Noah 'steelt' vanalles van tafel en aanrecht..

Sinds we Noah hebben is hij al heel erg gericht op eten, hij komt uit het asiel in spanje en blijkbaar heeft hij het daar een beetje aangeleerd. Als we iets op tafel laten staan en weg lopen steelt hij het.. dat was eerst nog niet zo'n probleem, we moesten gewoon niks laten staan, maar tegenwoordig wordt hij steeds brutaler en pakt hij het ook gewoon waar we bij zijn. Razendsnel springt hij tegen de tafel/aanrecht op en hap slik weg.. Eigenlijk ben ik tegen het hard straffen van honden, maar ik vind wel dat hij duidelijk moet weten dat dat niet mag.. Hoe leer ik hem dat aan?
Eerst regeerde hij ook nog wel op 'pas dr op' als hij stond te loeren bij de tafel, tegenwoordig trekt hij zich nergens meer wat van aan, blijft zelfs rustig op het aanrecht staan als ik naar hem toe kom..
Hij 'steelt' trouwens ook andere dingen, handschoenen,sjaals enzo. Eerst ging hij dat dan slopen, dus hebben we geleerd om het te ruilen tegen een brokje. Maar daarom haalt hij nu overal dingen vandaan om het te ruilen.. Iemand tips?

Hier nog zo'n Spaanse dief

Als er iets op tafel staat of op het aanrecht ligt en hij probeert het, duidelijk maken dat het niet mag.
"af" commando geven (en blijf) en daarna belonen.
Dan krijgt hij een beloning voor het bij de tafel weg blijven.
Werkt hier, misschien bij jullie ook?

zorgen dat er niets op het aanrecht ligt of tafel, waar die bij kan komen, anders alert zijn, en dan het commando..nee ..zeggen. en weg doen in de kastjes. je kan hem ook op heterdaad betrappen, door er juist wat neer te leggen, en dan er mee oefenen, maar zodra die alleen is, zorgen dat er niets ligt.

Je zou kunnen beginnen met het aanleren van de oefening 'nee'of 'af'.
1. je zort er voor dat je voldoende lekkers hebt voor beloning.
2. je houdt in beide handen lekkers (1 klein stukje per hand)op de vlakke hand en de handen ongeveer 30 cm uitelkaar en je moedigt de hond aan om het lekkers uit beide handen te pakken, dit doe je een aantal keer (bv 10x) De hond zal hoogstwaarschijnlijk aldoor het eerst naar een bepaalde hand gaan.
2. Je zegt nu, als de hond naar de eerste hand gaat, duidelijk 'nee'(of welk woord je ook maar wilt gebruiken) en sluit snel die hand (zodat de hond er niet bij kan) en houdt de andere hand open en moedigt de hond aan het lekkers daar wel vandaan te pakken.
Switcht de hond naar de andere hand als eerste hand, dan wordt dat de 'nee-hand. (de eerste hand is 'nee'-hand)
3. Je gaat net zo lang door met fase 2 tot de hond zijn hoofd al afwendt bij 'nee' en diract doorgaat naar de andere hand. Als dat zo is dan kun je langzamerhand proberen om de eerste hand langer open te laten en uiteindelijk dat de hond het lekkers in de open hand kan laten liggen omdat hij weet dat hij en de andere hand lekkers aangeboden krijgt.
4.Lukt het de hond om het lekkers in de open hand te laten liggen, dan kun je het verplaatsen naar de tafel, de grond of het aanrecht. Zorg wel altijd dat de hond geen succes heeft na 'nee', dus zorg ervoor dat hij hetgeen wat ligt waar hij niet mag pakken ook niet kan pakken! Zorg voor het lekkere alternatief, dus het een mag niet maar hij krijgt een alternatief!

Succes!!

Ik zou het consequent proberen te voorkomen. Snap dat je dat al doet hoor, maar er nóg bewuster van worden en elke mogelijkheid op succes uitbannen. Zowel van eten als van spullen.
Je kunt dit bijvoorbeeld doen door niks te laten slingeren (logisch), hem bijv. een lekker bot te geven als je met het eten bezig bent of zorgen dat ie in een andere ruimte is.

Zo hoef je niet constant te nee'en, pas d'r oppen en foeien

Het gedrag slijt er vanzelf uit.

Het is eigenlijk helemaal niet grappig maar ik zie het al helemaal voor me haha..

Het beste lijkt mij hem af te leiden met een kauwspeeltje wanneer jij met het eten bezig bent. Aan de andere kant gelden hier de regels: Kook ik? Minimaal twee meter afstand. Eten we? Op zijn plaats.

Flex vond het altijd bijzonder leuk om heel dicht op het aanrecht te staan en ondanks dat hij dan weggestuurd werd kwam hij stiekem terug. Uiteindelijk heeft hij een keer (perongeluk) een snufje peper in zijn neus gehad. Daarna nooit meer gezien..

Ik zou zoveel mogelijk proberen te voorkomen dat hij er bij kan. Ofwel de tafel wordt geblokkeerd aan de kant dat hij er nu bij kan, of de spullen worden op tijd opgeruimd. Maar daarnaast kun je wel oefenen met hem, zodat hij leert dat hij meer wordt beloond als hij van de tafel blijft dan als hij eten van de tafel gapt. Oefen 3x per dag zo'n 5-10 minuten (in het begin korter, je moet het opbouwen). Leg wat lekkers op de tafel, roep de hond. Als hij naar jou kijkt en niet naar het lekkers, dan krijgt hij een beloning. Geef om de paar seconden een beloning en bouw de tijd verder op.

Leuk om al die suggesties te lezen...., heel toevallig is ook onze dievegge een herplaatster uit Spanje...., zouden ze dat daar leren of zo
Maar zonder dollen, ook hier verdwijnt alles van tafel als ze de kans krijgt. Ze pikt het nog net niet uit je hand, maar probeert soms toch vlak voor je te gaan zitten als je iets eet en dan héééééél zielig kijken...., bedelen heet dat toch? nou dat kan ze hoor, al weet ze best dat dat niet mag en gaat ook direkt op haar plaats liggen als je er wat van zegt.
Op het aanrecht komt ze niet...., tenminste niet met 4 poten maar af en toe even controleren of haar vlees nog niet is weggelopen of gevlogen,kan ze echt niet laten..., dat doet ze zelfs als er iemand vlak in de buurt is.
Gelukkig luistert ze wel goed naar de commando's 'nee', 'laag' of 'foei'......, maar die zullen we voorlopig ook nog wel nodig hebben...., ben ik bang

Wat een deugniet..

Kan jij voor jezelf de hond niet leren om de keuken toe te eigenen. Dat hij de keuken niet in komt? Zodra hij een stap in de keuken zet, eruit sturen. En hem daar ergens buiten de keuken te laten zitten. Doet hij dat, beloon je hond. Komt hij weer terug de keuken in, stuur je hond er weer uit en laat hem weer zitten buiten de keuken. De keuken is vanaf jouw domein.

Misschien als hij dit door heeft, worden de andere spelletjes ook wat minder.

Maar blijft wel lastig hoor.. veel succes!

Een simpele maar doeltreffende oplossing die Kimeta daar geeft.

(Wel slim van het hondje. Als hij trek heeft in iets lekkers pikt hij gewoon een handschoen. Hij weet dat het baasje dan snel met de beloning zal komen aan rennen )

Heb ik even mazzel...met mijn Spaanse schone.
Ik kan haar eten op het aanrecht zetten(laat ik even opwarmen op een bord met een bak gekookt water eronder),dan kan ik gaan douchen.Nog nooit in 2,5 jaar tijd heeft zij iets van tafel of aanrecht gepakt.En zij is ook erg op eten gericht.

Ik heb haar dan ook nooit iets gegeven terwijl ik eet,sterker nog ze blijft zelf opgepaste afstand en gaat ook zeker rustig liggen in haar mand of slaapkamer.
Ik moet wel zeggen dat ze vrij snel onder de indruk is hoor,vanaf het begin reageerd ze direct als ik al naar haar kijk(duidelik kijk) of met mijn vinger haar richting mand wijs.
En ik laat haar ook altijd volledig met rust tijdens haar eetmoment.
Bij mijn vriend mag ze wel 's-ochtends "bedelen",hij smeert zijn brood en zij mag voor de drempel blijven liggen,wachtend op een paar balletjes kaas(er was ook een lange tijd dat ze onder het aanrecht mocht liggen in de keuken van mijn vriend,maar ik vind dat zo niet netjes!!)

Dus dat is een beetje als voorbeeld hoe het hier gaat,kun je vergelijken.

Maar als Noah zo 'hard horend'is dan moet je dingen gaan voorkomen,verbieden in de keuken te komen,heel consequent weg sturen daar.
En tijdens jullie eetmoment Noah in de bench of in zijn mand en ook heel consequent eisen van hem.
Ik heb het idee dat je hem toch te veel laat,en daardoor gaat hij zijn grenzen opzoeken.

Hier een Groningse 'schone'(ex)dievegge. Gewoon geconditioneerd gedrag van een hond die om te overleven de kunst van het roven eigen heeft gemaakt. Pure noodzaak en dus eerste levensbehoefte. Mijn Groningse schone at/eet bij gebrek aan eten bij honger zelfs kiezelstenen en zand ter maagvulling.

Voorkomen is de enige remedie die mijn voorkeur heeft. Door correctie linkt de hond het stelen aan de aanwezigheid van jou als mens en zal dus buiten jouw gezichtsveld evengoed op rooftocht gaan. Door consequent voorkomen kan het 'roofgedrag' uitdoven. Daar gaat wel wat tijd overheen, maar is wel effectief ... Ik heb hier heel wat jaren plezier aan beleefd. Echter nu ze ouder is (en op dieet) merk ik dat het 'roofgedrag' ergens uit de diepten van haar oorsprong weer naar boven komt. Zou dit zijn als bij oude mensen die ook weer teruggrijpen naar vroeger? Wat ook kan helpen is bv twee maaltijden per dag aanbieden zodat het hongergevoel geen trigger is.

Hoe dan ook is het roofgedrag uitgedoofd door consequent voorkomen van succes door te zorgen dat er ooit ergens in huis iets voor het grijpen ligt. Ik merk dat ik daar zo op geconditioneerd ben. Gedrag wat succes oplevert neemt toe, ook als daar eventueel correctie op kan volgen, het gaat er maar om hoe sterk de prikkel is. Geen succes laat de kracht van de prikkel afnemen. Dus nooit iets eetbaars op onbeheerde plekken laten slingeren, vuilnisbak op onbereikbare plaats etc.

Wat betreft het roven van persoonlijk spullen met als doel te ruilen tegen eetbaars... slimmeriken zijn het hè. Ook zoveel mogelijk voorkomen door klein niet eetbaar roofgoed op onbereikbare plekken op te bergen. Heeft de hond toch iets weten te scoren zou ik niet meer ruilen tegen voer, het is een spel geworden en dus moet je slimmer zijn. Dat vraagt wat creatief denkwerk. Wat je bv kunt doen is in de andere hoek van de kamer zelf gaan zitten spelen met iets wat heel interessant is, bv een speciaal daarvoor gezocht speeltje waar je de hond wild van maakt van te voren (jouw speeltje waar alleen jij mee mag spelen). Als de hond daardoor interesse verliest in het gestolen object en bij je komt omdat hij geprikkelt wordt door interesse in jouw speciale 'act' met jouw speciale speeltje kun je samen een spelletje doen. Al spelende de hond wegleiden bij het 'geroofde' object en wat later buiten het zicht van de hond hoog wegleggen. Dit is slechts een suggestie, soms vraagt het wat creativiteit om 'magie' in te zetten waarmee je je hond om de tuin leidt. En als hij de truc doorheeft moet je weer creatief aan de slag. Maar door te voorkomen kun je het gedrag al grotendels laten uitdoven.

Heel erg bedankt voor al jullie reacties! ik kan er zeker wat mee! Voorkomen is dus sowieso het belangrijkste.. en meteen ook het moeilijkste hier ik ben niet zo ordelijk in alles opruimen, maar daar kan aan gewerkt worden

het aanleren van het woord nee oid ga ik zeker mee beginnen, je gebruikt het automatisch, maar misschien dat ik voor noah toch duidelijker kan maken wat er dan van hem verwacht wordt..

@willemijn, ik betrap hem regelmatig op heterdaad, maar ik weet niet goed hoe ik dan moet reageren? Automatisch ren je er dan naar toe en roept nee, eerst reageerde hij hier ook heel goed op door direct weg te rennen. (Tegenwoordig blijft hij soms doodleuk tegen het aanrecht staan..

En creatief zijn om zijn trucs te doorbreken is zeker nodig.. Hij pakt altijd standaard iets als wij thuis komen. Weet iemand trouwens waarom hij dat zou kunnen doen? Altijd moet hij iets in zn bek hebben als hij ons begroet, maar hij geeft het niet zomaar af, hij houdt het het liefst zelf vast.. Vanavond ging hij wel heel ver, ik was er niet bij maar hij had een muts in te pakken en mn vader had het afgepakt en midden op tafel gelegd, waar hij niet bij kan.. Toen sprong hij dus vol op de tafel, stond er met vier poten op.. Nou is hij niet echt een kleine hond, dus het moet best een apart gezicht zijn geweest.. In ieder geval iets om aan te werken dus, want dit gaat me een beetje te ver..

Trouwens, opbergen van alle losliggende spullen is wel moeilijk, want als hij geen handschoenen ofzo kan vinden, dan pakt hij wel iets anders.. Een boek, een rekenmachine, afstandsbediening, een ds, potloden, pennen, fietsslot, een spons, een vaatdoekje, een pollepel, hij loopt er regelmatig mee in zn bek. En opzich kent hij het commando breng heel goed en sloopt hij het meestal ook niet, maar het is toch vervelend dat niks hier veilig is.. Alhoewel het soms wel heel grappig is als hij aan komt zetten met een loodzwaar ketting slot voor de fiets :P

@petra, dat idee van met een speeltje de hond afleiden van het geroofde object ga ik proberen! Ik vraag me alleen af, dan leert hij toch ook dat hij aandacht krijgt als hij iets steelt? Vaak is dat het namelijk, als we buiten zijn geweest of hebben gespeeld en hij moet daarna weer zichzelf vermaken, dan gaat hij aandacht zoeken door iets te jatten. En dat werkt altijd, negeren kan namelijk niet omdat hij het dan wel gaat slopen..
En als we helemaal niet meer belonen als hij iets af geeft, dan laat hij het straks niet meer los en hebben we helemaal een probleem..

De keuken verboden terrein maken is heel lastig omdat de keuken helemaal open is en eigenlijk gewoon een onderdeel van de woonkamer is. Tijdens het eten gaat hij altijd zn bench in en tijdens het koffiedrinken enz moet hij op zn kussen, daar kunnen we misschien wel wat consequenter in worden..

Het is een lang verhaal geworden, maar in ieder geval bedankt! Grappig trouwens dat er meer spaanse en toch ook wel nederlandse dieven zijn :P

Om de keuken toe te eigenen, hoeft er niet per defintie een muur of een deur er te staan. Maar je kan er ook een denkbeeldige lijn ervan maken. Wellicht heb je andere vloerbedekking in de keuken als de huiskamer. Dat kan je als denkbeeldige lijn bv gebruiken? Een hond snapt dat best wel.. die hoeft geen muur als verboden terrein te zien etc.

Veel succes.. het zal zekers niet gemakkelijk zijn.. maar laat zien dat jij dit niet tolereert.. anders blijft het probleem bestaan, en kan het alleen maar erger worden.

Hier ook een open keuken maar ze komen er niet in hoor haha.
Tuurlijk proberen ze het wel maar ik stuur ze naar hun mand.
Ze mogen continue in de keuken behalve als er iemand in staat dan is de keuken verboden gebied.
Hier is het niet voor het stelen van eten want daar zijn ze te klein voor hahaha maar meer voor eventuele spetters oid.

Misschien moet je zorgen voor speeltjes die hij mag pakken en evt. proberen te slopen?? Bijv. Kong, Nylabone en anderen weten vast wel meer sloopvast speelgoed. Je zorgt en dan voor dat hij ze pas krijgt of kan pakken als je bv binnenkomt, dus in principe heb jij ze in bezit maar krijgt Noah ze in dat soort situaties.

Marianne, iets in de bek nemen als wij thuis komen dat doet Meike ook.
een sok, een stokje wat ze op dat moment maar kan vinden.
Ik heb hier ook al eens een topic over geopend.
De logische verklaring die ik toen heb gekregen is dat ze dat doen om de opwinding in toom te houden, ze doen het niet om jou wat te geven want ze willen het niet weer afstaan

Bedankt allemaal, ik ga inderdaad het commando "uit de keuken" leren, dat is sowieso wel handig want hij loopt regelmatig in de weg.. Ik vind het handiger om hem op commando uit de keuken te sturen als wij daar bezig zijn, ipv helemaal de keuken verbieden.

Ik ga ook bij de deur een bak met speciale speeltjes zetten die hij mag vastpakken als we thuis komen.

En we zijn al bezig geweest met het Uhuh aan leren als hij iets wil pakken, inderdaad met in twee handen brokjes. Na 5 minuten snapte hij het al brokje kan nu op de grond liggen, 'uhuh' en hij laat het keurig liggen, nu nog op tafel en met taart ipv brokjes :P

Kheb nog een vraagje, soms heeft hij iets wat hij echt niet los wil laten. Als ik dan wat strenger ga praten, maakt hij zich klein, staart tussen zn benen en oren naar achter, maar hij laat het alsnog niet los. Als hij het dan zo erg vind dat ik een beetje een strenge stem opzet, waarom laat hij het dan niet gewoon los?

Ik weet niet of het voor jou hond ook helpt.. maar hier helpt vaak als ik haar blij toespreek en lekker haar rug masseer.. dat ze het vanzelf loslaat.. en beloon haar dan enorm. Gewoon op een vrolijke manier het competitie-strijd eraf halen, dan wordt het voor de hond gelijk een stuk minder aantrekkelijk om het nog vast te willen houden.

Onze Charlie heeft ook dit probleem.
Als ik het zie roep ik Foei..
Maar na 100 keer doet hij het nog.

Ik kan zelf wel voorkomen dat hij er aanzit, en hem eventueel weg zetten.
Maar mijn moeder ( waar ik regelmatig op bezoek ga) vind het vervelend als hij dat bij haar doet.

Als ik hem daar weg zet gaat hij aan de deuren krabbelen, bij mij thuis doet hij dat niet.

Is het een kwestie van geduld en oefenen of kan ik nog iets anders doen?

@Marianne
Ik zou zorgen dat het lekkers of leuks zo lekker of leuk is dat hij het direct los laat (dus echt heeeel lekker of leuk!!!) en dan zeg je 'los' op het moment dat je het lekkers of leuks tot vlakbij zijn neus brengt.

@Mieke
Hij kent het commando 'Foei'niet dus je zult het hem moeten aanleren. Het staat hier eerder in de Topic beschreven als 'Nee' maar de oefening is dezelfde. je moeder zal het ook met hem moeten oefenen en zorgen dat hij niet 'beloond'wordt door er wel bij te kunnen anders leert hij gewoon dat het bij haar wel kan!

Op de hondenschool leren we ongewenst gedrag te negeren, en gewenst gedrag te belonen. Dat klinkt makkelijker dan het is, maar is toch goed te doen. Mayra sprong tegen me op als ik bij het aanrecht stond (recht in mijn knieholte: auw!). Negeren was lastig, maar lukte toch. Toen ze op de deurmat in de keuken zat en alleen maar naar me keek, gaf ik haar een brokje. Dat blijkt te werken! Ik vind het fijn als ze rustig zit als ik aan het aanrecht werk, dus beloon ik dat. Was even lastig voor mij: ik was bang dat ze er vervelend van zou worden. Dus misschien kun je proberen om je hond, als hij niet jat, snel wat te geven?

In elk geval: succes!