Wat ik net weer heb meegemaakt....Liep in t park met de buurvrouw, en toen zagen we een meisje van circa 8 jaar lopen met een grote hond. Beetje het formaat van een mechelse herder, t was een kruising. Dus wij zeiden tegen elkaar: belachelijk zeg....wat er allemaal fout kan gaan...En toen gebeurde het. De hond zag onze honden, en de halsband schoof over zijn kop. Toen sprong ie 2 keer met zijn poten in haar gezicht en het meisje ging huilen. Toen rende de hond naar onze honden, en ze gingen rennen en spelen. De grote hond had duidelijk de tijd van zijn leven. Het meisje begon te krijsen en raakte helemaal in paniek. Ze schreeuwde: wil je me helpen???? Dus ik: ja hoor ik help je wel...ik pakte de riem van haar en probeerde de grote hond te lokken. Maar die liet zich dus niet zomaar vangen. Dat meisje was hard aan het huilen en schreeuwde de naam van de hond: Rex. Dan kwam ie even bij dr, en greep ze m vast. En zodra ik dan weer met die riem kwam rukte hij zich weer los. Toen ging het meisje de hond uitschelden. Ik: dat gaat echt niet helpen. Zij: WEL!!! HIJ MOET GEWOON LUISTEREN!!! Dus het kat en muis spel ging nog even door, en telkens als de hond even bij haar kwam, sloeg ze hem zelfs. Ik: NIET DOEN....dat gaat echt niet helpen!!! Komt ie eindelijk bij je, dan sla je hem!! Zij: BEMOEI JE ER NIET MEE. Had onderhand zoiets van...weet je wat je bekijkt t maar...maar t voelde toch ook niet goed om het niet op te lossen. Eindelijk kon ik de hond vangen. Was een beetje bang om de riem om zijn nek te doen want hij was duidelijk niet gek op mij, ik was de spelbreker die een eind maakte aan alle lol. Toen kwam ineens de moeder van het meisje. Wat is hier aan de hand??? Ik ehm...jij laat dat kind met die grote hond lopen en dat gaat mis...dat is er aan de hand. Kreeg dat kind op haar donder, en ik moest me er niet mee bemoeien. En weg liepen ze....



3 doggies


















