We hebben een probleem. Of beter gezegd, we hadden een probleem. Nala viel namelijk vreselijk uit naar de honden in onze buurt als zij aan de lijn liep. Nu wij weten wat er aan de hand is kan er aan gewerkt worden, en daar zijn we erg blij mee.
Het begon met een hond uit Spanje die er onzeker was. Hij was niet met andere honden opgegroeid en wist niet hoe hij moest reageren op anderen als hij vast was. Los ging het wel, maar aan de lijn gromde en blafte hij. Nala kwam hem wel eens tegen en dan ging hij zo vreselijk tekeer. Dit heeft zij van hem overgenomen en doet dit ook bij hem. En het werkte aanstekelijk. Al gauw deed de andere hond uit de straat ook mee en nog een paar andere honden uit de buurt ook. En zo gingen ze maar door en door. Het ontlopen van honden tijdens de wandeling was ontzettend vermoeiend, je moest continu opletten of er geen hond aan kwam en als er iemand aankwam moest je kijken of Nala 'deze hond graag mocht'.
We kwamen de 'probleem-maker', de hond uit Spanje ook vaak tegen op cursus, maar daar is het gegrom en geblaf niet echt geweest aangezien Nala het daar te druk had. Zag ze hem wel, dan probeerden we haar af te leiden met een brokje kaas. Dat ging op zich wel, maar we hadden niet altijd een brokje kaas mee en zonder dat brokje ging het niet. Op cursus werd tegen de baasjes van de hond uit Spanje gezegd dat ze de situatie moesten ontlopen, dus oversteken als je de hond zag. Of laten zitten en blijven totdat de hond voorbij was. De confrontatie aangaan door wel laten ontmoeten ging ook niet. Na heel lang getraind te hebben is hun hond niet meer heel erg onzeker en valt nog enkele keren uit, maar nu hebben wij het probleem: Nala doet dit nog wel.
Ook wij probeerden van alles: afleiden, corrigeren, ontlopen, de situatie aangaan door te laten snuffelen, laten zitten en aandacht opeisen. Niks hielp. Nala deed dit nu bijna bij elke hond en het rondje uit aan de lijn werd vreselijk dus gingen we steeds vaker naar een veldje waar ze los kon. Daar was niks aan de hand, maar een wandeling door de buurt moet niet stress-verwekkend zijn dus wilden we dat ook nog kunnen doen.
Vorige week was de hond uit Spanje los en rende op Nala af, die aan de lijn zat. Hij blafte en gromde, maar beet niet. Nala deed hetzelfde, en tegen de tijd dat mijn vader haar los kon maken, kwam de baas al aangerend. Hij verontschuldigde zich, maar niemand kon er eigenlijk iets aan doen. We vonden dat het niet langer kon en hebben de hele week zitten denken wat we nu konden gaan doen, tot gisteravond...
Gisteren liepen we de deur uit en zagen we de hond uit Spanje aankomen. De bazin riep al: ik steek wel over. Maar ja, je kan elkaar niet eeuwig blijven ontlopen dus zei ik dat ik ze graag wilden laten ontmoeten. Wij liepen rustig naar elkaar toe terwijl Nala en die hond tekeergingen. Op een afstand van 3 meter bleven we staan, en haar hond stopte meteen. Zij vertelde dat door trainen duidelijk werd dat ze zo doen omdat ze onzeker zijn, ze kwispelen namelijk als een dolle maar blaffen en grommen omdat ze geen idee hebben wat te doen. Nala ging nog een tijdje door met grommen en blaffen, maar na vijf minuten stopte zij ook. Maar na een onverwachte beweging van de andere hond begon zij weer.
We hebben voorgesteld dat als we elkaar voortaan zien, weer even een kwartiertje blijven praten en dan samen een stukje gaan lopen. Zo kunnen de honden eerst even op een afstandje rustig blijven staan zodat ze een beetje rustiger worden en dan kunnen ze samen een stukje lopen. Ook willen we graag kijken wat ze doen als ze beiden los zijn, dus willen we elkaar ook eens na cursus op het veld ernaast ontmoeten, waar de honden allebei los zijn.
We hopen dat Nala dan wat zekerder wordt en dat ze gaat inzien dat ze helemaal niet hoeft te grommen en blaffen als ze een andere hond ziet. We gaan hier zeker aan werken, vooral met deze baasjes omdat zij zo ongeveer als enige willen meewerken en omdat haar hond de onruststoker was.
Sorry voor het lange verhaal!



3 doggies
