Ik ben steeds verbaasd te zien hoe in mijn omgeving, te pas en te onpas reutjes gecastreerd worden.
Er zijn zelfs baasjes die honden laten casteren, omdat ze
reutje zijn.
Voor het geval "dat".
Jachtinstinct wordt ook vaak "getemperd" met castratie,
terwijl dat jachtinstinct blijft.
Dierenartsen adviseren heel vaak castratie.
Tenslotte verdienen ze eraan.
Toen mijn jongens vochten, adviseerde mijn dierenarts ook
de jongste te casteren.
De DA keek niet naar de rangorde, maar zou dit adviseren,
omdat de jongste het sterkste was en de operatie het beste
aankon. Voor de rangorde kan dat grote consequenties hebben.
Ik deed het niet.
Zelfs het ruiken aan struikjes, aan geslachtsdelen van andere
honden wordt met castratie "opgelost", terwijl gedragsdeskundigen dit gedrag juist stimuleren.
Of honden die door overprikkeling gaan "rijden" die gecastreerd worden, terwijl dit met meer rust over gaat.
Ik ben tegen castratie, mits het op medische indicatie is.
Op zijn tiende gaf Luca over, de dierenarts meldde dat het
kwam omdat zijn prostaat op zijn ingewanden drukte en daarom
overgaf. Dus castratie.
Gelukkig deed ik het niet, want Luca had geen vergrote prostaat, maar levernecrose, waar hij een aantal maanden
erna aan bezweken is.


3 doggies













. Dat was meteen ook de laatste keer dat ik een hond liet helpen!