Jouw leven was veel te snel voorbij, 16 weken en dan al moeten overlijden, het is niet te bevatten.
Vandaag mis ik je zo gigantisch, ik kan jouw verlies geen plekje geven.
Elke dag probeer ik om te "overleven". Tenslotte hebben Simba en Kayley ook recht op mijn liefdevolle aandacht.
Natuurlijk gaat mijn aandacht nu wel weer naar deze 2 boeven, maar mijn verdriet om jouw veel te vroege overlijden bepaalt wel mijn dagen.
Ik heb jou "genomen" om mijn leven te vergemakkelijken, je was zeer geschikt om mijn hulphondje te worden. Je was zo leergierig, sociaal en kon zo genieten van alle aandacht van iedereen.
Had ik je kunnen redden als ik eerder naar de DA was gegaan met je, dat is iets wat mij constant bezig houdt.
De Da geeft mij duidelijk aan dat een dag eerder echt niet had uitgemaakt, je had te zware suikerziekte, maar toch blijf ik daar over nadenken. Schuldgevoel...ja denk ik wel!!
Zo nu en dan kijk ik eens op sites van labjes maar durf t echt niet aan, want stel dat ik bij een broodfokker terecht kom!
En ja ik had je verzekerd maar tsja de 1e maand is een "loze" maand, dus ik mocht alles zelf betalen.
1100 euro was een heel groot bedrag voor mij, waar ik nu nog de naweeen van heb.
Maar meisje als ik 10 jaar in de schulden had gezeten maar jou had kunnen redden, had ik het gedaan!
Het mocht niet zo zijn, ik mis je gigantisch, maar ik weet dat ik het een plekje moet gaan geven.
Alleen kan ik dit nog niet, want dit voelt zo als oneerlijk, je was nog zo jong en had een heel leven voor je.
Lieve Bizou, ik hoop echt dat je je rust hebt gevonden, enne hoop dat je veel speelplezier hebt met alle overleden maatjes.
Dag lieverd, my love forever
Ik mis je.....vrouwtje



3 doggies




















