springen gooit hij de hond op zijn zij. Zie het verschil en kijk waar je bij wilt horen. "
Ja, dat is het gedeelte waar ik dan wel moeite mee heb, het forceren.
Ik heb meer affiniteit met jouw aanpak, dat zeker.
Allereerst wil ik even 1 ding zeggen over deze hele topic. 'zucht'.
Prima hoor, maar kun je dan toelichten hoe je zoiets positief aanpakt?
Ik ken het positieve trainen tot nu toe vooral van het opvoeden van mijn eigen, normale hondje waarbij je probeert te voorkomen dat ze ongewenst gedrag aan leert. Maar wat als je een hond adopteert waarbij het verkeerde gedrag er al in zit? "
& ten tweede, ben ik ook wel erg benieuwd naar de vraag van BO. Kan iemand die even beantwoorden, zonder eromheen te draaien aub.
Oh ik lees dat deze al beantwoord is. Dan heb ik verder niks gezegd.
Ongewenst gedrag ombuigen naar gewenst gedrag... trainen dus. Het positieve gedrag uitlokken, situaties creeeren waarbij je de negatieve prikkels probeert te voorkomen en kunt belonen voor positief gedrag.
Het zij clickeren, hetzij whatever..
Maar ik ben van mening dat je niet altijd al het ongewenste gedrag er uit krijgt.
Er blijven altijd restjes oude gewoontes. Altijd punten om aan te werken.
Fysieke correcties zijn een noodhandeling, maar is een aanval dat ook niet?
Iedereen weet dat een hond die zo verknipt is, onvoorspelbaar is. Onvoorspelbaar gedrag met zich mee neemt en dat je met alle training van de wereld, soms nog niet de gewenste effecten met zich mee neemt.
Als je daar mee bezig bent, trainen dus, zit je niet te wachten op die aanval; je bent immers de hond aan het trainen.Maar je houdt het wel in gedachten!
Als die aanval toch komt, denk ik dat hij aardig kon inschatten dat hij dit niet kon oplossen met een positief woordje en een koekje.
Linksom of rechtsom; deze situatie zat er aan te komen. die confrontatie moest er blijkbaar komen. Dat ga je niet tegen, trainen of niet. Die hond is getraumatiseerd geweest, heeft verknipt verdrag aangeleerd.. en het is geen malthezertje...
Als het mij was overkomen? Als ik werd aangevlogen door een DM? Ik had het zelfde gedaan. Zonder 2x nadenken.
Voel je de spanning die een hond heeft? Ja. Heeft hij maatregelen getroffen? ALs ik het zo lees; Ja.
Kon hij dit voorkomen? Heel misschien..
Is het na deze confrontatie beter gegaan? JA!
Wie zijn wij dan om te roepen dat het alleen maar positief opgelost kan worden? Opvoeden is maatwerk.
Nogmaals, ik ben niet van de fysieke correcties, maar sommige situaties vragen er om
daar ben ik ook van overtuigd met Ceasar M. Hij heeft de extreme gevallen onder zijn handen. M.i. pakt hij vaak de juiste momenten aan om te corrigeren. Dat zijn momenten (fixatie, extreem gedrag) waar je het niet haalt met een koekje en een positief woordje hoor..En als dat gedrag maar diep genoeg in gesleten is, helpt het ook niet meer om weg te lopen. Want dan zit je de keer er op weer.
Die hond needs to snap out of it. En als je dat dan zo moet doen.. Tja.
Ik doe het niet, bij mij hoeft het ook niet; ik heb mijn honden onder controle en ik werk samen met ze, het zou bij mij nooit zo ver komen. Maar mensen die geen gedrag kunnen lezen en een stevige hond nemen (amstaf...whatever)..tja,dan kun je hevig probleem gedrag verwachten.
Zijn waarschuwing aan het begin en einde van zijn programma snap ik heel goed. Mensen die geen zicht hebben op het honden gedrag, die niet zien wánneer ze moeten corrigeren; kweken een agressieve hond, een bange hond en nog meer probleemgedrag.
"
Wat een verademing dat iemand het wel begrijpt. Dit was een zeer gevaarlijke en agressieve hond en ik hoor hier niemand zeggen dat het knap was van mijn vroer dat hij er voor heeft gezorgd dat hij niet afgemaakt zou worden, want anders was dat gebeurt..
Iedereen maakt zich dan druk over dat muurtje, nou anders had mijn broer misschien in het ziekenhuis gelegen of erger, maar dat maakt blijkbaar niks uit.
deze hond was zeer onvoorspelbaar en dat had de dierenarts direct door, ookal is hij afgestudeerd in geneeskunde en niet in gedrag..
Ik kan over je broer geen oordeel vellen omdat ik nog de hond, nog de persoon zie. Het vb. van mij heb ik zelf ondervonden en ervaren.
Wellicht omdat hij er weinig trek in had weer op zo'n onvoorspelbare wijze tegen de muur gesmeten worden? Heeft in mijn ogen niets met accepteren van een baas te maken maar meer met vermijdingsgedrag.
Ik denk dat deze hond niet begrepen is en dat het daardoor zover heeft kunnen komen. "
Iedere hond kan 'knappen' op zeker moment. Als de spanning maar hoog genoeg oploopt en de signalen niet gezien/begrepen worden, genegeerd worden of erger nog afgestraft worden. En dit is wat je bij CM veel ziet gebeuren. De hond wordt in zo'n hoek gedreven dat hij uiteindelijk knapt en vervolgens wordt er dan zo hard en voor de hond onbegrijpbaar gecorrigeerd dat de hond vermijdingsgedrag laat zien. In de ogen van CM is hiermee het probleem opgelost, maar ik zie een verschuiving van het probleem. Wellicht geen probleem meer voor de mens, maar wel voor de hond.
Posiieve insteek is dat je gaat bedenken wat je dan wel graag voor gedrag wilt zien. Niet blind staren op wat je niet wilt zien en daar bovenop gaan ziten (soms zelfs letterlijk), maar bedenken wat je wel wilt. Pas als je dit weet kun je een plan van aanpak bedenken. In de meeste gevallen is wat je als eerste wilt ... kalmte in de hond terugbrengen. Stress en spanning omlaag.
Zoals Esther ook al schreef breng je dus niet nog meer spanning in de hond door de hond te dwingen een directe confrontatie aan te gaan, maar je laat juist de hond afstand nemen en laat de spanning afvloeien. Het brokjes strooien kalmeert de hond nog verder en zo leert de hond een alternatief.
Wellicht omdat hij er weinig trek in had weer op zo'n onvoorspelbare wijze tegen de muur gesmeten worden? Heeft in mijn ogen niets met accepteren van een baas te maken maar meer met vermijdingsgedrag.
Ik denk dat deze hond niet begrepen is en dat het daardoor zover heeft kunnen komen. "
Jahoor , jij had liever gezien dat mijn broer zwaar gewond was geraakt...
"Op een onvoorspelbare wijze?"
Ik had wel willen zien hoe jij zou reageren als je opeens door een agressieve
Dobermann Reu aangevallen zou worden , de hond was hier de partij die onvoorspelbaar was..
Deze hond werd niet begrepen door zijn vorige baasjes maar wel door mijn broer, want door
hem heeft hij daarna nog een leven kunnen hebben en anders was het voor hem einde verhaal geweest..
Ooit wel eens bij stilgestaan dat die hond zo verknipt was dat hij geen signalen meer liet zien?
Geloof me, dat heb ik ook wel gezien hoor!
een hond waar hond gedrag uit gehaald is door de vorige eigenaar?
Dan kun je met alle goede wil van de wereld er aan beginnen; de onvoorspelbaarheid is dan bloedlink.
Jahoor , jij had liever gezien dat mijn broer zwaar gewond was geraakt...
"Op een onvoorspelbare wijze?"
Ik had wel willen zien hoe jij zou reageren als je opeens door een agressieve
Dobermann Reu aangevallen zou worden , de hond was hier de partij die onvoorspelbaar was..
Deze hond werd niet begrepen door zijn vorige baasjes maar wel door mijn broer, want door
hem heeft hij daarna nog een leven kunnen hebben en anders was het voor hem einde verhaal geweest.. "
Dat is iets omdraaien wat ik niet gezegd heb. Dit heeft zover kunnen komen... helaas. en natuurlijk red je broer z'n eigen vege lijf op dat moment. Ik ga verder niet oordelen over je broer, dat lijkt me te ver gaan hier. Bovendien ken ik die hele situatie niet. Het enige wat ik deed was antwoord geven op jouw vraag waarom de hond daarna jouw broer wel als baas accepteerde.
Ik heb bovenstaande ook div. gezien. Opgelost d.m.v. kalmerende signalen, geen fysieke korr, rust in de eigenaar en veeeeeeeeel geduld.
Bedankt voor het voorbeeld Esther!
Als je werkt volgens de positieve benadering zoek je dus een manier om de spanning weg te laten vloeien. Bij de labrador in je voorbeeld werkte je met brokjes. Zijn er nog meer manieren waarmee je een hond kunt helpen zich te ontspannen?
En is dat hetzelfde als het ombuigen naar gewenst gedrag wat Choice& Sam noemde?
Marloes, je vraag heeft weer tot een hele discussie geleid hè 
Ben je er al uit wat je gaat doen?
Ik merk dat ik vanuit een hoek praat, op dit moment, waar ik zelf nooit sta.
En de meeste hier ook niet.
Maar dat wil niet zeggen dat we klakkeloos moeten veroordelen.
Iets meer inlevings vermogen ipv wijzend vingertje, had er wellicht voor kunnen zorgen dat deze discussie wat soepeler zou verlopen en men zich niet zo aangevallen zou voelen.
Gestoorde mensen zijn er ook, waarom geen gestoorde honden? Is dat dan altijd de handlers schuld? Is het dan altijd onze schuld dat we ze verkeerd lezen? Of gedrag niet zagen aankomen?
Nee.. zoals ik al eerder zei; er zijn ook honden die geen signalen laten zien. Die geen normaal honds gedrag meer hebben, die rare acties uithalen..Waarom? Omdat ze ergens in hun leven verknalt zijn door DIE handler. Niet de huidige.
Shadow van Marit idem, die beet mijn zoon bijna vanuit het niets. Bijna geen signalen. Zowel Marit als ikzelf lezen honden goed, en ook wij hebben het gemist.
Mijn zoon deed niets, liep voor bij, maar deed niets. Hij was (denken we) voor Shadow wat te aanwezig. (al viel dat erg mee, maar het kan voor hem te veel geweest zijn)
Hij heeft door zijn vorige eigenaar dingen afgeleerd, duidelijke signalen afgeleerd en gaat gelijk voor de hap. Geen waarschuwing.
Lage tolerantie grens op dat moment.
Fout van ons? Nee, zoonlief liep gewoon voorbij. Bijzonder gedrag van Shadow? dat zeker.
Gelukkig heeft Marit genoeg tools om hem om te turnen.. En gaat dat nu ook super goed.
Extremere honden zijn er zeker wel..Moet je nagaan wat die dan uit het niets kunnen aanrichten.
Ik praat niet vanuit een hoek waar ik niet in sta ... helaas.
Ik heb een 55 kilo zware hond gehad met dit verkipte gedrag. Geen enkel voorsignaal ... knap. Dat is heel erg heftig om mee te maken. Het gebeurt in een fractie van een seconde. Als je dit weet moet je voorzorgmaatregelen treffen en ook dan kun je op hele kalme positieve wijze soms toch nog weer de hond terug in de hond brengen. En helaas soms ook niet....
Geloof ik niks van en dat bedoel ik niet vervelend, maar ik ben ervan overtuigd dat er honden zijn die te erg beschadigd zijn..die verander je niet met geduld en rust in de baas...
Mijn broer was trouwens de rust zelve...
Een buurman in mijn vorige woonplaats ging altijd met zijn pittbul naar een recreatie gebied om hem schapen dood te laten bijten, vond hij mooi al dat bloed...die hond was compleet verknipt geraakt, extreem agressief en wilde eigenlijk alles doodbijten wat maar bewoog..
Deze hond viel op een gegeven moment de Boerboel aan van een andere buurjongen van me, zijn hele kop was kapot, zo snel ging het..
Deze pitbull is nu zo onvoorspelbaar dat hij echt levensgevaarlijk is geworden , zeker voor kleine kindjes ( politie doet trouwens niets ) en deze hond wil jij met rust in de baas
en geduld weer in het gareel krijgen, dat kun je echt wel vergeten..
Jij hebt die kennis, ik kom zelf ook een eind. Maar ik denk niet dat er veel mensen dit kunnen..Die gedrag goed interpreteren. Het is geen algemeen iets, geen 'gewoonte' in deze maatschappij om zo met je hond om te gaan.
Ik zou willen dat het wel zo was, dat er bij puppycursus een verplichte cursus avond zou zitten 'honden signalen lezen'. dat zou mooi zijn.
Vanuit ons denkbeeld is postieve opvoeding het aller beste. Hoeveel mensen voeren hun honden frolic, laten ze 3x per dag om de flat lopen en doen er verder niets mee? ... Ik denk meer dan de helft van alle hondenbezitters in Nederland.
Het is gewoon niet zo ingeburgerd om te denken over gedrag zoals wij doen. Ik snap wel dat mensen dan moeite hebben om te snappen wat jij zegt.
Ik heb een 55 kilo zware hond gehad met dit verkipte gedrag. Geen enkel voorsignaal ... knap. Dat is heel erg heftig om mee te maken. Het gebeurt in een fractie van een seconde. Als je dit weet moet je voorzorgmaatregelen treffen en ook dan kun je op hele kalme positieve wijze soms toch nog weer de hond terug in de hond brengen. En helaas soms ook niet.... "
Ja, dat is heel erg heftig..
Nogmaals ik ken nog de hond nog de baas en daarom ga ik er niet op in. Wij zien hele kleine signalen over het hoofd. De hond in kwestie kan misschien zijn ei niet kwijt of krijgt zijn rust niet. Zoiets moet bekeken worden ter plekke door iemand die er verstand van heeft.
Shadow bv. in het vb van Sharon heb ik zien veranderen van een onzekere hond zonder signalen naar een hond met signalen.
Shadow bv. in het vb van Sharon heb ik zien veranderen van een onzekere hond zonder signalen naar een hond met signalen.
"
Ja juist, maar hij heeft wel een heel bekwame handler. Ergens anders had hij doorgeslagen. Agressief geworden vanuit onzekerheid, altijd gestresst geweest..
Het is een schat van een hond, ben blij dat hij weer aan het opkrabbelen is.
Als je werkt volgens de positieve benadering zoek je dus een manier om de spanning weg te laten vloeien. Bij de labrador in je voorbeeld werkte je met brokjes. Zijn er nog meer manieren waarmee je een hond kunt helpen zich te ontspannen?
En is dat hetzelfde als het ombuigen naar gewenst gedrag wat Choice& Sam noemde?
Marloes, je vraag heeft weer tot een hele discussie geleid hè
Ben je er al uit wat je gaat doen? "
Rustig praten in bijzijn van de hond (deed ik toen ook), niet teveel met onze handen slaan of bewegingen maken (deed ik toen ook), rustig lopen, afstand houden en anders zelf afstand nemen, laten snuffelen, gapen, in een bochtje lopen en wat heel belangrijk is een balans maken tussen rust, geestelijke activiteiten en lichamelijke activiteiten. Kortom een dagindeling maken.
Vanuit ons denkbeeld is postieve opvoeding het aller beste. Hoeveel mensen voeren hun honden frolic, laten ze 3x per dag om de flat lopen en doen er verder niets mee? ... Ik denk meer dan de helft van alle hondenbezitters in Nederland.
Het is gewoon niet zo ingeburgerd om te denken over gedrag zoals wij doen. Ik snap wel dat mensen dan moeite hebben om te snappen wat jij zegt.
"
Ik denk ook dat de ouderwetse manier gewoon nog heel veel gebruikt wordt omdat mensen dit al jaren zo horen en geen alternatieven kennen. Wanneer komt er een tv-show over positief je hond (her)opvoeden? Ik weet zeker dat dit een heel stuk zou helpen.
En de meeste hier ook niet.
Maar dat wil niet zeggen dat we klakkeloos moeten veroordelen.
Iets meer inlevings vermogen ipv wijzend vingertje, had er wellicht voor kunnen zorgen dat deze discussie wat soepeler zou verlopen en men zich niet zo aangevallen zou voelen.
Gestoorde mensen zijn er ook, waarom geen gestoorde honden? Is dat dan altijd de handlers schuld? Is het dan altijd onze schuld dat we ze verkeerd lezen? Of gedrag niet zagen aankomen?
Nee.. zoals ik al eerder zei; er zijn ook honden die geen signalen laten zien. Die geen normaal honds gedrag meer hebben, die rare acties uithalen..Waarom? Omdat ze ergens in hun leven verknalt zijn door DIE handler. Niet de huidige.
Shadow van Marit idem, die beet mijn zoon bijna vanuit het niets. Bijna geen signalen. Zowel Marit als ikzelf lezen honden goed, en ook wij hebben het gemist.
Mijn zoon deed niets, liep voor bij, maar deed niets. Hij was (denken we) voor Shadow wat te aanwezig. (al viel dat erg mee, maar het kan voor hem te veel geweest zijn)
Hij heeft door zijn vorige eigenaar dingen afgeleerd, duidelijke signalen afgeleerd en gaat gelijk voor de hap. Geen waarschuwing.
Lage tolerantie grens op dat moment.
Fout van ons? Nee, zoonlief liep gewoon voorbij. Bijzonder gedrag van Shadow? dat zeker.
Gelukkig heeft Marit genoeg tools om hem om te turnen.. En gaat dat nu ook super goed.
Extremere honden zijn er zeker wel..Moet je nagaan wat die dan uit het niets kunnen aanrichten.
"
Zo is het maar net...
Er zijn genoeg zwaar gestoorde mensen en ook die worden jammer genoeg niet zo geboren, maar het is zeker niet altijd meer te keren. Kijk naar bepaalde seriemoordenaars. Een kalm gesprekje en
erg veel geduld zorgt er niet voor dat ze stoppen met hun praktijken,dat hebben jammer genoeg genoeg mensen moeten ondervinden.
Sommige honden zijn gevaarlijk geworden, ze zijn te zwaar getraumatiseerd, en met alle liefde van de wereld raken ze hun agressie soms niet meer kwijt. Hetl ijkt wel alsof sommige mensen dat
niet willen accepteren.
Ik heb met mijn eigen puppy ervaren dat de CM methode niet geschikt is voor de opvoeding van een puppy. Nero is sinds mijn eerder omschreven gebeurtenis bang voor vreemden. Ik had dit er eerst bijna uit, hij was schuw. Hij ging op eigen tempo naar de mensen, maar ging er wel naar toe. Ben inmiddels weer begonnen met hem te leren dat mensen niet iets zijn om bang voor te zijn. Ik heb altijd snoepjes bij me en als mensen vragen of ze hem mogen aaien dan is het "ja" en geef ik hen een snoepje om eerst aan Nero te geven en eventueel een tweede snoepje. Kinderen heeft hij meer vertrouwen in als volwassenen en sommige volwassenen vind hij enger dan anderen. Inmiddels gaat het alweer wat beter. Hopelijk gaat het er helemaal uit.
Ik laat het natuurlijk aan elke hondenbezitter zelf over wat zij het beste vinden voor hun hond, maar de CM methode is voor vele honden te grof. Positief werkt bij mij goed. Nero is een schotse collie, en de fokker heeft mij toen al verteld dat dit gevoelige honden zijn die heel goed met je stem te trainen zijn en geen harde correcties nodig hebben. Ik sla me nog steeds voor mijn kop dat ik met Nero wel op cursus ben gegaan. Django heb ik ook zelf getraind en dat is ook goed verlopen, maar ik dacht ga op cursus dan helpen die je hond van zijn schuwheid voor mensen af. Helaas pindakaas, ze hebben het erger gemaakt. Sorry Nero, het was niet mijn bedoeling om je bang te laten maken.
Als een hond echt dusdanig 'verknipt' is helpt echt niets meer. Ook geen CM. Gelukkig zijn ze er verhoudinggewijs niet zo heel veel, maar sommige honden zijn dusdanig zwaar beschadigd dat er geen redden meer aan is. Dan helpt ook een harde aanpak niet meer, deze honden zijn zo onbetrouwbaar dat ze ieder moment kunnen 'knappen'. De hond die beschadigd zijn maar nog wel te helpen daar gaat het nu om. En dan heb je altijd een keuze. Ik kies dan toch voor de kalme en positieve benadering. Ik maak een plan van aanpak waar ik me in kan vinden om de hond terug te begeleiden ipv dat ik de hond dwing te onderwerpen.
IK zal er ook nooit voor kiezen dat mijn hond zich moet onderwerpen, dat is niet mijn ding...
De pitbull is denk ik niet meer te redden, ik heb een half jaar een andere uitgang moeten gebruiken om ervoor te zorgen dat mijn honden niet gewond zouden raken door deze hond..
De strekking van mijn verhaal was eigenlijk alleen maar dat ik niet geloof dat je er altijd
met een zachte aanpak komt,d at was eigenlijk alles..het is compleet uit de hand gelopen..
Mijn eigen honden zijn mijn grote liefde en ik zal er altijd voor kiezen om ze met geduld
te begeleiden. Denk dat ik me maar beter uit deze discussie terugtrek anders blijf ik toch steeds weer reageren..
Helaas, dit onderwerp staat op slot.
Dit komt doordat het onderwerp niet meer recent is en in het hondenforum archief terecht ik gekomen.
Als je over "bestaat er een puppyschool volgens de methode van Cesar Millan in Belgie of Nederland?" wilt praten in het hondenforum dan kun je het beste een nieuw onderwerp aanmaken
- Zoeken op de HondenPage
-
Zoek je iets op de HondenPage ? Vul dan hier jouw zoekwoorden in ?