Ach ja, soms ik irriteer ik me wel wat aan Nala;
- Als ze tijdens het eten opeens met haar koppie tussen je benen zit, terwijl ze op haar mand moet liggen (tegelijk ook heel lachwekkend)
- Als ze op straat naar honden uitvalt (wordt aan gewerkt, en is niet haar schuld maar ja, daar irriteer ik me wel wat aan soms)
- Als ze oost-indisch doof doet (ach ja, zo hondje zo baasje, mn moeder zegt dat ik precies hetzelfde soms doe. Ik?
Neee joh
)
- Als je snachts half op de grond liggend wakker wordt. (maar tegelijkertijd moet je ook weer lachen, alleen als je wakker wordt is het niet zo grappig maar de volgende ochtend wel
)
- Eerst irriteerde ik me mateloos als ze in de auto vol enthousiasme weer eens ging piepen en lopen en hijgen en weer piepen. Maar nu ben ik er aan gewend, en het maakt haar ook weer tot die overenthousiaste oost-indisch dove lieve meid die ze nu is
Dus Nala heeft aardig wat minpuntjes, maar die maken haar wel tot wie ze is, en waarom ze zo leuk is







... Haar verharen. Haar vachtstructuur zit tussen een poes en konijn in, ze waaien al zeker twee maanden, kriebelen overal in, bezorgen mij uitslag en jeuk. Buiten de rui om is haar vacht het heerlijkste wat ik kan bedenken, zooooooooo verschrikkelijk zacht, fluweel bijna.















