Hallo allemaal,
Atta heeft net een woordenwisseling gehad met een andere hond waar hij helaas wel vaker een woordenwisseling mee heeft. Snauwen, dus het was geen gevecht ofzo, maar het is wel een flinke hond. Er werd eerst gespeeld, toen was het niet meer leuk en liep Atta met de staart tussen de benen van hem weg maar de hond liet hem niet met rust... Heb hem achter me geroepen en wij zijn toen samen doorgelopen en de baas van de andere hond ook.
Alleen sinds dit voorval viel het me op dat Atta steeds zijn staart omhoog zet en hierbij een beetje gaat janken? Hij blijft bij me lopen, maar kijkt veel om zich heen, achter zich vooral. Ik ben nog 5 minuten doorgelopen en toen heb ik de keus gemaakt om terug naar huis te lopen vanwege dit gedrag. Ook heb ik hem aan de riem gezet in de hoop hem iets te sussen.
Met andere hondjes gaat het nog goed, we kwamen aan het eind van de wandeling nog een heel leuk hondje tegen dat hij altijd in het gezicht wil likken en waarbij hij hevig begint te kwispelen dus gelukkig een positieve ervaring
We zijn nu net weer thuis en hij is met een hele diepe zucht naast me neer geploft.
Over een half uurtje, uurtje proberen we het nog eens.
Maar even terug naar die staart en dat janken. Ik heb net even zijn achterste en achterpoten geaaid om te kijken of er toch niet een wondje oid zit maar behalve dat hij in eerste instantie enorm schrok dat ik hem daar aanraakte (normaal kan ik hem aanraken waar ik wil) lijkt er niet veel aan de hand.
Wat ik me nu dus afvraag... die staart + dat zachtjes janken/piepen.... kan dat komen door de stress?
Hopelijk weten jullie meer.



3 doggies
. Vind het wel interesant blijf dus even volgen
.



