hoi tamara,
ik dacht aan een levershunt, dat komt omdat mijn hond een levershunt blijkt te hebben. in februari kreeg ze zoals ze dat noemen ineens hersenverschijnselen.
het is in feite ammoniak wat in de hersenen terecht komt. dat kan zich in allerlei verschillende hersenverschijnselen uiten.
ik ben me er heel erg in gaan verdiepen en zo waren er bijvb ook dieren die hartklachten kregen, dat dierenartsen ze bijvb opnamen en dan allerlei onderzoeken deden naar het hart of ze daarvoor doorstuurden. komt erop neer de meeste dierenartsen weten er veel te weinig vanaf. er wordt natuurlijk vanalles geregeld vanuit de hersenen, dus zijn er dieren met tijdelijke blindheid, epeleptische aanvallen of ineens met een te hoge temperatuur of te lage (ook dat wordt natuurlijk daar geregeld) het in rondjes lopen of dronkenlopen. mijn hond gaat dan raar lopen te sjokken kop omlaag. blijft maar sjokken en zoekt tegelijkertijd af en toe steun wil haast in je kruipen bij wijze van, maar gaat dan weer verder sjokken begint te wankelen, krijgt een soort dronkemans loop, ze lijkt ook pijn te hebben en knijpt haar ogen of en toen wat samen. was gelijk naar de dierenarts gegaan, want ik dacht ook aan iets neurologisch, ook de dierenarts dacht gelijk aan iets neurologisch. maar met de testen daarop, zoals allerlei reflexen testen konden ze geen neurologische afwijkingen vinden.
ook de nek nagekeken enz...niets afwijkend te vinden.
mijn dierenarts kwam zowaar wel op het idee om dan op ammoniak in haar bloed te testen. want bij een hooge waarde daarvan duid dat op een levershunt. bij een mensenziekenhuis binnen de gestelde tijd op ijs gekoeld ingeleverd. daar kwam een waarde van 48 uit. boven de 60 word je doorgestuurd, tussen de 50 en 60 is dat je eigen keuze en onder de 50 hoef je er niets mee te doen. wat blijkt de internisten en hepatologen hanteren een grens van 45!! maar goed uiteindelijk na aandringen van mijn kant doorgestuurd naar amsterdam een echo van de buik gemaakt. en daar zagen ze een te kleine lever en de shunt zitten (de shunt is een bloedvat wat het "vervuilde bloed vanuit de darmen omleid buiten de lever om, en zo richting het hart gaat, de hersenen in. dit is even heel simpel en kort uitgelegd) alsmede vergroote nieren dat hoort er ook bij. dus weer een amoniaktest gedaan, nu was die 50.
dus eigenlijk nog steeds niet schrikbarend hoog.
enige wat dan echt kan helpen is een operatie dan kan je hond zelfs helemaal genezen. in amsterdam deden ze dat niet boven de 5 jaar, dus ik verder zoeken en kwam bij utrecht uit, wat overigens het centrum blijkt voor de levershunts, ze komen zelfs uit belgie en duitsland daar naar toe. dus achteraf gelukkig maar dat amsterdam niets wilde doen. overigens toen ik ze mede deelde dat ik naar utrecht ging was er ineens wel vanalles mogelijk. maar goed in utrecht weer een simpele amoniaktest en nu was er ineens een waarde van 160. de hepatoloog vertelde dat het eigenlijk ook niets zegt zo'n test omdat het amoniakgehalte op de dag enorm kan verschillen. een amoniaktolerantietest had hij anders willen doen daar haal je veel meer zekerheid uit. oke hun wilde wel opereren en inmiddels is dat ook gebeurd en het lijkt heel goed te gaan maar volgende week terug voor een echo en bloedonderzoeken dan pas heb ik zekerheid in hoeverre de operatie geslaagd is. want van buiten zie je niets aan haar. ik sporte altijd met mijn hond, dus je merkte echt niets aan haar
twee dagen na de operatie had ze trouwens ook rare spiertrekkingen in haar poten, bij haar schouders en naast haar ogen, toen ik de ic in utrecht belde zeiden ze dat haar hersenstam zeer waarschijnlijk onder druk stond door de hoge bloeddruk na de operatie.
wat ik dus wil zeggen is dat rare neurologische verschijnselen heel goed van een levershunt kunnen af kunnen komen en daar kun je achterkomen door een echo in combinatie met een ammoniaktest. een internist of liever een hepatoloog kan dat vaststellen. utrecht was nog het goedkoopste ook, iets van 220 euro koste het voor een uitgebreide echo twee testen en een uitgebreid consult met een hepatoloog.
de meeste dierenartsen zijn dus niet echt thuis op dit gebied, dat komt ook omdat het zich meestal al als pup uit en dat die bijvb achterblijft in de groei. maar dit komt dus ook bij oudere of volwassen honden voor en is er van te voren niets te zien geweest. een levershunt uit zich eigenlijk ook in pieken en dalen, dus zo kan er een tijd niets aan de hand zijn en dan ineens weer neurologische verschijnselen of dat de hond moeier lijkt dan anders en dan ineens is alles weer normaal....
dus zo lees je ook verhalen van mensen dat dierenartsen dieren opnemen en dan denken ze dat hun behandeling goed heeft aangeslagen en kan het dier weer naar huis om vervolgens later weer opgenomen te worden. het is dan gewoon weer de vergiftiging van de hersenen maar dat hebben ze dan niet door, zo kan er lang doorgerotzooid worden met een shunt dier.
wat wel vreemd is dat jou hond ander en een half jaar helemaal geen last heeft gehad, daarom vroeg ik al of ze soms ander voer had gehad en vroeg ik of je helemaal geen vreemde dingen zag zoals wat onrustiger of vermoeider of angstiger, dat zijn namelijk milde symptomen daarvan maar dat alles dus in vlagen. dat braken heeft mijn hond dus ook altijd gehad zo'n 1 xperweek of per twee weken ook zindelijkheids problemen. sinds ze op hepatic van rc (leverdieet) zat heeft ze dat trouwens niet meer gehad en nu na de operatie ook niet meer (ze krijgt nu gewoon voer). het zou misschien wel kunnen dat de medicatie die jouw hond krijgt de symptomen heeft gemaskeert. of ik zit er helemaal naast dat kan natuurlijk ook. maar dat ik jouw verhaal las moest ik er gelijk aan denken ook door de andere verhalen die ik erover gelezen heb.
dus dacht ik schrijf toch even dit verhaal op. dan kan je zelf weten wat je er mee doet. mocht je dierenarts zeggen dat dat niet kan of wel heel raar is voor een volwassen hond, moet je je daar niet bij neerleggen hoor, dat zeiden andere dierenartsen bij mij ook, ook als verdediging dat ze zoiets nog nooit hadden meegemaakt bij een volwassen hond. maar de specialisten maken het wel veel vaker mee zeggen ze.
en als het maandag ineens beter gaat (en dit is misschien wel heel lullig om te zeggen) en ze heeft wel een shunt zegt dat helemaal niets omdat het dus op en neer gaat. ook de bloedonderzoeken die mijn hond heeft gehad duide niet echt op een levershunt, wel een beetje. een lager ureum gehalte kan de hond dan bijvb hebben. nou ja genoeg geschreven....echt een lang verhaal zo. ik hoop dat je er wat aan hebt hoor.
heel veel sterkte ermee in ieder geval.
groetjess eileen