Hebben jullie wel eens spijt van je huisdier of absoluut echt spijt van je huisdier?
Ik zit hier met een hond in huis en bij elke blaf (redelijk vaak en ontzettend schel) denk ik: ooooh, ik hoop echt dat je er snel niet meer bent en terug gaat naar je eigen baas (ik moest de opvoeding even op me nemen en dat duurt nu al 2 jaar).
En dan nog lieve 2 katten die wel van mij zijn maar waar ik NIETS mee heb. Helaas is mijn kater niet vriendelijk naar anderen toe dus hem ergens plaatsen gaat niet lukken ben ik bang.
Soms denk ik: misschien moeten ze een beter leven krijgen bij een baas die wel toegewijd is. En dan denk ik: ik heb ervoor gekozen dus moet ze houden tot ze zijn overleden.
Dol op mijn eigen hond ben ik absoluut en steek veel tijd en liefde in haar. De anderen krijgen ook aandacht maar het is anders...








Spijt heb ik nu zeker niet meer!




!

















