Onze schapendoes Mösta (9 jaar) is een lieve hond, die nog nooit een vlieg heeft kwaad gedaan. We laten haar gerust bij baby's, kittens en pups. Daarbij staat ze bekend als opvoeder, en dat doet ze 'op maat': bij bange pups wacht ze tot het initiatief van de ander komt, bij opdringerige pups gromt ze flink, totdat de verhouding voor iedereen duidelijk is.
Ze is zeer bevriend met de hond van de buren (en ook met de buren zelf). Ze spelen al jaren dagelijks in de gemeenschappelijke tuin. De buren hebben er net een pup (teckel) bij genomen. Eerste kennismaking: pup werd opgetild, Mösta ging grommen. Sindsdien worden onze hond en de nieuwe pup van elkaar gescheiden, met het idee (van de buren): Mösta vindt haar niet leuk, dat moeten we respecteren. Mösta is nu echter bang geworden van alle teckels die ze elders tegenkomt. Ze is duidelijk zeer in de war, verdrietig en gefrustreerd. De pup is totaal niet bang voor Mösta, gaat er juist op af, maar wordt dan snel opgetild.
Mijn idee is dat scheiding van de honden alleen maar averechts werkt. Dat naarmate ze de pup vaker in 'hoge positie' ziet, ze des te meer geneigd zal zijn haar terecht te wijzen. Wat te doen??
Ben benieuwd naar de reacties!





