Een goed voorbeeld van ernstig foute fok

Of dit epistel past in gezellige verhalen... ik denk het niet. Maar in alle andere categorieën past deze ook niet.

Dit verhaaltje is alweer zo'n 7 jaar geleden gebeurd, maar ik wil jullie het niet onthouden.
Destijds was ik nog eigenaresse van een dierenwinkel en kreeg ik nog weleens verse hondeneigenaren te zien met hun 'baby'. Over 1 van die ontmoetingen wil ik jullie graag vertellen.

Daar kwamen ze mijn winkel binnen, een jong stel, halverwege de 20, met een pup onder de arm. Bij het zien van het hondje gingen bij mij al meteen alle alarmbellen af.

Ik begon voorzichtig een gesprek aan. Ze hadden het hondje net gekocht voor, ik geloof me te herinneren, 400 euro. Het zou een labradorpup moeten zijn. Ik zag al meteen dat dit NIET het geval was. Het was eerder een kruising tussen dat en een bulterriër. Zijn oortjes waren vreselijk gecoupeerd, zijn oogjes deden 'Chineesachtig' aan. Dat is het eerste wat mij opviel.

Ik wilde deze mensen niet meteen van hun roze wolk schoppen en zei voorzichtig dat ik bang was dat het geen labrador was. Ik vroeg hen om hem eens neer te zetten. Pas toen schrok ik echt! Zowel zijn voor- als achterpoten waren zo krom als hoepels. De aanzet van de poten zaten meer naast zijn torso dan eronder en het diertje liep ook erg moeilijk. Bij de aanblik van dit vrolijke en speelse hondje, zijn slechte gesteldheid met daarbij de blije gezichten van de nietsvermoedende mensen, deed mijn ogen branden. Ik zag het al helemaal voor me… een jong hondenleven vol met (dure) operaties/ medicijnen en veel (emotionele) pijn. Ik kon toen niet anders dan eerlijk zijn. Ik dacht niet aan het verkopen van een hele uitzet voor hun hondje, want daar kwamen ze tenslotte voor. Nee, ik besloot hen te behoeden voor een grote fout, hoe hard de waarheid ook zou binnen komen.

Dat is dus wat ik deed en ik begon… Lieve mensen, ik wil jullie niet boos maken en ik wil jullie ook niet wegjagen. Maar dit is wat ik zie…. En ik vertel hun hoe ongezond hun diertje in elkaar zat. Ik raad ze aan naar de dierenarts te gaan om mijn verhaal eventueel te verifiëren. Maar dat ze het beste het hondje konden terugbrengen. En daarbij vertelde ik ook (erg hard) dat het diertje beter af was als het een spuitje zou krijgen. Tranen… tranen… tranen. Veel kwam er niet meer uit, niet bij mij en ook niet bij hun, ze gingen weg. Ik kon alleen nog maar een ‘Sorry…’ uitbrengen.

Ik zag nog dat ze bij de dierenarts naar binnen gingen (die zat aan de overkant). Verder heb ik de mensen nooit meer gezien. Wel heb ik diezelfde middag nog een telefoontje gehad van de betreffende dierenarts dat ik goed had gehandeld. De vader van de jongedame kwam een week of 3 later bij me in de winkel om me te bedanken. Hij vertelde me dat zijn dochter en haar vriend de pup hadden teruggebracht en inmiddels een hondje hadden ‘gereserveerd’ bij een goede, erkende Labradorfokker.

Al met al goed afgelopen dus. Wat er verder met de pup is gebeurd weet ik niet, ik hoop dat hij uit zijn lijden is verlost.

Overige..

Wat een verhaal, krijg er helemaal kippenvel van. Dan zie je dat het goed mis is en dan moet je mensen dat ook nog zien te vertellen op een vriendelijke manier..
Fijn dat ze je advies destijds hebben opgevolgd om naar de DA te gaan, want zoals je het beschrijfd klinkt het inderdaad als foute boel.
Hopelijk hebben ze nu veel geluk met hun Labrador, al zal die ondertussen ook al een mooie leeftijd hebben.

Daar ga ik maar voor het gemak vanuit...

Wat erg als ik dit weer lees.

Wat goed dat je ze er op gewezen hebt dat het hondje niet goed was.

Wel jammer dat je niet weet hoe het met het pupje is afgelopen.

Up

Wat een verhaal, zit hier echt met kippenvel op me armen . Wat ontzettend goed van je dat hoe moeilijk het ook was je toch eerlijk tegen ze bent geweest. Ik kan me helemaal voorstellen hoe moeilijk dat geweest moet zijn! En ook al zijn ze niet meer terug gekomen, het feit dat haar vader kwam om je te bedanken en hun het advies hebben opgevolgd, laat al zien dat je ze behoed hebt voor grote problemen in de toekomst!

Ik als koper van het pupje, had samen met de dierenarts het pupje laten inslapen en aan de verkoper mijn geld terug geeist, desnoods met steun van de dierenarts.

Dat was mijn advies geweest.

Dat zou een idee geweest zijn. Maar ben bang dat je dan weinig kans maakt op je geld terug. Zo werkt de rechtstaat helaas niet.

Met behulp van eventueel een DA teruggaan naar de fokker en daar in overleg de hond in laten slapen is beter.

Je kunt tenslotte ook geen apparaat kopen, het vervolgens vernielen, terugbrengen naar de winkel en je geld opeisen. Een dier wordt helaas ook als 'product' beschouwd.

wat erg toch! Ik vind het wel heel knap dat je eerlijk tegen ze bent geweest en je ze niet gewoon spullen hebt laten kopen. Je was toch ondernemer!! Maar met dit soort verhalen gaan mensen je veel meer waarderen.

Oke...maar dan inderdaad zorgen dat deze pup niet meer doorverkocht wordt....

Goh! Goed gedaan hoor! Ook wel zonde hoor voor die mensen die dachten een leuke pup te hebben en dan zoiets.. wel goed dat ze je raad opgevolgd hebben door naar da te gaan enzo. Goh vervelend hoor zulke dingen jeeezzz.

Pff wat een erg verhaal zeg!

ach gos

brrr kippevel

Wat erg zeg!
Maar wat goed dat je toch hebt gekozen om hen te waarschuwen!
Laten we hopen dat het voor het pupje ook 'goed' is afgelopen (in ieder geval zo goed mogelijk)
En wat lief dat de vader dan later toch nog terug is gekomen om je te bedanken, dat zou mij wel een fijn gevoel geven! Kan me voorstellen dat je je er behoorlijk prut bij voelde!!

Wat erg Maar ik had die pup nooit teruggebracht, maar hem zelf uit zijn of haar lijden verlost. Het gaat om een levend wezen, een kast breng je maar terug en dan neem je een andere. Voor een hondje zou ik alles doen om hem verder lijden te besparen en hem dus zeker niet terugbrengen naar zo'n rotfokker. Je weet zo dat hij dan nog veel meer heeft afgezien.

Ik kan begrijpen dat je ze gewaarschuwd hebt en net als jij ben ik enorm tegen broodfok, maar het is niet zomaar koopwaar. Ik krijg het moeilijk als ik lees dat zo'n arm diertje dan maar wordt teruggebracht en er voor de rest niet meer bij stilgestaan wordt wat ermee gebeurt. Dan moet er klacht worden neergelegd zodat die fokker problemen krijgt. Met gewoon terugbrengen krijgt alleen het hondje (dat totaal onschuldig is) nog meer lijden en de fokker, die doet vrolijk verder ! Dus dit is geen oplossing !

@ marie: snap je reactie hoor, maar helaas als je goed geld hebt neergelegd voor een pupje en dan eerst het uit zijn lijden verlost is er geen fokker die jou nog je geld terug geeft! het zou wel het meest diervriedelijke zijn om te doen maar helaas zoals kaatje al zei tegenwoordig is een hond geen dier maar een ding helaas!