Zo'n 8 jaar geleden heb ik tijdens het uitlaten van mijn vorige hond iemand ontmoet. Een mevrouw die elke dag op hetzelfde tijdstip met haar hond liep, tenminste dat dacht ik. Later bleek het een hond van een ander te zijn die zij uitliet.
Toen ik Spikkel kreeg was de hond waar zij mee liep inmiddels overleden. Kleine Spikkel was overal bang voor dus de eerste tijd zat ze vaak in de tuin om rustig aan alles en iedereen te wennen. Toen ze uiteindelijk naar het hekje durfde te gaan werd ze elke morgen geknuffeld, ook door deze mevrouw. Ik heb op een gegeven moment gevraagd of ze het leuk vond om Spikkel mee te nemen. Dat wilde ze heel graag, later hoorde ik van iemand anders dat ze zelf ook al van plan was het me te vragen.
Een half jaar later kwam ik er achter dat Spikkel allergisch was. Ik ben vers gaan voeren en zij had speciale brokjes voor Spikkel mee. Na ongeveer een jaar vertelde ze doodleuk dat Spikkel ook van andere mensen brokjes kreeg. Mijn reactie kun je wel voorstellen. Tot 2 keer toe heeft ze beloofd er alles aan te gaan doen om het voeren door anderen te stoppen. Zo moeilijk is dat toch niet ? Als je iedereen die je tegenkomt vertelt dat Spikkel allergisch is en ze vriendelijk verzoekt haar niets meer te geven is dat toch geregeld ?
Afgelopen week had ze weer brokjes nodig. Met 3 kilo had ze 5 maanden gedaan. Ik zeg dat, krijg ik weer te horen dat Spikkel nog altijd wordt gevoerd door anderen. En ik maar zoeken waar haar allergie en maag- en darmklachten vandaan komen. Vorig jaar hadden we al een aanvaring gehad. 'Hoe weet je dan dat Spikkel allergisch is, ben je naar de dierenarts geweest, is haar bloed getest, heb je het zwart op wit.' Ik had gisteren nota bene al een afspraak gemaakt om het te laten testen maar dacht, laat ik haar eerst bellen om te vragen of ze er dan serieus iets aan gaat doen. Ik voelde me onderhand behoorlijk in de maling genomen.
Toen kwamen de uitvluchten. Spikkel loopt vooruit, ik zie niet alles, mensen willen niet meewerken, ze zou niet meer ontspannen kunnen lopen, ze zou zich steeds afvragen of Spikkel niet ergens iets had gekregen wat ze niet zou zien enz. De ergste van allemaal was dat ze niet steeds zin had in dit gezeik. De gezondheid van Spikkel is gezeik ?!? Ze heeft mij 5 jaar lang voorgelogen dat Spikkel niets kreeg totdat ze zich weer eens versprak. De vorige keer begon ze te dreigen dat ik dan maar zelf moest doen. Dan kon ik het helemaal doen zoals ik het wilde. Hallo, het is MIJN hond !
Ik heb mezelf voorgenomen om Spikkel en haar nooit uit elkaar te halen. Tussen ons was er al een hele tijd geen contact behalve over Spikkel. Mij uitschelden voor aansteller moet je niet doen. Of nog een leuke, je gooit alles op je ziekte, nadat ik had gemeld dat ik haar bestellingen naar haar adres zou laten sturen. Dat ik het niet meer met haar kan vinden hoeft Spikkel niet onder te lijden. Ik had er ook helemaal geen moeite mee, als mijn hondje het leuk heeft maakt het mij niet met wie. Enige eis is niet voeren door anderen. Als ze te beroerd is een uurtje te investeren in de gezondheid van Spikkel moet ze er mee stoppen. Dat heeft ze gisteren uiteindelijk gedaan.
Ik ben verbijsterd, kan er met mijn verstand niet bij. Je laat een hondje na 5 jaar barsten omdat je te beroerd bent om mensen te vragen haar niet te voeren ?!? En dan durft ze ook nog te zeggen dat ze van Spikkel houdt. Donder op ! Rare mensen in deze wereld.



3 doggies






Zoveel moeite lijkt het mij niet om even te vertellen dat een hond een allergie heeft... 




