Sorry, ik moet dit toch echt even opschrijven.
Het is nu al de zoveelste keer dat we worden benaderd met volgende vragen:
Is dat een mini-maltezer?
Waar vind je die want wij willen ook echt zo'n heel klein gefokte maltezer?
Waar heb je die gekocht dan?
Antwoord:
Nee meneer/mevrouw, ze is geen mini maltezer. Nala is een hondje zonder stamboom, ze staat geregistreerd als maltezer maar dat is natuurlijk niet zeker aangezien we de voorouders niet kennen.
Ik blijf altijd rustig bij zo'n vragen hoor, maar het begint toch behoorlijk frustrerend te worden na verloop van tijd.
Nu vorige zondag was ik met Nala aan het stoeien buiten, het is zo een met struiken op heuphoogte afgesloten grasveld, en aan de andere kant van die struiken is de straat (Nala kan er met geen mogelijkheid uit hoor).
Een meneer komt met zijn zoontje aan de straatkant en het zoontje vraagt aan zn papa of hij het hondje mag aaien.
De papa zegt dat hij het even moet komen vragen, ik vind het allemaal goed en de jongen mag dus even Nala aaien.
Zegt die vader tegen mij:
"Dat is toch een mini-maltezer he? Dat ras?"
"Nee meneer, ze was gewoon de kleinste en magerste van het nestje en dat is altijd zo gebleven
"
"Oh, ok. Ik vind dat wel mooi, zo een heel klein gefokt maltezertje."
Vroeger kwamen we op de markt ook al eens een mevrouw tegen met een hondje, zelfs nog kleiner als Nala.
Wij even ermee praten, vroeg die vrouw aan ons:
"Zo, is dat ook een mini-maltezer? Wij hebben er ook zo 1 (in haar armen had ze het hondje), ze is expres zo klein gefokt! Goed he!"
Grrr.
Wat vinden jullie daar nu van?



3 doggies













