"
Ik denk dat het eigenlijk voor alle honden geldt met een te korte neus. Je ziet het ook bij mopshonden en de franse bulldog. Al die mopshondjes die ik tegen kom zijn na een paar minuten ook al uitgepuft en kunnen niet meer. Of zijn tonnetje rond maar dat is een ander verhaal :p "
De korte snuit is niet direct de oorzaak voor de ademhalingsproblemen.
Het is het terugfokken van de snuit.
Ik moet even mijn Patho les opgraven uit mijn geheugen, maar wat ik me kan herinneren:
Wanneer men bij een hondenras de korte snuit er probeert in te fokken wordt dat gedaan door 2 honden te kruisen met een korte snuit, de korste snuit pup te kiezen en daar een nog kortere snuit hond op te zetten.
Kraakbeen is iets wat zich snel laat terug'fokken'. Het grote probleem is het zachte weefsel. Dat werkt niet mee in het terugfokken van de snuitlengte.
Tijdens een patho les hadden wij een engelse bull op de tafel. Overleden tijdens een vlucht door een blokkade van de luchtwegen (door zacht weefsel).
Het hoofd was dwars door (van neus naar achterhoofd) doorgezaagd en wij konden de binnenkant van de ademhalingswegen zien.
Het (kraak)been dat de neus vormde was 'mooi' recht, het zachte weefsel lag er in kringels bij gedrukt. Dat had zich niet zo snel kunnen aanpassen aan de 'evolutie' die de fokkers van vroeger hadden veroorzaakt.
De luchtweg was gewoon geblokkeerd door lappen zacht weefsel die in de luchtwegen hingen.
Als de kortere neus erin gefokt is in korte tijd (max tientallen jaren) ipv langere tijd dan krijg je dus dat het zachte weefsel zich niet mee kon aanpassen en krijg je luchtwegproblemen.
Als de snuit korter werd, maar dit veel geleidelijker ging en niet zo extreem, dan heeft het zachte weefsel zich ook aan kunnen passen en is de kans op ademhalingsproblemen dus kleiner.
Mopsen zijn idd wel weer zon ras waar het te extreem en te snel is gegaan en de rest van het weefsel het niet kon bijbenen.