agressie tussen 2 honden van ons

Ik heb 2 honden gevonden en opgenomen bij ons.De eerste ongeveer 3,5 jaar geleden en de andere een dik jaar geleden.Op zich heeft dat geen grote problemen opgeleverd en het was soms prachtig om te zien hoe ze elkaars buddy werden.Nu heeft er zich iets voorgedaan tijdens een spel/aandachtsmoment en zijn ze elkaar aangevallen.Dit is van kwaad naar erger gegaan en nu kunnen ze niet meer samen komen of ze hangen ineen (en dan bedoel ik echt tot bloedens toe)Heeft iemand hier ervaring mee?We willen een therapeut laten komen, maar twijfelen heel erg aan het nut.We hebben ook gedragstesten laten doen bij een Martin Gaushondenschool en zij raadde aan om er eentje weg te doen, omdat het eem conflict in rangorde zou zijn (dat niet opgelost geraakt)Naar ons toe zijn ze beiden onderdanig.Het breekt mijn hart om er eentje weg te doen, want het zijn beide schatten van honden!!Alvast bedankt!

Hoi Nancy,

Dit is inderdaad een hele vervelende situatie voor jullie. Je moet er toch niet aan denken om er 1 weg te moeten doen.

Op dit forum zitten een aantal gedragstherapeuten, en ik weet zeker dat deze je van een goed advies kunnen voorzien.

Groetjes Lia

dank je wel voor je reactie!Hoe meer tips/raad hoe beter!

Hallo Nancy

Mijn 2 teefjes hebben ook problemen gehad met elkaar. In het begin van dit jaar werden zij beide tegelijk loops. Op dat moment ging het ook mis tussen moedere en dochter. Tot bloedens toe hebben ze gevochten en zat ik regelmatig bij de DA met een van de 2 dames. Tot ik het spuug zat was en mij er mee bemoeit heb.Ik heb altijd heel hard geroepen dat de honden het zelf maar moeten uitzoeken. Op zich vindt ik dat nog steeds maar tot op een zekere hoogte en voordat het gaat escaleren moet je dat toch gaan begeleiden en weer rust in je roedeltje brengen. Ik heb ingegrepen tussen de beide dames en nu gaat het weer redelijk goed. Als ik zie dat zij elkaar weer in de haren willen vliegen dan breek ik dit onmiddelijk af. De beide meiden zouden nooit vriendinnen worden van elkaar maar het accepteerd elkaar en daar houdt het bij op. Op het moment dat zij nu willen gaan vechten zeg ik genoeg of klaar soms heel kalm maar soms ook met een hardere stem omdat beide dames weer eens te verhit zijn. De beide dames kunnen nu in ieder geval weer samen op de bank of in de auto.Met het eten staan beide dames ook een heel eind uitelkaar. Ik hoop dat je hier iets aan hebt.

Wat ik je ook wil aanraden is om het boekje van Jane Donaldson te lezen Het boekje heeft als titel Vechten
Groetjes, Wilma

Druk ik per ongeluk op reageren, maar was nog niet klaar.

Vechten is een handleiding voor de behandeling van hond hond agressie. Het boekje biedt verschillende trainingstechnieken die je helpen een oplossing te vinden voor hond-hond agressie.

Wellicht kun je er iets van opsteken.

Groetjes,
Wilma

misschien is er geen klik tussen bijde honden! heel rot hoor.

Hoi Nancy,

Om advies te kunnen geven heb ik nog meer informatie nodig.

Wat doe je met je honden? Hoe lang zijn ze alleen? Hoeveel rust krijgen ze? Train je ook met de honden?

Ik zal je iets uitleggen hoe stress bij honden bij werkt. Op het moment dat er een gevecht is, gebeurt er heel veel in een hondenlijf. Het lijf maakt het hormoon cortisol aan en dit zorgt er voor dat er stress door het lijf heen gaat. Dit cortisol gehalte moet weer naar beneden gaan maar dit gaat bij de 1 sneller als bij de ander. Bij sommige is dat na 1 dag en bij sommige zijn dat 3 weken. Nu zijn ze steeds nog bij elkaar in de buurt en dit zorgt ervoor dat het cortisol gehalte niet echt daalt. Om het duidelijk te maken haal ik er even een menselijk voorbeeld bij. bv je maakt iets naars mee en zit letterlijk te bibberen op de stoel. Hoelang duurt het voordat je weer rustig bent? 2 dagen? 3 weken? 1 dag?
Per mens is dit dus verschillend en per hond dus ook.

Heb je aparte benches? of slaapplekken? Want rust in dit soort gevallen is echt nodig.

Ik wil en kan je wel helpen maar daarvoor heb ik dus meer info nodig en misschien kan ik je thuis helpen. Ik woon in Friesland, Margje die hier ook op het forum zit, zit in Utrecht.

Groetjes van Esther

Tja het gaat nou eenmaal niet altijd goed tussen honden ik had er ook twee die elkaar volgens mij alleen maar dulde omdat ik dat wilde en niet omdat ze elkaar zo aardig vonden.Onze Ayla die er nu helaas niet meer is(die hebben we een tijdje geleden in moeten laten slapen niet vanwege het vechten hoor ze was oud en op nu heeft ze rust gelukkig maar)en Satu die konden elkaar ook niet met rust laten.Ze zijn meerdere keren met elkaar op de knok gegaan en dan echt tot bloedens toe alleen satu leed er nooit zo van als ayla omdat die een dikke vacht heeft vandaar.ik greep in het begin ook niet in tja je leert nou eenmaal dat ze het zelf uit moeten zoeken wie de baas is.Maar dat was op een gegeven moment geen optie meer omdat ze gewoon doorgingen en ze horen en zien dan nix meer hoor.Ik greep dus wel in om ze te scheiden en hield ze na zo'n heftig gevecht een tijdje uit elkaar en daarna ging het wel weer met elkaar.ik hield als ze in de tuin waren ook goed in de gaten als wij ook buiten waren je kan het zien aan de hond zeker als je ze goed kent wanneer hij opgefokt raakt en ik greep toen al in waardoor er geen gevecht ontstond maar ja ik was er ook wel eens niet en de andere hier hadden dat niet in de gaten en dan ging het alsnog mis.Ik moet er wel bij zeggen dat ze allebei niet makkelijk zijn hoor ayla was dat niet maar satu is dat ook niet.Ze zeiden ook dat ik er beter een reu erbij had kunnen nemen dan een teef een reu met teef gaat meestal wel goed een reu is ook gemoedelijker zeggen ze maar ja als je alles van te voren weet je leert ervan.Nu heb ik satu alleen nog maar en ze is nog steeds niet makkelijk naar andere honden de honden die ze kent zoals onze buurhonden daar kan ze wel normaal mee omgaan en wat dan vreemd is dat ze onderdanig is tegenover onze buurhond terwijl ze juist erg dominant is...Nou ja kweet niet of jij er iets aan hebt maar ik leeft wel met je mee want ik weet wat het is om je twee lievelingen te zien vechten zo wil het niet meer meemaken ben een stuk wijzer geworden tenminste dat denk ik dan.Heel veel sterkte ermee hoor...
greetz monic

Hoi Nancy,

Vreselijk als je in zo'n situatie zit.
Kiezen tussen 2 honden dat is echt vreselijk.

Hoop dat je wat aan de tips en hulp hebt hier,zodat je die rot keus dus niet hoeft te maken en natuurlijk ook zodat je,je beide hondjes gewoon lekker bij je kan houden.

Groetjes Marianne

Leuk om te lezen dat jullie meeleven.Moby en Leffe zijn wel degelijk de allerbeste vriendjes geweest, maar op dit moment kunnen ze elkaar niet meer zien.Leffe reageert heel rustig op het feit dat ze gescheiden zijn, maar Moby is 1 en al stress op dit moment. Tussenkomen hebben we zeer zeker gedaan, maar vanaf het moment dat ze elkaar zien, vliegen ze ineen en horen of zien ze niets meer. Ze zijn beiden al genaaid en de veearts heeft me gevraagd ze niet meer samen te laten, aangezien Moby geluk heeft gehad.Dit weekend hebben ze zelfs doorheen de draad ineen gehangen en Moby haar lip is weer gescheurd (al de 3de keer antibiotica op een maand tijd). De frustraties hopen zich op.En eerlijk gezegd ga ik eraan kapot.Ik ben er 24 op 24 mee bezig en zie dat Moby niet goed ermee omkan. Op de hondenschool valt ze nu zelfs 'sommige'andere honden aan en ik denk dat dat puur uit frustratie is (of angstagressie)Teveel impulsen opeens...
Groetjes NAncy

Hoi Nancy,

Ik hoop dat je de tijd en energie vind om mijn vragen te beantwoorden.

Groetjes van Esther

Heb ik ervaring mee.
Mijn oudste Luca en mijn jongste Romeo gingen
vanaf dat Romeo 8 maanden was, met elkaar vechten.
Luca accepteerde eerst alles, dat Romeo hem de
botjes afnam, de bal afnam, zijn brokken at,
bij het vrouwtje zat en met 8 maanden ging het ineens
mis. Ik was op het hondenspeelveld en het ging over
een balletje en ik heb ze uit elkaar moeten halen.
Het zijn jacks, die kunnen er wat van.
Ik heb er uiteindelijk een hondentherapeut bijgehaald.
Ik liet ze knokken, omdat iedereen tegen mij zei,
laat ze het zelf uitvechten.
De een zei dit, de ander dat, maar uiteindelijk,
moest ik eerst zorgen, dat er rust in de tent was.
Ik mocht ze niet bij elkaar doen, niet van elkaar
laten vervreemden, maar langzaamaan heb ik het opgebouwd en nu gaat het veel beter en kunnen ze
bij elkaar, niet alleen, maar mondjesmaat.
De een zei ik moest luca laten castreren, de ander
zei romeo, weer een ander zei beiden.

De een zei dat Luca het eerste de riem
om moest, de ander zei romeo en uiteindelijk heb
ik eerst een hondentherapeut gehad, die mij meldde
dat vanaf de eerste knokpartijen, ik romeo de baas
moest laten zijn en daar had ik geen rust over.
De tweede hondentherapeut, godfried dols, kwam zag
en overwon.
Hij zei mij en dat was absoluut het geval, dat ik
het de boys liet bepalen, wat er gebeurde.
Of ik drie keer met romeo naar buiten ging of twee
keer met luca, dat bepaalde ik, niet de honden.
En dreigde er iets moest ik ze corrigeren met blikjes
met kiezels, die ik naast ze neerknal en dan net doe
of mijn neus bloedt. En het helpt.
Ze kunnen bijna bij elkaar, maar het vergt wat organisatie en tijd en dat kon omdat ik de oudste
mee naar de zaak kon nemen.
Ik zou een therapeut nemen, een goede weliswaar.
Ik ben Dols nog steeds dankbaar.
Maar gemakkelijk was het niet.

a

Maar allereerst moet u echt proberen, rust
te creeeren.
Misschien moet u een hond boven laten, de ander
beneden, of u kunt met benches werken.
Maar rust is heel erg belangrijk.
Beide waren afzonderlijk de liefste schatten
en de knokpartijen hebben gemaakt, dat ik niet meer
sliep, zenuwachtig reageerde en dat had weer effect
op de boys. Probeer en dat men ik echt heel oprecht,
rust te brengen, ze niet van elkaar laten vervreemden, ze elkaar laten ruiken, zelfs met
elkaar gaan wandelen maar ze uit elkaar houden, dus
met zijn tweeen dat doen.
Ik liet Romeo bv. in de bench, Luca erbuiten en
gaf ze hun brokken met iets lekkers erna, zodat
ze bij elkaar aten, maar er niets kon gebeuren.
Maar het kan lukken, want ik kon geen van beiden
wegdoen, natuurlijk niet.
Het heeft geholpen, echt, en rust creeeren.
daar in elk geval mee beginnen.


Heel veel sterkte.

is er 1 hond die erg overheerst? zien ze jou als de roedeleider? (alleen maar een vraagje hoor omdat er in sommige gevallen een hond is die het idee heeft dat ie voorop staat)
tot zeker moment is het zoals wilma zegt zeker nodig om in te grijpen. gewoon aantonen dat je het gedrag niet duld. en ook daar blijven staan tot ze het laten gaan. tot je ziet dat hun agressie weg is.het neemt werk maar ik geloof dat honden altijd tot een leefcompromi met elkaar kunnen komen als de rangorde duidelijk is. succes! wat een nare situatie

Hoi Nancy, sterkte met je probleem meis. Het lijkt me echt verschrikkelijk, 2 vechtersbazen in huis.
Ik ben reuze-benieuwd naar Esther haar raadgevingen, het was een heel interessant stuk over die cortisol, vond ik.
Misschien heb ik nog een ideetje. Ik ben benieuwd wat jullie ervan vinden.
In een roedel is een hele duidelijke rangorde, die wordt bepaald door de alpha's.
Dat ben jij dus Nancy. Heb je daar al aan gedacht? Het lijkt mij zinvol, om de hond die het eerste bij jou is gekomen eerst zijn voerbak te geven etc.
Hier heb ik dit principe ook doorgevoerd. Eerst kom ik, dan de katten!~~, dan pas Arak, want die kwam het laatste. En het werkt voortreffelijk.
Maar ach, ik ben maar een leek op hondengebied, Luister maar naar Esther, dat is een kanjer
groetjes Betty en Arak

Oh das moeilijk, maar wij hebben de indruk dat ze echt wel weten dat wij de baas zijn en ze respecteren dat ook. Tot nu toe is Moby, van de 2, de hoogste in rang geweest.Naar ons toe zijn ze beide onderdanig.Morgen komt er een therapeut, dus mijn hart klopt vol verwachting...

een vraagje aan Esther: "heb je mijn privebericht gehad?" Anders probeer ik via deze weg nog te antwoorden

Hoi Nancy, Ik zal ontzettend voor jullie duimen morgen.Hoop dat je een goede oplossing krijgt.

Groetjes Marianne

Ondertussen is de gedragstherapeut hier geweest en heeft de honden ns bekeken.Om een lang verhaal kort te maken is de beste uitkomst om een gouden mand te zoeken voor Leffe.Ons vermoeden werd dus bevestigd.Er is waarschijnlijk iets gebeurd tussen die 2, komende vanuit een roedelconflict.En dit is gegroeid,op dit moment, tot angstagressie en het vertrouwen is helemaal zoek geraakt.Hij bood ons ook een hele lange weg aan met therapieen, maar helemaal geen garantie.En als het zijn eigen honden waren, zou hij een goede thuis zorgen voor Leffe.Zij is stabiel en heeft dan nog een mooie toekomst voor haar.We hebben ook aandachtspunten voor Moby meegekregen, aangezien zij nogal angstig is. Persoonlijk denk ik dat dat voor beiden ook de beste oplossing is, maar het verstand en het gevoel moeten nog even overleggen...dus bij deze...als je een prachtige thuis weet....