Ik weet niet zeker of ik dit bij de goede categorie heb geplaatst.. maar goed.
Kiki is dus al zeker 2 maanden geleden loops geweest en afgelopen donderdag gesteriliseerd. Toen ze thuis kwam was haar buikje natuurlijk kaalgeschoren en toen zagen we pas wat voor een dikke buik ze daar had. Ze ging ook steeds vaker piepen en sinds gister begon ze ineens de hele tijd hier onder de computertafel te liggen en af en toe te graven (we wisten toen nog niet wat de kenmerken van schijnzwangerschap waren). Ik dacht dus dat het dikke buikje misschien van de sterilisatie kwam. En als ze ging piepen dachten wij dat ze steken of wat pijn had van de sterilisatie. (ze krijgt wel pijnstillers)
Maar nu zijn we vanmorgen nog naar de dierenarts gegaan, gewoon voor controle. En de dierenarts zei ook al: wat heeft ze dikke tietjes. En Kiki's buikje voelde ook warm aan.. dus toen kwamen we erachter dat Kiki schijnzwanger is.. het piepen en het graven en de hele tijd in 'haar nest' liggen komt daar dus van. Dus nu hebben we maar al haar speeltjes afgepakt en proberen het gedrag zoveel mogelijk te negeren. Terwijl ik dit aan het typen ben is Kiki hier naast me aan het proberen door de tegels heen te graven.. We hebben ook al 'haar nest' afgezet zodat ze daar niet voortdurend gaat liggen, maar nu gaat ze er gewoon naast liggen.
Het probleem is nu dat ik heb begrepen dat het niet echt verstandig is om je hond te laten steriliseren tijdens de schijnzwangerschap. Maar ik vind het vreemd dat dit dan niet gezien werd voor/ tijdens de operatie? En op internet zie ik dat je na de sterilisatie je hond zo veel mogelijk moet laten rusten, maar tijdens de schijnzwangerschap zoveel mogelijk moet gaan afleiden en wandelen en spelen..
Heeft iemand tips of heeft iemand anders hier nog ervaring mee?




3 doggies