Hallo allemaal,ik wil dit gewoon even delen.Ons huis is leeg nu.Nak is donderdag geopereerd aan zijn voet.Door een kalkophoping tussen zijn teentjes,onstonden er telkens wondjes,die weer heelden,maar uiteindelijk verharden.Dus dat ging pijn doen bij het lopen.De beslissing om hem eraan te laten helpen was dan ook snel gemaakt.Dus de operatie is achter de rug,maar hij mag geen trappen lopen.En nu logeert hij noodgedwongen bij zijn vriendje Willem.Daar heeft hij het bere-goed,maar toch.....Ik mis hem zo verschrikkelijk hier in huis,gewoon lekker bij me.Het is natuurlijk ook wat,word je wakker na een operatie met zo*n raar verband om je poot,en dan slaap je ook nog eens niet thuis,bij het baasje en het vrouwtje.Natuurlijk halen we hem elke dag op om met hem uit te laten.Dat is erg vermoeiend voor hem,hij probeert wel op zijn geopereerd voet te gaan staan,maar hinkelt ook behoorlijk.Hij doet wel heel erg zijn best,en ik vind hem heel erg dapper.Voor nu moet ik maar geduld hebben tot hij thuis komt,ik ben al heel blij dat hij bij zijn vriendje mag logeren.Heeft een van jullie ook eens zoiets als dit mee gemaakt.De dierenarts vertelde ons dat die kalkophoping een typische labradoraandoening is.Ik heb er echter nog nooit van gehoord.Ook weet ik niet hoe ik dit verder kan voorkomen.Jullie wel?Vriendelijke groetjes van Annemieke&Nak



3 doggies



