Morgen 12 maart is het één jaar dat ik mijn liefste ventje heb moeten laten gaan,het is net of het is gisteren gebeurd,waarom kon hij niet nog wat langer bij mij zijn,hij was gewoon mijn alles,door hem kwijt te zijn ben ik een stuk van mezelf kwijt,een stuk van mij is met hem meegegaan.
Morgen word voor mij een heel slechte dag,daarom vandaag dit schrijven.
De pijn,het verdriet,het gemis,zijn kusjes,het dicht tegen me aankruipen,zijn natte neusje als ik wakker werd als goedemorgen begroeting,al deze dingen mis ik nog vreselijk,elke dag!!
Tot op vandaag laat ik nog elke dag wel een traantje omdat er altijd nog wel iets is dat pijn doet,door te moeten vaststellen dat hij nooit meer terug komt.
sommigen zullen misschien wel zeggen,is ze daar weer met hetzelfde gezaag,maar deze topic wil ik echt schrijven ter nagedachtenis van mijn lieverdje,ik moet dit gewoon doen voor hem die mij zo dierbaar is"mijn sloebertje"voor altijd in mijn hart.
lieve jongen ik vergeet je nooit!



3 doggies

















