Marley,ook ik vind het leuk om te zien hoor. En jij als ouder weet best wel wat wel of niet goed is voor een kind met hond.... Je bent er altijd bij. en wat is er niet leuker als hond en kind samen opgroeien... Maar volgende keer wel je fototoestel meenemen hoor. 
Dit onderwerp staat op slot
Het onderwerp is niet meer recent en staat in het archief. Wil je over "De nieuwe "DOGWHISPERER"" praten, begin dan een nieuw onderwerp in het hondenforum.
Je laatste vraag: leuke toch of niet!!
In eerste instantie kan het er leuk uitzien,maar ik ben het wel eens met Annelies,My Choice en Willemijn.
Ik zie dat je het gedachtegoed van CM aanhoudt,hij vindt ook dat je kinderen boven de honden staan.Prima,maar ik zie best vaak dat hij niet alle hondentaal oppikt of herkent,hij slaat vaak een aantal stappen over in de hondentaal of herkent het nog niet.
Een heel simpel voorbeeld van kindertaal en hondentaal is dat een kind gewoon de normale neiging heeft een hond aan te staren,een hond vindt dit juist dreigend,een uitnodiging tot uitdaging.Op zo'n simpel iets kan het al mis lopen.
Marley ik vind het alleen maar hartstikke leuk 
Ik ben het met je eens dat dit moet kunnen daarnaast ligt het aan het karakter van de hond. Dat schijn hier vergeten te worden!!!!!
Zolang jij erbij bent en jij bepaalt dan is er helemaal niets mis mee.
Dat heeft MI. niets met een of ander gedachtengoed te maken.
Mijn zoon heeft toen hij klein was ook commando's kunnen geven, het is maar hoe jij dat aangeleerd hebt. Zo simpel is het in mijn ogen.
Mijn nichtje inmiddels is zij 15 jaar heeft vanaf haar 9de een superband met Blitz en ook zij heeft vanaf haar 9de onder begeleiding met Blitz getraind. Nu een aantal jaar later hebben zij en Blitz nog steeds een superband die geweldig is om te zien.
Niet overal probleem maken toch!!! Kijken naar het geheel, kijken naar de situatie en niet veralgemeniseren.
" Je laatste vraag: leuke toch of niet!!
In eerste instantie kan het er leuk uitzien,maar ik ben het wel eens met Annelies,My Choice en Willemijn.
Ik zie dat je het gedachtegoed van CM aanhoudt,hij vindt ook dat je kinderen boven de honden staan.Prima,maar ik zie best vaak dat hij niet alle hondentaal oppikt of herkent,hij slaat vaak een aantal stappen over in de hondentaal of herkent het nog niet.
Een heel simpel voorbeeld van kindertaal en hondentaal is dat een kind gewoon de normale neiging heeft een hond aan te staren,een hond vindt dit juist dreigend,een uitnodiging tot uitdaging.Op zo'n simpel iets kan het al mis lopen.
"
In eerste instantie kan het er leuk uitzien,maar ik ben het wel eens met Annelies,My Choice en Willemijn.
Ik zie dat je het gedachtegoed van CM aanhoudt,hij vindt ook dat je kinderen boven de honden staan.Prima,maar ik zie best vaak dat hij niet alle hondentaal oppikt of herkent,hij slaat vaak een aantal stappen over in de hondentaal of herkent het nog niet.
Een heel simpel voorbeeld van kindertaal en hondentaal is dat een kind gewoon de normale neiging heeft een hond aan te staren,een hond vindt dit juist dreigend,een uitnodiging tot uitdaging.Op zo'n simpel iets kan het al mis lopen.
"
Niet alleen CM vind dat kinderen boven honden staan.
Op de opleiding tot gedragstherapeut leer je ook dat kinderen een afhankelijke rang hebben van hun ouders.
Kortom: als de ouders er bij zijn is het kind hoger in rang dan de hond. Zijn hond en kind alleen, dan kan het zijn dat het kind en zeker kleine kinderen lager in rang zijn.
Daarom laat je een hond en kind dus nooit alleen. Het kan zijn dat de hond corrigeert en dat gaat dus op een hondse manier.
Ik vind het jammer dat van een positief verhaal weer zoiets negatiefs gemaakt wordt.
Juist als je honden met kinderen om laat gaan en ze de hond dingen laat leren en ermee om laat gaan verklein je de kans op een bijtincident. (blijkt uit onderzoek van bijvoorbeeld Ian Dunbar)
Een hond die vrijwillig luistert naar een kind van twee, commando's opvolgt, ermee wil wandelen en spelen zal niet snel geneigd zijn dit kind te bijten.
Een kind van twee kan niet dwingen, als de hond het niet wil, kan hij gewoon weglopen.
Als ouder begeleid je dit natuurlijk.. en je zorgt ervoor dat het kind niet op de hond duikt, op zijn plaats komt enzovoorts. Maar daar is hier allemaal geen spraken van!!
Juist op een gecontroleerde manier je kind en hond dingen laten doen is ontzettend goed!! Apporteren, simpele opdrachten, samen wandelen (met ouder erbij uiteraard) super!
Daar verklein je juist de kans op bijtincidenten mee.
Biko is geen kindervriend, hij vindt ze onvoorspelbaar en te druk. (vind hij ook van pups )
Maar ik kreeg twee jaar geleden een nichtje en ik wou dat hij daar goed mee om kon gaan.
Ik heb hem vanaf het begin af aan in bescherming genomen, als hij geen contact wou, hoefde dat niet. Ze mocht niet naar hem toekruipen, ze moest omlopen/kruipen als Biko ergens lag, hem kortom met respect behandelen.
Na een tijdje ging hij zelf interesse tonen. En toen ben ik met Sophie op schoot begonnen met kleine oefeningetjes, heel makkelijk, waarvoor we dan een speeltje gooien (kleine kinderen en eten hou ik liever uit elkaar), Biko is namelijk niet heel erg bezitterig met speeltjes, dus dat is een veilig iets.
Nu zijn ze helemaal dik met elkaar, Biko begroet haar als ze binnenkomt, ligt graag bij haar in de buurt omdat ze altijd wel iets aan het doen is waaraan hij mee kan doen.
Als hij in de weg staat, zegt Sophie gewoon: 'Biko weg!' en dan gaat hij aan de kant. Heel grappig om te zien.
Nog altijd krijgt hij zijn rust als hij dat wil. Als hij weg loopt mag ze niet achter hem aan.
We doen nu ook oefeningtjes voor wat brokjes, dat doen we dan samen en dat vinden zowel Biko als Sophie helemaal geweldig.
Een band tussen hond en kind moet je opbouwen. Je waarborgt de veiligheid van je kind ten alle tijden, en de autonomie van je hond. Die mag zelf bepalen of hij mee wil doen, of liever niet.
Maar niets is zo leuk als een hond en kind die het goed kunnen vinden. Uiteraard onder toezicht, altijd! Dus ook als je twee minuten naar de wc moet!! Dan zit de hond in de bench, het kind in de box, of de hond is in een andere ruimte dan het kind. Maar nooit, nooit, nooit samen. Want er is maar 1 fractie nodig waarbij het kind per ongeluk de hond pijn doet of wat dan ook en het kan even mis gaan.
Ik zou dus zeggen: geniet ervan! Zo als ik kan lezen ben je juist heel goed bezig.
Groeten, Margje
@ Margje ben het helemaal met je eens
ik vind de reactie's over het is gevaarlijk een beetje overdreven .
als je een kind welke leeftijd dan ook onder begeleidig met een hond laat omgaan is hier niks mis mee dit doet de ts ook
wij doen dat hier ook mijn honden moeten net zoveel respect voor mij hebben als voor mijn zoontje van 3
en ja hij mag de honden rustig wegsturen als ze in de pad liggen .
mijn ervaring is dat honden heel goed aanvoelen wanneer het een kind is en deze nooit zomaar iets zullen aandoen .
mist de kideren natuurlijk wel geleerd is hoe m te gaan met de honden.
Je hoeft alleen maar naar een aantal jongere meiden te kijken hier op het forum die ook al veel langer met honden omgaan.
Kijk naar Gea haar dochters die beide nog heel jong zijn en die wedstrijden behendigheid lopen op zeer jonge leeftijd.
Wat betekent dat dan!!
Dus Marley je bent goed bezig en wie weet staat jou dochtertje over een aantal jaren ook een wedstrijd ergens mee te doen met haar hondje
" @ my one!!!!
Wij hebben een gezin van 5 mensen en de honden staan onderaan de ranglijst zal ik maar zeggen!
En ik wil dus dat als mijn zoon van 13 zit zegt ze ook echt wel gaan zitten!!
Wij vinden dat ons honden naar iedereen moet kunnen luisteren,en niet aleen naar de roedelleider.
"
Wij hebben een gezin van 5 mensen en de honden staan onderaan de ranglijst zal ik maar zeggen!
En ik wil dus dat als mijn zoon van 13 zit zegt ze ook echt wel gaan zitten!!
Wij vinden dat ons honden naar iedereen moet kunnen luisteren,en niet aleen naar de roedelleider.
"
Het heeft wel nadelen
Jij staat in de huiskamer en roept de hond, jouw zoon staat in de tuin en roept de hond eveneens op dat moment
Naar wie moet de hond nou luisteren?
Het is juist dat de hond onderaan de rangorde staat maar laat het wel duidelijk zijn dat jij en je partner bovenaan staan en dus de leiding hebben
" Niet alleen CM vind dat kinderen boven honden staan.
Op de opleiding tot gedragstherapeut leer je ook dat kinderen een afhankelijke rang hebben van hun ouders.
Kortom: als de ouders er bij zijn is het kind hoger in rang dan de hond. Zijn hond en kind alleen, dan kan het zijn dat het kind en zeker kleine kinderen lager in rang zijn.
Daarom laat je een hond en kind dus nooit alleen. Het kan zijn dat de hond corrigeert en dat gaat dus op een hondse manier.
Ik vind het jammer dat van een positief verhaal weer zoiets negatiefs gemaakt wordt.
Juist als je honden met kinderen om laat gaan en ze de hond dingen laat leren en ermee om laat gaan verklein je de kans op een bijtincident. (blijkt uit onderzoek van bijvoorbeeld Ian Dunbar)
Een hond die vrijwillig luistert naar een kind van twee, commando's opvolgt, ermee wil wandelen en spelen zal niet snel geneigd zijn dit kind te bijten.
Een kind van twee kan niet dwingen, als de hond het niet wil, kan hij gewoon weglopen.
Als ouder begeleid je dit natuurlijk.. en je zorgt ervoor dat het kind niet op de hond duikt, op zijn plaats komt enzovoorts. Maar daar is hier allemaal geen spraken van!!
Juist op een manier je kind en hond dingen laten doen is ontzettend goed!! Apporteren, simpele opdrachten, samen wandelen (met ouder erbij uiteraard) super!
Daar verklein je juist de kans op bijtincidenten mee.
Biko is geen kindervriend, hij vindt ze onvoorspelbaar en te druk. (vind hij ook van pups)
Maar ik kreeg twee jaar geleden een nichtje en ik wou dat hij daar goed mee om kon gaan.
Ik heb hem vanaf het begin af aan in bescherming genomen, als hij geen contact wou, hoefde dat niet. Ze mocht niet naar hem toekruipen, ze moest omlopen/kruipen als Biko ergens lag, hem kortom met respect behandelen.
Na een tijdje ging hij zelf interesse tonen. En toen ben ik met Sophie op schoot begonnen met kleine oefeningetjes, heel makkelijk, waarvoor we dan een speeltje gooien (kleine kinderen en eten hou ik liever uit elkaar), Biko is namelijk niet heel erg bezitterig met speeltjes, dus dat is een veilig iets.
Nu zijn ze helemaal dik met elkaar, Biko begroet haar als ze binnenkomt, ligt graag bij haar in de buurt omdat ze altijd wel iets aan het doen is waaraan hij mee kan doen.
Als hij in de weg staat, zegt Sophie gewoon: 'Biko weg!' en dan gaat hij aan de kant. Heel grappig om te zien.
Nog altijd krijgt hij zijn rust als hij dat wil. Als hij weg loopt mag ze niet achter hem aan.
We doen nu ook oefeningtjes voor wat brokjes, dat doen we dan samen en dat vinden zowel Biko als Sophie helemaal geweldig.
Een band tussen hond en kind moet je opbouwen. Je waarborgt de veiligheid van je kind ten alle tijden, en de autonomie van je hond. Die mag zelf bepalen of hij mee wil doen, of liever niet.
Maar niets is zo leuk als een hond en kind die het goed kunnen vinden. Uiteraard onder toezicht, altijd! Dus ook als je twee minuten naar de wc moet!! Dan zit de hond in de bench, het kind in de box, of de hond is in een andere ruimte dan het kind. Maar nooit, nooit, nooit samen. Want er is maar 1 fractie nodig waarbij het kind per ongeluk de hond pijn doet of wat dan ook en het kan even mis gaan.
Ik zou dus zeggen: geniet ervan! Zo als ik kan lezen ben je juist heel goed bezig.
Groeten, Margje "
Op de opleiding tot gedragstherapeut leer je ook dat kinderen een afhankelijke rang hebben van hun ouders.
Kortom: als de ouders er bij zijn is het kind hoger in rang dan de hond. Zijn hond en kind alleen, dan kan het zijn dat het kind en zeker kleine kinderen lager in rang zijn.
Daarom laat je een hond en kind dus nooit alleen. Het kan zijn dat de hond corrigeert en dat gaat dus op een hondse manier.
Ik vind het jammer dat van een positief verhaal weer zoiets negatiefs gemaakt wordt.
Juist als je honden met kinderen om laat gaan en ze de hond dingen laat leren en ermee om laat gaan verklein je de kans op een bijtincident. (blijkt uit onderzoek van bijvoorbeeld Ian Dunbar)
Een hond die vrijwillig luistert naar een kind van twee, commando's opvolgt, ermee wil wandelen en spelen zal niet snel geneigd zijn dit kind te bijten.
Een kind van twee kan niet dwingen, als de hond het niet wil, kan hij gewoon weglopen.
Als ouder begeleid je dit natuurlijk.. en je zorgt ervoor dat het kind niet op de hond duikt, op zijn plaats komt enzovoorts. Maar daar is hier allemaal geen spraken van!!
Juist op een manier je kind en hond dingen laten doen is ontzettend goed!! Apporteren, simpele opdrachten, samen wandelen (met ouder erbij uiteraard) super!
Daar verklein je juist de kans op bijtincidenten mee.
Biko is geen kindervriend, hij vindt ze onvoorspelbaar en te druk. (vind hij ook van pups
)Maar ik kreeg twee jaar geleden een nichtje en ik wou dat hij daar goed mee om kon gaan.
Ik heb hem vanaf het begin af aan in bescherming genomen, als hij geen contact wou, hoefde dat niet. Ze mocht niet naar hem toekruipen, ze moest omlopen/kruipen als Biko ergens lag, hem kortom met respect behandelen.
Na een tijdje ging hij zelf interesse tonen. En toen ben ik met Sophie op schoot begonnen met kleine oefeningetjes, heel makkelijk, waarvoor we dan een speeltje gooien (kleine kinderen en eten hou ik liever uit elkaar), Biko is namelijk niet heel erg bezitterig met speeltjes, dus dat is een veilig iets.
Nu zijn ze helemaal dik met elkaar, Biko begroet haar als ze binnenkomt, ligt graag bij haar in de buurt omdat ze altijd wel iets aan het doen is waaraan hij mee kan doen.
Als hij in de weg staat, zegt Sophie gewoon: 'Biko weg!' en dan gaat hij aan de kant. Heel grappig om te zien.
Nog altijd krijgt hij zijn rust als hij dat wil. Als hij weg loopt mag ze niet achter hem aan.
We doen nu ook oefeningtjes voor wat brokjes, dat doen we dan samen en dat vinden zowel Biko als Sophie helemaal geweldig.
Een band tussen hond en kind moet je opbouwen. Je waarborgt de veiligheid van je kind ten alle tijden, en de autonomie van je hond. Die mag zelf bepalen of hij mee wil doen, of liever niet.
Maar niets is zo leuk als een hond en kind die het goed kunnen vinden. Uiteraard onder toezicht, altijd! Dus ook als je twee minuten naar de wc moet!! Dan zit de hond in de bench, het kind in de box, of de hond is in een andere ruimte dan het kind. Maar nooit, nooit, nooit samen. Want er is maar 1 fractie nodig waarbij het kind per ongeluk de hond pijn doet of wat dan ook en het kan even mis gaan.
Ik zou dus zeggen: geniet ervan! Zo als ik kan lezen ben je juist heel goed bezig.
Groeten, Margje "
Ik had het niet beter kunnen zeggen... en aangezien Margje haar nichtje mijn dochter is weet ik uit eigen ervaring hoe goed dit kan gaan als je er maar verantwoord mee omgaat...
" Niet alleen CM vind dat kinderen boven honden staan.
Op de opleiding tot gedragstherapeut leer je ook dat kinderen een afhankelijke rang hebben van hun ouders.
Kortom: als de ouders er bij zijn is het kind hoger in rang dan de hond. Zijn hond en kind alleen, dan kan het zijn dat het kind en zeker kleine kinderen lager in rang zijn.
Daarom laat je een hond en kind dus nooit alleen. Het kan zijn dat de hond corrigeert en dat gaat dus op een hondse manier.
Ik vind het jammer dat van een positief verhaal weer zoiets negatiefs gemaakt wordt.
Juist als je honden met kinderen om laat gaan en ze de hond dingen laat leren en ermee om laat gaan verklein je de kans op een bijtincident. (blijkt uit onderzoek van bijvoorbeeld Ian Dunbar)
Een hond die vrijwillig luistert naar een kind van twee, commando's opvolgt, ermee wil wandelen en spelen zal niet snel geneigd zijn dit kind te bijten.
Een kind van twee kan niet dwingen, als de hond het niet wil, kan hij gewoon weglopen.
Als ouder begeleid je dit natuurlijk.. en je zorgt ervoor dat het kind niet op de hond duikt, op zijn plaats komt enzovoorts. Maar daar is hier allemaal geen spraken van!!
Juist op een manier je kind en hond dingen laten doen is ontzettend goed!! Apporteren, simpele opdrachten, samen wandelen (met ouder erbij uiteraard) super!
Daar verklein je juist de kans op bijtincidenten mee.
Biko is geen kindervriend, hij vindt ze onvoorspelbaar en te druk. (vind hij ook van pups)
Maar ik kreeg twee jaar geleden een nichtje en ik wou dat hij daar goed mee om kon gaan.
Ik heb hem vanaf het begin af aan in bescherming genomen, als hij geen contact wou, hoefde dat niet. Ze mocht niet naar hem toekruipen, ze moest omlopen/kruipen als Biko ergens lag, hem kortom met respect behandelen.
Na een tijdje ging hij zelf interesse tonen. En toen ben ik met Sophie op schoot begonnen met kleine oefeningetjes, heel makkelijk, waarvoor we dan een speeltje gooien (kleine kinderen en eten hou ik liever uit elkaar), Biko is namelijk niet heel erg bezitterig met speeltjes, dus dat is een veilig iets.
Nu zijn ze helemaal dik met elkaar, Biko begroet haar als ze binnenkomt, ligt graag bij haar in de buurt omdat ze altijd wel iets aan het doen is waaraan hij mee kan doen.
Als hij in de weg staat, zegt Sophie gewoon: 'Biko weg!' en dan gaat hij aan de kant. Heel grappig om te zien.
Nog altijd krijgt hij zijn rust als hij dat wil. Als hij weg loopt mag ze niet achter hem aan.
We doen nu ook oefeningtjes voor wat brokjes, dat doen we dan samen en dat vinden zowel Biko als Sophie helemaal geweldig.
Een band tussen hond en kind moet je opbouwen. Je waarborgt de veiligheid van je kind ten alle tijden, en de autonomie van je hond. Die mag zelf bepalen of hij mee wil doen, of liever niet.
Maar niets is zo leuk als een hond en kind die het goed kunnen vinden. Uiteraard onder toezicht, altijd! Dus ook als je twee minuten naar de wc moet!! Dan zit de hond in de bench, het kind in de box, of de hond is in een andere ruimte dan het kind. Maar nooit, nooit, nooit samen. Want er is maar 1 fractie nodig waarbij het kind per ongeluk de hond pijn doet of wat dan ook en het kan even mis gaan.
Ik zou dus zeggen: geniet ervan! Zo als ik kan lezen ben je juist heel goed bezig.
Groeten, Margje "
Op de opleiding tot gedragstherapeut leer je ook dat kinderen een afhankelijke rang hebben van hun ouders.
Kortom: als de ouders er bij zijn is het kind hoger in rang dan de hond. Zijn hond en kind alleen, dan kan het zijn dat het kind en zeker kleine kinderen lager in rang zijn.
Daarom laat je een hond en kind dus nooit alleen. Het kan zijn dat de hond corrigeert en dat gaat dus op een hondse manier.
Ik vind het jammer dat van een positief verhaal weer zoiets negatiefs gemaakt wordt.
Juist als je honden met kinderen om laat gaan en ze de hond dingen laat leren en ermee om laat gaan verklein je de kans op een bijtincident. (blijkt uit onderzoek van bijvoorbeeld Ian Dunbar)
Een hond die vrijwillig luistert naar een kind van twee, commando's opvolgt, ermee wil wandelen en spelen zal niet snel geneigd zijn dit kind te bijten.
Een kind van twee kan niet dwingen, als de hond het niet wil, kan hij gewoon weglopen.
Als ouder begeleid je dit natuurlijk.. en je zorgt ervoor dat het kind niet op de hond duikt, op zijn plaats komt enzovoorts. Maar daar is hier allemaal geen spraken van!!
Juist op een manier je kind en hond dingen laten doen is ontzettend goed!! Apporteren, simpele opdrachten, samen wandelen (met ouder erbij uiteraard) super!
Daar verklein je juist de kans op bijtincidenten mee.
Biko is geen kindervriend, hij vindt ze onvoorspelbaar en te druk. (vind hij ook van pups
)Maar ik kreeg twee jaar geleden een nichtje en ik wou dat hij daar goed mee om kon gaan.
Ik heb hem vanaf het begin af aan in bescherming genomen, als hij geen contact wou, hoefde dat niet. Ze mocht niet naar hem toekruipen, ze moest omlopen/kruipen als Biko ergens lag, hem kortom met respect behandelen.
Na een tijdje ging hij zelf interesse tonen. En toen ben ik met Sophie op schoot begonnen met kleine oefeningetjes, heel makkelijk, waarvoor we dan een speeltje gooien (kleine kinderen en eten hou ik liever uit elkaar), Biko is namelijk niet heel erg bezitterig met speeltjes, dus dat is een veilig iets.
Nu zijn ze helemaal dik met elkaar, Biko begroet haar als ze binnenkomt, ligt graag bij haar in de buurt omdat ze altijd wel iets aan het doen is waaraan hij mee kan doen.
Als hij in de weg staat, zegt Sophie gewoon: 'Biko weg!' en dan gaat hij aan de kant. Heel grappig om te zien.
Nog altijd krijgt hij zijn rust als hij dat wil. Als hij weg loopt mag ze niet achter hem aan.
We doen nu ook oefeningtjes voor wat brokjes, dat doen we dan samen en dat vinden zowel Biko als Sophie helemaal geweldig.
Een band tussen hond en kind moet je opbouwen. Je waarborgt de veiligheid van je kind ten alle tijden, en de autonomie van je hond. Die mag zelf bepalen of hij mee wil doen, of liever niet.
Maar niets is zo leuk als een hond en kind die het goed kunnen vinden. Uiteraard onder toezicht, altijd! Dus ook als je twee minuten naar de wc moet!! Dan zit de hond in de bench, het kind in de box, of de hond is in een andere ruimte dan het kind. Maar nooit, nooit, nooit samen. Want er is maar 1 fractie nodig waarbij het kind per ongeluk de hond pijn doet of wat dan ook en het kan even mis gaan.
Ik zou dus zeggen: geniet ervan! Zo als ik kan lezen ben je juist heel goed bezig.
Groeten, Margje "
Ik had het niet beter kunnen zeggen... en aangezien Margje haar nichtje mijn dochter is weet ik uit eigen ervaring hoe goed dit kan gaan als je er maar verantwoord mee omgaat...
Hahha ja dat moet er zeker komisch hebben uitgezien 
"
Het heeft wel nadelen
Jij staat in de huiskamer en roept de hond, jouw zoon staat in de tuin en roept de hond eveneens op dat moment
Naar wie moet de hond nou luisteren?
Het is juist dat de hond onderaan de rangorde staat maar laat het wel duidelijk zijn dat jij en je partner bovenaan staan en dus de leiding hebben "
Het heeft wel nadelen
Jij staat in de huiskamer en roept de hond, jouw zoon staat in de tuin en roept de hond eveneens op dat moment
Naar wie moet de hond nou luisteren?
Het is juist dat de hond onderaan de rangorde staat maar laat het wel duidelijk zijn dat jij en je partner bovenaan staan en dus de leiding hebben
"Dat is je kinderen leren niet te roepen als jij roept... lastig dat wel
De hond kan je dan niet kwalijk nemen dtat hij even niet weet wat te doen, of naar het kind gaat, omdat kinderen vaak een leuk spelletje willen doen en volwassenen je vaker aan de riem doen
Met Sophietje ook hoor.. Ik waarschuw Biko omdat hij een kat ziet wegrennen dat hij er niet achteraan mag en Sophietje hoort dat en loopt de rest van de dag: 'Biko, basta!'
Gelukkig luistert Biko daar dan compleet niet naar haha
En tegen een kind van twee kan je zeggen dat ze dat niet mag zeggen, maar dat werk averechts haha
Je bent er zelf bij,maar ik zie het vaak genoeg gebeuren dat een klein kind van hooguit 3/4 jaar met een hond aan de lijn loopt en terwijl de hele familie door loopt en de hond de grote "baas" volgt en het kind maar blijft roepen : Fikkie hier,of fikkie zit,met ook nog wat getrek en gesjor aan die lijn en die hond zie ik dan onzettend overprikkeld om zich heen kijken.
Vandaar dat ik niks heb met het idee dat kinderen commando's uitdelen aan kinderen.
Wat wel waar is zijn de meiden die hier op HP serieus bezig zijn met hun hondjes(zoals) Iris,zij was 9 toen zij hem kreeg,maar zij leest zich in,beloond positief enz enz.
Vind ik wat anders dan een kind van 3 jaar die commando's geeft.
Ik kan me toch vinden in het idee dat het een bepaalde druk legt op je hond.
Vandaar dat ik niks heb met met het idee dat kinderen commando's geven aan honden (moest het zijn)
Je moet het ook begeleiden, zoals ik dit geval ook gebeurd..
Ik vind het juist wel leuk. Liever een kind die interesse heeft in de honden, en de honden in het kind, dan dat ze een beetje langs elkaar heen leven en niets met elkaar hebben.
Theoretisch zouden er in de toekomst problemen kunnen ontstaan, maar dat kan altijd. Ik zou zeggen, geniet van ze, en laat ze van elkaar genieten.
En neem het op met een videocamera, als het kind groot is is dat dikke pret om dat terug te zien.
Super!
Zolang alles onder begeleiding gebeurt, vind ik niet dat er een probleem gemaakt hoeft te worden, wat er niet eens is.
Ik neem aan dat de TS zelf wel weet hoe haar hond reageert en haar kind niet met de hond alleen laat... Prima toch?!
Het ligt inderdaad ook aan het karakter van de hond, maar met de meeste honden zijn dit soort dingen (mits onder begeleiding!) goed uitvoerbaar.
Sara is ook al bij ons vanaf dat ik 5 ben. Ik heb haar commando's gegeven en mocht af en toe, samen met mijn ouders dan, de riem vasthouden. Alleen mocht ik niet, omdat Sara toen nog heel jong en enthousiast was en me zo omver kon trekken. Maar oh, wat voelde ik me trots; ik mocht de riem vasthouden!
Ook heb ik altijd met Sara gespeeld; haar balletjes gegooid, met haar gestoeid, geknuffeld en ja, ook commando's gegeven. Ik beloonde haar wel heel goed als ze deed wat ik vroeg en mijn ouders lieten me ook niet alleen met haar (soms even om naar de wc te gaan/iets boven te pakken) maar alles ging hartstikke goed. Sterker nog; juist doordat ik deze dingen mocht doen met mijn ouders, heb ik een enorm sterke band met Sara gekregen. Als mijn ouders mij overal buiten zouden hebben gelaten, voor 'mijn eigen veiligheid', zou ik nooit zo hecht met Sara kunnen zijn als ik nu ben. Dus ik ben alleen maar blij dat ze dat hebben gedaan en Sara ook, want mijn ouders houden helemaal niet zo van uitgebreid stoeien en spelen. Dat deed ik dus met haar (en soms nog, als ze wilt...) en dat vond ze helemaal geweldig.
Als je je kind én hond zo'n plezier kunt doen; waarom dan niet?
Als het gewoon op een goede manier en onder toezicht gebeurt, zie ik niet in waarom dat slecht zou zijn.
Sterker nog: er is uit onderzoek gebleken dat jonge kinderen die veel met hun huisdieren bezig zijn, eerder sociale contacten leggen dan kinderen zonder huisdieren. Dat zegt toch wel wat, of niet?
Dit onderwerp staat op slot
Het onderwerp is niet meer recent en staat in het archief. Wil je over "De nieuwe "DOGWHISPERER"" praten, begin dan een nieuw onderwerp in het hondenforum.
Lees ook
-
Inloggen
InloggenNog geen account op de HondenPage? Registreren
^