Ik weet dat hier vaker topics over zijn geweest, maar ik wil deze even specifiek toespitsen op dit probleem samen met de praktische ongemakken van ‘de kleine hond’
. Al mogen mensen met grote honden uiteraard ook reageren met goede tips!
Ik zit de laatste tijd met een probleempje tijdens het uitlaten. Cookie (11 maanden) heeft de neiging (de ene dag meer, de andere dag minder) om takjes (en wat blaadjes) te eten. Dit heeft ze niet altijd gedaan, het is meer van de laatste maanden. Ik heb er eerst nooit heel bewust iets mee gedaan, omdat het me nooit zo opviel en het niet zo vaak voorkwam. De laatste tijd is het echter bijna elke wandeling raak, vooral wanneer we in het bos komen. Daar ligt het pad vol met takjes en andere lekkere blaadjes etc. en dan begint de ellende.
Ik had dit gedrag al een keer eerder opgezocht op internet, en las ook dat het voor een hond kennelijk een natuurlijke drang/aanvulling zou zijn, zoals bijvoorbeeld gras eten, en dat ze het wel nodig zouden hebben. Echter als ik haar haar gang laat gaan, vind ik nu om de zoveel tijd ergens een uitgebraakt plakkaat, vol met takjes, blaadjes, zand etc. en is ze de laatste tijd vaker aan de diaree. Dus zo gezond lijkt het me niet.
Daarom wil ik hier bewust mee aan de slag, maar ik vraag me af hoe ik dit het beste aan kan pakken met mijn kleine teckel, want ze zit zo dicht bij de grond met haar bekje! Het is echt in een oogwenk gebeurt! Wanneer ik het weer uit haar mond wil halen, rent ze uiteraard snel weg (als ze los is) en begint als een gek te kauwen en te slikken. Ik heb vaker geprobeerd het uit haar mond te halen, omdat ik gewoon niet wil dat ze weer gaat overgeven of aan de diaree gaat. Als het een groter takje is, lukt dit ook wel. Maar de laatste tijd probeert ze dan echt naar mijn hand te happen, iets wat me wel ‘kwetst’, hoe raar dit ook klinkt. Ze is altijd positief opgevoed, en we konden alles met haar doen, maar sinds ze aan het puberen is, wordt ze vinniger
Ergens denk ik dan ook wel dat het een natuurlijke reactie is, dat ze wil beschermen wat van haar is, maar het feit dat ze naar me hapt, doet me wel wat natuurlijk. Of is het juist erg dom van mij om dit uit haar mond te willen halen?
Dus hoe pak ik dit aan? Ik heb zowel een tuigje als een halsbandje, maar het lijkt me niet gezond voor haar nek/rug om haar telkens omhoog te halen wanneer ze weer iets in haar mond heeft of iets wil pakken. Wanneer ze aan de lijn zit, en ze heeft iets in haar bek, wil ze het wel vaker laten vallen wanneer ik ‘nee’ of ‘los’ zeg. Maar zelfs dan is ze soms vliegensvlug en pakt ze alles wat ze pakken kan. En al helemaal wanneer ze los loopt, heeft ze maling aan alles. Ik vind het echt jammer en wil dit gedrag uit haar systeem krijgen, want ik kan gewoon bijna niet meer lekker rustig met haar naar buiten. Het is constant opletten of ze weer wat heeft en weer zorgen dat ze het loslaat. Nu mijdt ik de laatste tijd wel juist dat bospad, maar zojuist begon het gehannes weer op een andere plek waar ze het normaal gesproken niet doet.







!