Vanmorgen was het zover, Milo ging voor het eerst naar het pension, pas 4 maanden jong
Gelukkig samen met onze andere hond, Sam, zijn grote vriend. Ik zag er zóóóó tegenop, want Milo 'hangt' best aan mij. Eenmaal daar vroeg ze mijn man even met de grote hond een rondje te lopen zodat ze eerst alle tijd voor de pup had, ze vroeg alles uitgebreid en wilde even goed kennismaken en hem leren kennen, nou, mijn Milo bleek niet éénkennig, vond haar geweldig en bleef maar likken, kwispelen en in haar armen springen. En zij vond Milo helemaal leuk en beloofde me hem veel binnen in huis te hebben zodat hij lekker kan uitrusten en het niet teveel voor hem zou zijn. Snachts slaapt hij net als thuis samen met Sam. Toen ik wegging keek Milo al niet meer om en Sam ook niet, maar die kent het daar al. Toevallig zit de hond van de buren er ook tegelijkertijd, ook een grote vriend van beiden. Ik zag er zo tegen op, maar heb er nu wel een goed gevoel bij. Ze hebben een boerderij met een stuk land en daar spelen ze eigenlijk de hele dag lekker buiten met elkaar. Maar het is thuis wel heel stil en leeg en schoon
zo zonder mijn druktemakers. Gelukkig morgenochtend vroeg al vertrekken, want wil thuis niet zonder ze zijn, niks aan.....






