Joop was gek op een soort brokje als snoepje. Hij kreeg er altijd 2 van ons, want 1 at hij altijd meteen op, maar de tweede ging hij altijd verstoppen. Hij kon daar echt tijden zoet mee zijn, en rustte niet voordat hij het juiste plekje had gevonden.
Als hij dat plekje dan had gevonden, legde hij het er in en keek er niet meer naar om. Dat was zijn ritueel zeg maar.
Het was een mooie zomerdag... Joop ging weer aan de wandel met zijn brokje. We lagen in de tuin en hij kon zijn plekje maar niet vinden... Dan weer in de aarde, dan weer onder het ligbedkussen, toch maar niet...en plotseling had hij de perfecte plek gevonden voor zijn doen.
Hij liep naar het afvoerputje in de tuin, rook er even aan en liet zo het brokje in de put vallen. Je zag hem echt denken, zo van he he... eindelijk een goed plekje.. daar kan niemand bij komen. Hij vergat even dat hij het zelf ook niet meer kon pakken.
Prachtig was dat hahahaha....