Gisteren heb ik Sasha mee naar het werk genomen, één maal per week ga meteen na het werk bij mijn moeder langs, mijn metekindje is er dan ook, sla ik twee vliegen in één klap, en Sasha gaat dan altijd mee. Op het werk kennen ze haar dan ook al wel, en zij hen, haar plekje is onder mijn bureau. Maar gisteren moest ik eigenlijk helemaal niet aan mijn bureau werken, maar in het aangrenzende atelier.
Komt mijn baas ineens aanzetten, 'waar is Sasha?', nu is hij een plaaggeest, dus dacht ik dat hij me gewoon voor de gek hield, maar voor de zekerheid toch gaan kijken ...
Geen Sasha, mijn baas weer 'ik had de deur open ...', ik denk jij niet, eerst eens op je bureau kijken, dat is op de eerste verdieping, enkel met een trap te bereiken en dan nog een die in van die industriële rasters is uitgevoerd. Ik dacht hij heeft haar gewoon naar boven gedragen. En Sasha zat inderdaad boven, alleen, ze was er op eigen kracht naar toe geklommen en toen ze me zag klom ze prompt weer naar beneden, een rastertrap van drie meter hoog! Ik wist niet waar ik het had, dat ze dat kon ...
Goed ik geef haar een koekje, weer op haar vaste plek, ik moet weer naar het atelier, krijg al een seintje dat ze weer boven zit ... Ik heb haar maar gelaten ...
Vandaag wandeling, tussen de helft en twee derde gewandeld op vier poten.
Ik ben best trots op mijn meid.