Kennen jullie het ook? Zo'n dag dat alles met de honden in harmonie verloopt? En dat je nog trotser bent op ze dan anders?
Ik ken het wel degelijk, mijn herdertjes pikken alles feilloos op en zijn een grote spiegel voor mij. We leven altijd gezellig samen, maar zit ik niet lekker in m'n vel, merk ik dat meteen aan Promise en Duuk.
Vandaag ben ik zo trots op ze! Net een rondje gelopen, eerst met Duuk. Aan het einde kwamen we een reu met zijn baasje tegen en ik merkte dat Duuk niks van deze wilde reu wilde weten. De baas ken ik en we praatten even, ik hield afstand, want de hond wilde spelen en Duuk dus overduidelijk niet. Hier reageerde Duuk op door netjes achter me te blijven staan, verder heeft hij geen kik gegeven. Ik word daar heel blij van, want hij kan op een 'mindere' dag ook wel eens uitvallen. Knappe kerel!!
Daarna met meisje Promise. Zij is niet zo goed gesocialiseerd door de vorige eigenaar waardoor wandelingen soms vrij stressvol voor haar kunnen zijn. Dit gaat de laatste tijd met heel grote sprongen vooruit, maar feit is dat wandelingen met haar heel anders zijn dan die met Duuk. Vandaag lette ze erg goed op mij en reageerde niet tot weinig op haar omgeving. Wat voor anderen misschien vrij normaal is, is voor Promise heel bijzonder, op haar ben ik dan ook apetrots vandaag.
Tijd, liefde en moeite die zo beloond worden, dat kunnen alleen maar honden



3 doggies

