Ik wilde graag een rashond, maar nu...

Zo, dit zal een lang verhaal worden die ik goed wil onderbouwen. Het is mijn mening, waar niet iedereen het mee eens zal zijn. Graag hoor ik jullie meningen, gedachtes en opmerkingen!

Al ruim een jaar bereiden wij ons voor op het kopen van een Dalmatier, met stamboom. Uiteraard met stamboom, want je wilt de broodfok en "oepsnestjes" niet in stand houden.

Wij hebben ons helemaal verdiept in het ras, en waren er klaar voor... Tot...

Mijn schoonmoeder een Shetland Sheepdog (ras) aanschafte. Hier hoorde ik voor het eerst dat er een gen is (MDR1), die (als honden drager zijn), ze resistent maakt tegen bepaalde medicatie. Mijn gedachte was: Goh, daar zal dus wel niet mee gefokt mogen worden van die vereniging. Niets bleek minder waar; Zij zeggen: "Door dragers alleen maar te gebruiken in combinatie met vrije honden wordt vermeden dat er dieren worden geboren die aan de ernstigste vorm van overgevoeligheid lijden." Het wordt dus gewoon in stand gehouden.

Bij Dalmaten zitten veel huidproblemen. Hier wordt niet op getest, met de honden wordt gewoon gefokt en dus zullen deze problemen in stand gehouden worden, zo niet erger worden.

Na deze ontdekkingen ben ik me gaan verdiepen in andere rassen, en bijna overal tref ik "problemen" aan die weggestopt of genegeerd worden. Ik walg er een beetje van. Zijn dit dan de vertegenwoordigers van de honden die wij zo lief hebben? Waar gaat het nou eigenlijk om?


Wat mij ook opviel (bij verschillende rassen), is dat bepaalde dekreuen wel errrrrg vaak gebruikt worden. Want natuurlijk, hij is de topper van de show. Mijn gedachte is dat een hond naast uiterlijk ook op innerlijk getest zou moeten worden. Zo kan een hond met een ZG (Zeer goed) een prachtig karakter hebben, en een hond met een U (uitmuntend) een naar/vervelend karakter hebben. Of de ZG hond is een geweldige werkhond, terwijl de U-hond dit niet is. Maar dit zien we allemaal niet, de fokkers kijken naar de reutjes die het best scoren op de shows. Ook hier heb ik zo mijn bedenkingen bij.

Begrijp me niet verkeerd, ik zou alsnog NEVER een hond kopen bij een broodfokker. Dan maar geen hond. Maar een gezin die zelf een *insert-ras-hier* hond heeft, en die (verantwoordelijk!) laat dekken door een andere *insert-zelfde-ras-hier* hond, lijkt me ineens een stuk aantrekkelijker dan het eerst was.

Wat zijn jullie gedachten hierover? Bekijk ik het nu allemaal te zwart-wit?

Groetjes!

Ik denk er hetzelfde over hoor..

Bijvoorbeeld bij de Chihuahua, testen zijn niet verplicht, wat ik heel erg dom vind, want je ziet er genoeg met afwijkingen, ook mét stamboom.

En zo heb je inderdaad meerdere rassen.

Je hebt ongetwijfeld de programma's op TV gezien die gaan over rashonden, daar zie je ook goede voorbeelden over bepaalde rassen die puur op uiterlijk gefokt zijn, bijna kapot gefokt.

Ik weet dat er wel fokkers zijn die het wel serieus nemen, dus die moeten we zeker niet vergeten

Ik heb tijdens de zoektocht ook wel eens gedacht 'ik neem de eerste de beste bc van marktplaats'. Als je ziet hoe sommige fokkers met het ras omgaan..

Wij hebben nu een 2e border collie waarmee we hopen te gaan fokken. Juist omdat er maar zo raak gefokt wordt, stamboom of niet. Testen zeggen ook niet altijd alles als de lijnen van de ouderdieren qua karakter niet bij elkaar passen..

Ook als je een hond koopt bij een erkende fokker moet je gewoon opletten.

Vraag om de stambomen en je kan alles nazoeken, ook hoevaak papa al puppies heeft voortgebracht..aan jou dan de keus of je er mee akkoord gaat dat hij al 100 nakomelingen heeft...
Dit wordt niet verborgen gehouden want alles is na te zoeken...

Ik heb hetzelfde mening Messina.
Zowieso is een stamboom geen garantie.
Neem liever een hondje uit het asiel en anders particulier of kruizinkje...

Het is zoooo moeilijk het kaf van het koren te scheiden

Ik ken 2 fokkers die een goeie naam hebben, testen doen, hun pups heel goed socialiseren enzo maar wel fokken of gefokt hebben met serieuse overbeet en dus heel goed weten dat dit erfelijk is.

Fokkers die enkel en alleen voor rasverbetering gaan kom je maar zelden tegen. Ik heb dan ook geen enkel probleem met een goed overwogen én goed aangepakt eenmalig nestje als beide ouders getest zijn en de match goed is. Gezondheid is in mijn ogen het allerbelangrijkste ! Geen enkele fokker heeft de garantie dat zijn kampioenen , kampioenen voortbrengen.

Eens met Messina en Ayla&Yuna!

Tuurlijk ben ik als fokker met jou verhaal helemaal eens want fokkers met stamboom wil echt niet zeggen dat je dan bij een goede fokker zit!!!
Maar uit deze fokkers moet je wel een goede fokker zoeken.
Nu weet ik zelf niet hoe ernstig het is gesteld bij de sheltie met MDR...maar als de grootste gros drager is dan is het nogal moeilijk om alle dragers uit te sluiten,maar door dragers met vrije hodnen te kruisen kan je nooit pups krijgen die eraan zullen leiden,dus langzaam zal deze ziekte wel uitsterven.
Dat een dalmaat huidziektes heeft is algemeen bekend,maar hier zijn helaas geen testen voor....ja fokkers,vind ik,mogen niet fokken met een dalmaat die wel huidziektes heeft.Deze goede fokkers zal je zelf moeten gana onderscheiden van de minder goede fokkers,dit zal een flink gepuzzle worden...
Dat er fokkers zijn die met z'n alle naar die ene kampioen rennen,die zijn er altijd al geweest,ik walg ervan.
Ik walg er ook van dat er fokkers zijn die altijd naar 1 en dezelfde reueigenaar gaat om daar zijn teven te laten dekken,en ik walg er ook van dat fokkers altijd hun eigen reuen gebuiken en een combinatie 3 x herhalen...

Een stamboom zegt helemaal niets over het fokken...alleen is een stamboom fokker eerder in een positieve zin aan het fokken als een fokker zonder stamboom....

Advies...zoek de erfelijke afwijkingen op(heb je al gedaan),en weet waar je naar moet vragen,ga bij veel fokkers kijken en praten...kijk hoe hun reageren en hoe ze zijn....maar zo je keuze.

de problemen die jij noemt zoals huisproblemen.
Komen bij meerdere rassen voor maar met de JUISTE VOEDING!! hoeft dat zich niet te uiten.

Cockers staan bekend om oorontstekingen enz, maar bij de juiste voeding hoeven die problemen dus niet tot uiting te komen

helaas geven veel mensen bij dit soort rassen nog steeds niet 100% natuurlijk(zonder granen/toevoegingen etc) waardoor de problemen blijven bestaan.

Bij een Dalmaat zou ik kijken naar fokkers die rauw voeren zoals deze 2

http://www.namaras.nl

http://www.sagunas.nl

Ik denk dat het tegenwoordig geen drol meer uit maakt of je je hondje bij een erkende fokker koopt of hem van marktplaats haalt.
Zolang je maar gaat kijken bij het hondje, hoe is zijn leefomgeving, zijn de ouders aanwezig en hoe zien die eruit.
Kan je het goed vinden met de fokker.
Het is en blijft een levend dier en garantie heb je nooit.
Mijn franse bulldog heeft een stamboom en heeft me een rib uit mijn lijf gekost, belachelijk eigenlijk.
Hij is niet groot genoeg voor een franse bulldog en ik zou nooit shows met hem kunnen lopen. (niet dat ik dat wil).
Ik bedoel maar, zolang je maar goed oplet waar het hondje vandaan komt, en als je er geen goed gevoel bij hebt dan kijk je verder.
En ook mensen die zonder stamboom fokken en zomaar eens een nestje hebben kunnen er veel werk aan besteden en hun teef of reu laten testen of ze het wel aankunnen om een nestje met pups te verwekken.

Huskywoman,het lijken me zeer goede fokkers

en hier over voeding voor een dalmaat
http://www.sagunas.nl/sagunas/content.asp?p=26&e=0&m=18

deze fokker vind ik in eerste oog opslag wel goed overkomen

@Cabasja

Daarom zette ik ze ook hier neer.
ik zou bij rassen met zulke problemen zoeken naar een fokker die alleen maar rauw geeft

Die laatste fokker heeft alleen haar site niet echt up to date
Ik zelf had al een goed gevoel bij de eerste link
Site netjes verzorgd,up to date....maar ik denk wel dat de 2de meer als huishond is al de eerste fokker

Ik geef je helemaal gelijk.
In mijn zoektocht naar een fokker was ik ook al niet opgetogen over stamboomfokkers van Chihuahua's.
Alles draait daar rond uiterlijk. Met kenmerken die toch ook niet zo gezond zijn, kleine kopjes, puilogen,...
En geen testen.
Nee, het is een aardsmoeilijke job om een goede fokker te vinden.
Gezondheid zou boven uiterlijk moeten gaan. Shows zouden ze voor mij part mogen afschaffen. Veel mensen kunnen hier niet mee omgaan.

Ik ben zelf fokker en ik erger me vaak ook aan de laksheid van de rasverenigingen. De regels die ik als fokker hanteer, zijn dan ook strenger dan die van de rasvereniging. Als voorbeeld, een dekreu die uit mijn kennel afkomstig is, mag in zijn hele leven 3 keer dekken, niet meer en ook niet meerdere malen met dezelfde teef.

Ik weet dat er ook sheltiefokkers zijn die alleen fokken als de honden vrij zijn van het MDR1 gen. En zo zullen er bij elk ras wel fokkers zijn die net dat beetje meer doen.

Het is ook vreselijk dat sommige rasverenigingen geen regels, of te weinig regels opstellen. Kijk maar eens naar de chihuahua club, toch een ras met heel veel gezondheidsproblemen. Maar testen is niet verplicht.

Ik heb het niet meer op hondenshows nu ik weet dat honden met HD-C Nederlands kampioen kunnen worden. Ik gebruik liever een hond die geen titels heeft maar helemaal gezond is een goed karakter heeft, dan een kampioen. Soms snap je er ook helemaal niks van, ik heb voor het nestje wat ik in de planning heb een reu gebruikt die Nederlands kampioen is (was hij dat niet, dan had ik hem ook gebruikt). Maar het rare is, hij is nog nooit eerder gebruikt. De vraag die er naar hem geweest is hebben de eigenaars afgewimpeld omdat het teefje dan teveel familie van de reu was, maar er is amper vraag geweest naar hem. Het zegt dus ook niet altijd alles.

Ik weet zeker dat er ook fokkers zijn die gewoon het beste voor hebben met de gezondheid van de honden, maar helaas, je moet ze met een lantaarntje zoeken.

Ik ben bekend met het MDR1 gen, bij witjes komt het ook voor.
Ik snap je gedachte, waarom fokken met een drager?
Maar bekijk het eens van de andere kant, iedereen heeft het tegenwoordig over inteelt etc. Als je alle dragers gaat uitsluiten hou je soms weinig over.
Door dragers met vrije honden te kruisen komen er vrij honden en dragers uit. Zo verminder je steeds het aantal dragers en komen lijders niet meer voor. Maar tegelijk houd je wel een bredere fokbasis.

Dat gebruiken van die bekende reuen is naast ontwetendheid of gemakszucht ook vriendjespolitiek.
Er zijn genoeg fokkers die het er niet mee eens zijn en juist buiten de standaard honden zoeken.
Je moet gewoon zoeken naar een fokker die op alle punten fokt zoals jij zou willen.

Kijk je hebt fokker in de verenigingen die fokken volgens de regeltjes en niets meer of minder, en fokkers die zich met hart en ziel inzetten voor het ras, die net die stapjes extra doen, die ene reu zoeken buiten de grenzen, een extra test laten doen omdat die net nieuw beschikbaar is voor het ras etc.

Ik ben nu op zoek naar een goede chifokker. Mijn zoektocht is vooral op gezondheid gericht (daar schort het nogal aan bij de meeste fokkers), ik kijk wel naar lijnen, maar alleen of ze gezond zijn, dat ze meer voorkomen (populair zijn) is even minder belangrijk (anders houd ik namelijk bijna geen fokker meer over :-p).
Soms moet je even kiezen tussen 2 kwaden omdat er niks beters is.

Maar er zijn volgens mij best dalmaatfokkers die aan je eisen voldoen hoor. Het is alleen even zoeken.
En als je dan de juiste hebt, misschien is het dan een idee om zelf ook mee te werken aan de verbetering van het ras en het fokken. Geef het goede voorbeeld

Iedereen (alvast) bedankt voor de reacties!
Ik was bang vervelende reacties te krijgen omdat hier ook wat fokkers zitten, maar gelukkig lezen zij ook dat ik duidelijk zeg dat niet elke fokker bepaalde dingen in stand houdt.

@huskywoman: Bedankt voor de linkjes, ik ken beide fokkers. Een van hen (ik noem geen naam verder ) ligt mij niet zo qua karakter. Het klikt niet tussen mij en hen. Niet dat ze niet aardig zijn, of dat er iets mis met hen is!

Ik heb zelf overigens al een geweldige fokker op het oog, ook al een paar keer ontmoet, maar de twijfel is gerezen of ik nu uberhaupt wel een rashond wil.
En zo lang er twijfel is komt er sowieso geen hond. Gelukkig hebben wij absoluut geen haast en tijd genoeg om ons nog eens lekker, uitgebreid in te lezen over diverse zaken, zoals voeding zoals enkelen van jullie aangeven.

Uiteraard weet ik dat je als consument zelf ook moet opletten wat en hoe de fokker fokt. Maar de gemiddelde consument doet dit niet. Ik beschouw mezelf (en mijn gezin) als verstandige "dog-shopper". Als er een hond komt, wil ik alles helemaal op orde, in orde en uitgezocht hebben. Het is geen tas of jas die je aanschaft, maar een vriend voor het leven.

Het zou erg zijn als rashonden met mooie, goede kenmerken zouden verdwijnen of met onoverkomelijke problemen te kampen krijgen.

We kunnen dus niet anders dan aanmoedigen dat er goed opgelet wordt welke fokkers echt consequent, ter goeder trouw en met liefde voor het ras fokken.

Mensen kunnen perfect gezonde nestjes thuis hebben maar gezien deze hondjes meestal geen stamboom hebben en met plezier gratis of voor een lage prijs weggedaan worden (goedbedoeld, want zo'n nestje is fijn, niet voor het geld gekweekt)heeft men meestal weinig zicht op de toekomst van de hondjes. Eentje komt bij de buren terecht, eentje werd al besteld door familie en eentje kan blijven... enz... Maar wat met nr 4... 5... 6... ? Ze worden vaak opgehaald door wildvreemden via een advertentie... Geen idee of dat hondenliefhebbers zijn... de lage prijs kan iedereen aantrekken, ook ronselaars voor dieren waarmee dierproeven gedaan worden. Daarom vind ik het niet zo'n goed idee.

Een hondje zonder stamboom zal ook eerder in een asiel terechtkomen. Had men er al geen liefde genoeg voor dan had men ook nog niet eens het statussymbool van stamboom... dus... Veel makkelijker weg te doen.

misschien heb je er iets aan en misschien niet, ik weet een betrouwbare Nederlandse organisatie in Spanje die op dit moment drie hele mooie Dalmatiers in asiel hebben zitten. Eentje van 1 jaar, eentje van 2,5 en een van 3. Ik mag geen links plaatsen (reclame), dus als je even wil kijken moet je maar even een berichtje sturen, dan geef ik je zo de link!

Gewoon voordat je een hond koopt je goed inlezen over het ras..
Ik heb gekozen voor een cavalier. Wist van de afwijkingen, had een goede fokker gekozen, en ben hartstikke blij met mijn hondje!!
Alleen dan na een aantal maanden komt het ras wel heel vaak in de media en blijkt het ras inmiddels op nr 1 te staan van de top 8 ziekste honden. Er word zelfs een fokverbod geeist door dier en recht.
100 % sterft aan een hartkwaal en ook een hoog percentage (weet t ff niet meer) lijd aan de ziekte syringomyelia..
Ik zal hierna geen cavalier meer nemen, ik wist niet dat het zó erg was namelijk, dat het zó vaak voor komt.. Bij elke gekke beweging denk ik aan het ergste..
Ik ga niet met haar fokken maar ik wil wel weten of ze chiari malformatie / SM heeft. Veel fokkers testen daar niet op maar vrij op vrij is alsnog geen garantie op een gezonde hond. Als mijn hondje 1.5 tot 2 jaar is laat ik een M.R.I scan van haar hersens maken.. Ik vind het ras geweldig, maar ik zal hierna geen cavalier meer nemen.. simpelweg om de ernst van de gezondheid en ik wil niet investeren in het zieker maken van een ras, omdat ik ze zo leuk vind!

@Nika:

Onze stamboom-chihuahua is overleden aan epilepsie. Hij was eigenlijk iets te groot voor de "rasstandaard", maar dat had als voordeel dat zijn ogen ook niet zo ver naar buiten staken. De fokker had dit zo gefokt, omdat hij het verschrikkelijk vindt dat chihuahua's steeds kleiner en kleiner werden. Maar helaas was het dus alsnog geen zekerheid. Ik mis hem nog elke dag, al is het alweer drie jaar geleden.


@Mexx:

Ja, dat snap ik ook Inteelt is natuurlijk ook een killer voor de genen. Echterrrrr, als ik zou fokken, zou ik dan toch naar een hond in het buitenland kijken. De wereld is groot
Overigens heb ik geen plannen om te gaan fokken. Dit is vooral om de dingen die mis kunnen gaan. Ik zou letterlijk maanden van slag zijn als er een dode pup geboren zou worden, bijvoorbeeld. Teer zieltje heeft ze, die Messina

je hebt inderdaad gelijk dat er veel 'rommel' zit tussen de rasfokkers. het is aan jou om een goede uit te zoeken. maar denk eens na wat de risico's zijn als je geen rashond koopt. ook kruisingen kunnen afwijkingen krijgen van de ouders, zeker als er in de twee ouderrassen dezelfde afwijking voorkomt, wat regelmatig het geval is. de zogeheten 'oepsnestjes' of 'pretnestjes' waar je dan waarschijnlijk bij uitkomt, zijn vaak gefokt door zeer onwetende mensen die ook fokken met honden die helemaal niet gezond zijn. (momenteel loopt hier ergens een topic over een pretnestje met mopshondjes dacht ik.......)

je laatste optie is om een hond of pup uit het asiel of ander land te gaan halen, dan loop je ook risico, maar dat neem je dan meestal maar omdat je dat beestje wil redden......

een stamboom/rasvereniging kan helpen om al een beetje 'het kaf van het koren te scheiden' maar je zal zelf het laatste stukje sorteerwerk moeten doen.

oo er zit ook een filmpjes bij heb ik ontdekt, die mag ik vast wel plaatsen ( )

die van 1 jaar
http://www.youtube.com/watch?v=Ubx3juz5StM

die van 2,5 jaar
http://www.youtube.com/watch?v=de-aU3nuTeY

Ben het helemaal met Annemiek eens.

Het is uiteindelijk aan jouw om de goede fokkers er tussenuit te zoeken... (helaas!)

@rahanna en elv

Oke, nu ga ik fel worden :P Ik zou NOOIT een hond uit Spanje halen. Er zitten genoeg honden hier in Nederland en Belgie in het asiel. De honden die daar zitten hebben vaak een vreselijk leven achter de rug. Worden "gered" uit zo'n dodingsstation. Ja, hartstikke triest. Maar we houden die dodingsstations in leven doordat organisaties geld betalen om die honden eruit te halen. Ze worden dus gewoon gekocht. En met dat geld financieren ze... Het afmaken van andere honden. Meer geld = meer doden.

Ja, ook hier heb ik me goed over ingelezen, toen wij besloten een hond te nemen hebben wij alle opties open gehouden en bekeken. Vorig jaar hadden ze een dove, valse Dalmatier "gered". Dalmatiers zijn hartstikke actieve honden, een dove dalmatier kun je nooit los laten lopen. Leuk leven voor zo'n beest.

En ik weet dat er genoeg succesverhalen over zijn, maar ik wil het risico niet lopen. Met zoiets weet je gewoon echt niet wat je in huis haalt. Zeker niet als je de hond(en) niet van tevoren kan zien (wat vaak zo is).

Ik zou het risico niet eens KUNNEN nemen, we hebben een zoon en diverse kleine kinderen (0-5) die hier vaak over de vloer komen.

Idd, maar soms kan je weer geen reuen uit het buitenland vinden omdat ze daar bv niet of anders testen.
Kijk bij MDR1 is het extra vervelend om met dragers te fokken, want dragers hebben ook problemen. Bij veel andere aandoeningen is het minder een probleem. En als het nauwelijks voorkomt zou ik ook aanraden het uit te sluiten van de fok.

En over het fokken, ik kan me voorstellen dat je dat echt moeilijk zou vinden. Ik heb ook zo gedacht, maar heb besloten om wat te gaan doen Proberen om een bijdrage te leveren, ookal vind ik het wel eng.. Maar ik wil graag het ras gezonder helpen maken.

Oh en ik kwam deze fokker ook tegen, voert ook barf
http://www.obonyas-pride.nl/wb/pages/nederlands/obonyas-pride.php

@renske

Het is een schattig hondje! Ik weet inderdaad van de problemen met de cavaliers. Het is hopen dat fokkers weer wat grotere koppies proberen te fokken, etc. Overigens denk ik dat een verbod geen oplossing is. Het zou beter zijn als ze het ras naar "de oorsprong" terug brengen.

@Annemiek

Een oepsnestje en een "niet-ras"-nestje waarbij de ouderdieren wel getest zijn, zijn al twee heel verschillende dingen in mijn ogen. En dat laatste is dus iets wat op de optie-lijst staat. Nogmaals; Er is nog niets beslist en wij hebben de tijd. Ik waardeer jullie meningen, ideeen en suggesties zeer (of ik het er nu mee eens ben of niet! )

nou vooruit dan maar, dan doe je het niet

alleen:
1 Honden worden niet opgekocht uit een dodingstation, er wordt geen geld betaald.

2 Ik ging er van uit dat je nog steeds een dalmatier wilde, dan mag je flink zoeken in Nederlandse en Belgische asiels.

3 Ik weet niet of je nu suggereert een dove hond in te laten slapen, alleen omdat hij doof is?

4 met "zoiets" bedoel je een hond uit Spanje? Qua ziektes en achtergrondinformatie weet je vaak niet veel meer van een Nederlandse asielhond dan van een Spaanse.