Hallo allemaal!
Er zit me al een hele tijd iets dwars en ik ben me nu een slechte baas er door gaan voelen en ik vraag me af of dat wel terecht is..
Wij hebben sinds kort een pupje, maar dat was eigenlijk helemaal niet onze bedoeling.. Wij wouden namelijk een hond uit het asiel maar dat is niks geworden wegens een bepaalde reden en daar zit ik dus mee..:
Wij gingen dus bij een asielhond kijken (na wat telefoontjes en wat over en weer gemail), samen met Diablo (onze eigen hond), want we wouden er zeker van zijn dat het zou klikken tussen de 2. Mijn vader en ik stappen binnen bij het asiel met onze Diablo en we worden gelijk met boze blikken aangekeken. Wij trokken ons daar in eerst instantie niks van aan en zijn naar de balie gelopen, om te vertellen wie wij waren en dat wij dus naar de Stafford kwamen kijken. Ze bieden ons een zitplaats aan en Diablo krijgt wat te drinken. Dan komt er een jong meisje aangelopen (ik denk een stagehulp) en die begeleidde ons naar een groot buitenhok waar de andere hond al kwispelend zat af te wachten. De 2 konden echt geweldig met elkaar! Toen kwam er een ouder iemand aangelopen en dat bleek dus de eigenlijke begeleider te zijn van de Stafford. Die kwam boos naar ons toegelopen! Of wij wel goed bij ons hoofd waren? Diablo droeg namelijk een prikband.. (Die heeft hij overigens niet zonder reden: Hij is super enthousiast en wil ook echt naar iedereen toe, je kan je voorstellen dat als ik dan bijv. in de stad met hem loop alle kanten op vlieg. Nou ja, toen hebben we de hondenschool gebeld en alles gebrobeerd, maar niks hielp. Diablo werd ouder en dus ook sterker. Toen hebben ze ons een prikband aangeraden, ik was er eerst fel op tegen, maar mijn vader vond dat we het op zijn minst konden proberen. En sinds de prikband, heb ik buiten een geweldige hond!) Maargoed. Die vrouw vond dus dat wij Diablo er mee mishandelden en dat Diablo daardoor erg vals en onberekenbaar zou zijn. Dat had zei al wel gezien bij binnenkomst? Ik ben toen uitgevallen tegen die vrouw, want als er 1 hond totaal niet vals is, dan is het onze Diablo wel! Ik durf hem bij een baby nog alleen te laten (niet dat ik dat zou doen, maar bij wijze van). Toen zijn wij daar dus weggestuurd en na afloop voel ik me toch wel een beetje. Ja hoe moet ik dat uitleggen, een slechte baas..
Of nou ja een slechte baas? Ik heb een dubbelgevoel.. Aan de ene kant heb ik zo iets van: Ja het is nog veel zieliger als hij mij straks mee trekt en dat we dan onder een auto of iets belanden en dat we hem dan in moeten laten slapen en aan de andere kant heb ik toch het idee (door wat die vrouw heeft gezegd) dat ik mijn hond mishandel met de prikband..
Nou wou ik graag jullie mening.. Ben ik een slechte baas? Of doe ik er goed aan om hem een prikband om te doen?













? 
