Honden kennen zeker wel blijdschap. En een hond kan lachen, maar men moet altijd het hele plaatje bekijken.
In het geval van deze wolven zie je dat het niet lachen is, kijk maar naar zijn snuit, de spieren aangespannen waardoor zijn hele snuit rimpelig is.
Als je hond lacht en ontspannen is, zal de blik in zijn ogen veel zachter zijn (halfgesloten ogen) en niet ogen wijd open, oogwit zichbaar of pupil vergroot, de rest van zijn spieren ontspannen zijn, dus geen rimpelige snoet (raskenmerken uitgesloten natuurlijk
).. Ook zullen de mondhoeken er anders uitzien dan bij een hond die zijn tanden laat zien als waarschuwing..
Dit is dus bijv. geen vrolijke hond.. de stand van de oren.. de ogen (pupillen groot, oogwit zichtbaar en ogen wijd open), de gewichtsverplaatsing naar voren..