Benji is nou een weekje bij ons, de arme schat heeft na 8 jaar afscheid moeten nemen van zijn vrouwtje toen ze overleed en daarna ook nog van zijn baasje omdat hij niet alleen voor Benji kon zorgen.
Wij hebben hem met alle liefde opgenomen en het is onze eerste hond.
Nou heeft hij al een paar keer snachts zitten huilen of smorgens vroeg.
Negeren hielp wel maar ook al eens niet en toen ben ik boos geworden op hem omdat hij zowat de hele flat wakker jankt.
Benji slaapt in de woonkamer, maar ik dacht gisteravond 'ach een uurtje tot Daan uit zijn werk komt mag hij wel naast het bed'.
Na zijn nachtwandeling met mjjn vriend wilde hij ook liever niet naar de woonkamer.
Met als gevolg dat hij sinds half 5 vanmorgen heeft gejankt gepiept en andere geluiden heeft gemaakt vanuit de woonkamer.
Dus om 7 uur was ik op van de moeheid, het schuldgevoel en verdriet omdat ik het zielig vind.
Tranen met tuiten gehuild.
Doen we het wel goed? Is hij bang of verdrietig of eenzaam? Hoe moeten we er nou op reageren? Op zijn plek sturen, boos worden, troosten, toegeven?
Ik weet het niet meer en voel me erg schuldig.
Wat als dit niet overgaat?



3 doggies







. Nou leuk als je net nieuw bent en met een herplaatser zit die een probleem heeft.