Wij hebben onze eerste hondje via MP en gehaald op 7 september 2010.
Hij is een boomer hondje, kruising jack russel en Shi Tzu.
Het was een lieve en speelse pup en heeft gewoon nooit wat in huis gedaan als poepje of plasje.
We waren echt verwend met hem als pup.
Toen we besloten een maatje erbij te nemen voor hem viel mijn oog op een plaatje van Google.
Het bleek een Tibetaanse terrier te zijn.
Uiteindelijk bij een erkende fokker hier in de buurt een pup gekozen en dat ging toch anders dan we dachten.
Onze Paco was een echte pup.
Overal poepen en plassen in huis, we werden er gek van!
We konden hem uitlaten, wel vele keren per dag, maar hup hij poepte weer.
Wat ons wel op viel....de eerste nacht bij ons begon hij erg te huilen.
We deden het deurtje van Dribbel zijn bench open (we hadden ze allebij apart in een bench)
Dribbel kroop bij Paco in de bench, Paco hield op met huilen...en nu 1,5 jaar verder slapen ze nog steeds elke nacht samen in een grote bench en Paco heeft nooit gehuild. 
Ze hebben in het begin weleens bonje gehad, maar dat komt omdat Paco groter is dan Dribbel.
Maar nu zijn het echt 8 poten op 2 buikjes 
We zitten zelfs te denken aan een 3e hondje....maar weet niet of het verstandig is om er iemand bij te doen, nu juist hun zo op elkaar afgestemd zijn.
Maar over het meenemen naar plekken.
ja dan denk ik heel simpel, dan ga je naar plekken waar ze beide kunne komen.
En je moet mazzel hebben, dat ze allebij makkelijk zijn.
Wij hebben bij 2 favo restaurants de mogelijkheid, dat honden welkom zijn en de mazzel dat Paco en Dribbel tijdens het eten gaan liggen onder de tafel en gewoon geen vin veroeren...en pas weer opstaan, als we weg gaan.
Terwijl ze nog maar bijna 2 en 1,5 jaar zijn.
Ze zijn echt giagntisch makkelijk, dus daar hebben we ook geluk mee.