Toen mijn Luca stierf, kreeg ik na 1 maand, een
rekening van euro 1200,00.
Al was het nog meer geweest, had me dat niets uitgemaakt, maar hij heeft het niet overleefd.
De dierenarts komt in weekenden, met kerst, met oud
en nieuw, dat is absoluut waar.
Wat ik nu wel weet, is dat dierenartsen vaak onderzoeken doen, testen doen en die uiteindelijk niets tot weinig aan de oorzaak doen.
Ze bestrijden een symptoom, niet de oorzaak.
Ik heb meegemaakt dat mijn dierenarts het voer
aanbeveelde dat hij verkoopt en dat dat maakte
dat mijn ventje huidproblemen had en last van de anaalklieren en dat de dierenartsen alleen voorstelden
de anaalklieren te laten weghalen, een zeer ingrijpende operatie, waar de hond incontinent van kan worden, terwijl dat met granenvrij voer op te lossen was.
Dat kwam niet in de dierenarts op.
Liever een operatie dan ander voer.
En dat hoor ik van veel baasjes.
Jarenlang spuiten tegen allergie, terwijl dat
met ander voer is op te lossen.
Als een dierenarts een hond elke zoveel weken liever
een spuit geeft, voor een huidallergie en de allergie
telkens terugkomt en dat met ander voer over gaat,
niet zijn voer, vind ik dat schokkend.
Liever een hond spuiten geven, waarvan de lever achteruit gaan, dan ander voer geven.
Dierenartsen zouden zich veel meer bewust moeten zijn dat voer vaak oorzaak is van aandoeningen.
Een vrouw die ik ken zat met haar hondje op Sanimed
voer, jarenlang, hyperallergeen.
Het hondje deed het er goed op. Tot voor korte tijd.
Toen kreeg de hond exzeem.
Nee het kon niet van het voer komen, zei de dierenarts en zij zei het zelfde.
De hond had een granenallergie opgebouwd en de dierenarts zou dan granenvrij hebben kunnen geven
en dat deed hij niet. Testen, spuiten, wekenlang.
Op mijn advies ging ze over op granenvrij.
Het ging over, zonder testen, zonder consults,
zonder Sanimed en met voer dat ook nog goedkoper was.
Dat zijn maar een paar voorbeelden, van hoe dierenartsn vaak hun werk doen.
Ze staan vroeg op, dat klopt, maar ze zouden voor mij
een andere manier van behandelen moeten geven.
Mijn Luca gaf vorig jaar in januari over, de dierenarts zei dat het zou komen van een vergrootte
prostaat die op de lever drukte en hij zo overgaf.
Ik moest er toch over denken mijn ventje op zijn
tiende nog te castreren.
Luca had geen vergrootte prostaat, maar levernecrose.
Gelukkig heb ik hem die operatie ook bespaard.
Als het aan de dierenarts had gelegen had mijn ventje
en een zware operatie voor zijn anaalklieren gehad
en was hij nog voor zijn dood gecastreerd.
Jaren geleden zou ik dat zondermeer gedaan hebben.
Omdat de dierenarts dat voorstelde.
Nu niet meer.
Voor mij is een dierenarts een arts die niet zomaar
een oud hondje elk jaar een jaarspuit geeft, terwijl
het hondje nergens komt, hij genoeg antistoffen heeft
opgebouwd en nierfalen en hartfalen heeft en de dierenrarts zegt, die spuiten dat is niet meer nodig.
Nee hoor, elk jaar, een spuit en dan lijkt het toch
dat het om het geld gaat en niet om de gezondheid.
In de opleiding van dierenartsen zit volgens mij
geen onderdeel voor voeding.
Dat zou ik toch wel nodig vinden.
Hills bevat veel granen en weinig vlees, toch
is dat volgens veel dierenartsen het beste voer dat er is.
Het voer waar ze veel aan verdienen.
Dat moest me even van het hart.
Vooral voor de studerende dierenarts, die hier reageert, heb ik deze reactie gegeven.