vraagje aan mensen over casteratie Reu

hallo allemaal

ik heb volgens mij al eens zo een vraag gesteld maar weet niet zeker want kan het niet terug vinden.

maar wie heeft zijn reu laten casteren ?

en wat is jullie ervaring kwa voordelen en nadelen?

Ik ben namelijk ook aan het twijefelen.

omdat Vito erg veel lekt uit zijn piep.
mijn moeder haar teefje erg veel hier komt.
Vito meer haantjes gedrag krijgt richting reuen.
en wij altijd met een hele groep lopen (1 keer per dag zeker) en er is nu met de dag meer spanning onder de reuen en vooral Vito voelt zich heel wat.

ik wil geen aanval van mensen want dat is niet mijn vraag , de voor en de nadelen zou ik graag willen weten uit eigen ervaring met je hond?

Ik weeet dat er erg veel mensen op tegen zijn tegenwoordig maar tot nu toe heb ik weinig negative ervaringen gelezen van mensen die het gedaan hebben bij hun reu.

Ik denk er namelijk anders over als je een reu heb waar je niet mee gaat dekken en dat beestje staat op springen door zijn hormonen ,of heeft veel sexuele driften door veel rij gedrag zo erg dat zijn hele piep opzwelt en het pijn doet als hij terug moet. dan lijkt mij het juist vriendleijker om zijn gevoel weg te halen want hij mag er toch niks mee dat is toch veel zieliger ?

We hebben onze vorige reu Boy ook laten castereren omdat hij alles ondersmeerde met zijn 'piep' zoals je dat zo leuk beschrijft
Dat was voor de DA ook een grondige reden vond hij.
Boy heeft er eigenlijk geen nadelen van ondervonden.
Alleen dat hij dikker werd.
Hij is er nooit slomer van geworden en zijn vacht is er ook nooit minder van geworden.
Want dat zijn volgens de DA de nadelen:
-ze worden dikker
-de vacht wordt minder ( vooral vachten die snel klitten)
- ze worden slomer

We willen nu Luca laten castereren, alleen vindt de Da het nu verstandiger om Fleur te laten steriliseren omdat er bij een teef meer voordelen aan zouden zitten.
We zijn er nu dus nog niet helemaal uit.

dank je voor het antwoord.

jullie hebben dus geen negative ervaringen ?

En o ja...
Als een reu haantjesgedrag naar andere honden toe vertoont.
Dat kan door een casteratie idd minder worden omdat een reu door casteratie meer vrouwelijke hormonen krijgt.

Nee, wij niet.

Wij hebben Andor laten castreren vanwege 1 bal in de buik. Hij werd ook idd rustiger naar andere reuen en zijn interesse in loopse teefjes is weg. Hij is niet dikker geworden en zeker ook niet slomer (meestal komt dat doordat ze dikker worden!) maar hij heeft wel duidelijk meer zin in eten!! Hij wordt ook niet beschouwt als teefje, wat sommige reuen na de castratie nog wel 'ns overkomt en zijn vacht heeft ook geen noemeswaardige veranderingen ondergaan (soms kan die pluiziger worden)

Ja die heb ik wel, je haalt kompleet het mannelijke uit je hond er zitten best veel nadelen aan,hij word lui en slaap de hele dag,is niet meer enthousiast om te gaan wandelen,en bij andere reuen misschien nog meer. Als de hond lekt kan deze ook een ontsteking hebben,zeker als het geel van kleur is. Om zaad te lekken is iets meer nodig.

de instelling van jou heb je goed verwoord,mijn mening is,als je een reu hebt,waar je toch niet mee wilt fokken? dan vind ik het beste,hem te laten castreren,dat is zowel voor de hond, als voor je zelf beter,de hond word er ook iets rustiger van,zeker als zij in een groep uit gelaten worden, ik wens je er veel succes mee

gr hans

Kai is vorige maand gecastreerd en heb alleen maar verbeteringen gezien. Hij reed altijd op andere honden, had een vergrote prostaat en hij lekte omdat hij een voorhuidontsteking had. En nu kan ik rustig met hem en anderen gaan wandelen, hij laat de teefjes met rust en de reuen ook.Onder het wandelen heeft hij het ook niet megadruk meer met plasjes likken en klappertanden.

Mijn hond wordt er ook niet slomer of lusteloos van. Hij is altijd in voor een wandeling. Als ik mijn jas aandoe om naar de winkel te gaan zit die al naast me van mag ik meeeeeeeee?

Lucky is ook gecastreerd. Kan hier alleen maar positief over zijn

Hij heeft nog steeds een mooie vacht,
Hij is nog steeds een lekkere spring-int-veld,
Hij is zekers niet moe.

Vooral positief voor Lucky is dat ie iets rustiger in z'n koppie is geworden.

Zou ik weer een reu krijgen en hier absoluut niet mee willen fokken zou ik hem zekers laten castreren.

Ja hier wat negatieve dingen. Nero (markiesje) heeft een hele andere vacht gekregen het lijkt wel een bouvier nu. De eerte jaren werd hij 3 keer per jaar geplukt maar nu geschoren want plukken was niet meer voldoende. Inderdaad ze kunnen er dikker van worden maar dat heb je zelf in de hand. Voer op het oog zou ik zeggen. Slomer?? Nee niets van gemerkt hoor. Positive dingen? Nero ligt niet meer hele dagen te piepen bij de voordeur omdat er ergens een loopse teef is in de stad. Hij eet weer gewoon. Op een gegeven moment at nero gewoon 2 weken niet als er in de straat een loopse teef zat. En het weglopen is ook over.

Feiten en fabels over castratie en sterilisatie



Feiten en fabels over castratie en sterilisatie

De Amerikaanse dierenarts, Mw. Laura Sanborn, publiceerde in maart 2007 de resultaten van een onderzoek dat zij verrichtte naar de effecten van steriliseren en castreren van honden. Overal ter wereld raden dierenartsen hondeneigenaren aan over te gaan tot sterilisatie/castratie (* waar in dit artikel over castratie wordt gesproken, wordt sterilisatie van teven en castratie van reuen bedoeld) van hun hond omdat dit beter voor zijn gezondheid zou zijn.

Het is maar zelden dat de dierenarts de eigenaar op eventuele nadelige gevolgen van de ingreep wijst. Mw. Laura Sanborn zocht de hele veterinaire literatuur af naar publicaties over dit onderwerp. In de meeste artikelen werd achteraf gekeken naar de gevolgen van de castratie maar in enkele artikelen kwam zij ook onderzoek naar gevolgen op de langere termijn tegen.

Het werd haar al gauw duidelijk dat castratie voor- en nadelen heeft voor de gezondheid van de hond en dat er eigenlijk nog veel te weinig over dit onderwerp bekend is.



Over het algemeen kan worden gesteld dat er geen dwingende reden is om vanuit het oogpunt van gezondheid reuen te castreren, vooral niet als het gaat om nog jonge reuen. In tegendeel, castreren op jonge leeftijd lijkt aanzienlijk meer nadelen dan voordelen te hebben.



Voordelen van castratie van de reu kunnen zijn:

1. Het risico op testikelkanker wordt met iets minder dan 1% verkleind

2. Het risico op niet aan kanker gerelateerde prostaatproblemen wordt verkleind

3. Het risico op peri-anale fistels wordt verkleind

4. Het risico op diabetes wordt misschien verkleind.



De gegevens hierover zijn echter niet doorslaggevend



Als nadelen van de castratie van de reu kunnen worden genoemd:

1. Verhoogd risico op botkanker bij castratie op jonge leeftijd

2. Verhoogd risico op harttumoren

3. Verdrievoudigd risico op hypothyroïdie

4. Verhoogd risico op geriatric cognitive impairment, dat wil zeggen achteruitgang van het waarnemingsvermogen op oudere leeftijd

5. Verdrievoudigd risico op vetzucht met alle daaraan verbonden gezondheidsproblemen

6. Verviervoudigd risico op prostaatkanker

7. Verdubbeld risico op kanker van de urinewegen

8. Verhoogd risico op schadelijke reacties op vaccinaties



Bij teven is de situatie iets ingewikkelder. Het aantal voordelen van sterilisatie kan in sommige gevallen, maar niet alle, groter zijn dan de nadelen. In het algemeen kan worden gesteld dat het voordeel afhangt van de gezondheid en de leeftijd van de teef en het risico op rasgebonden ziektes.

Voordelen van sterilisatie van de teef kunnen zijn:

1. Aanzienlijke verlaging van het risico op mammatumoren, mits voor de leeftijd van 2,5 jaar gesteriliseerd

2. Het risico op pyometra, dat bij ongeveer 23% van de niet gesteriliseerde teven voorkomt, wordt praktisch uitgesloten

3. Het risico op peri-anale fistels wordt verkleind

4. Het heel kleine risico, minder dan of gelijk aan 0,5%, op tumoren van de baarmoeder, baarmoederhals en eierstokken wordt uitgesloten.

Als nadelen kunnen worden genoemd

1. Indien sterilisatie plaats vindt voordat de teef volwassen is, is er verhoogd risico op botkanker (osteosarcoma)·

2. Verhoogd risico op hemangiosarcoma van de milt en sterk verhoogd risico op hemangiosarcoma van het hart

3. Verdrievoudigd risico op vetzucht met alle daaraan verbonden gezondheidsproblemen

4. Sterilisatie-incontinentie bij 4 tot 20% van alle teven

5. Verhoogd risico op steeds terugkerende ontstekingen aan urinewegen

6. Verhoogd risico op afwijkingen aan de vulva, vaginale dermatitis en vaginitis, vooral bij teven die op zeer jonge leeftijd zij gesteriliseerd

7. Verdubbeld risico op tumoren aan de urinewegen

8. Vergroot risico op botafwijkingen

9. Vergroot risico op schadelijke reacties op vaccinaties.



Eén ding is duidelijk: veel van de beschikbare informatie over castratie en sterilisatie is niet sluitend en bevat conclusies die overtrokken zijn of niet door feiten worden gestaafd. Hiermee is de eigenaar niet geholpen en ontstaan er op den duur alleen maar meer misverstanden over de effecten van castratie van honden.

Het castreren op zeer jong leeftijd van zes maanden en het castreren van oudere honden lijkt de honden bloot te stellen aan gezondheidsrisico’s die vermeden hadden kunnen worden als zou zijn gewacht met de castratie totdat de hond volwassen is of – in het geval van reuen – als er gewoon van was afgezien.

De risico’s op langere termijn zullen per hond verschillen. Het advies om alle huishonden te castreren, lijkt niet te worden ondersteund door de bevindingen in de veterinaire literatuur.



Prostaatkanker

Algemeen wordt gepropageerd dat castratie het risico op prostaatkanker vermindert of uitsluit. Dat klopt wel bij mannen, omdat prostaatkanker bij mannen is gerelateerd aan testosteron. Maar er zijn geen bewijzen gevonden dat dit ook voor honden opgaat. Sterker nog, de feiten bewijzen juist het tegendeel. Recente onderzoeken met controlegroepen, waarvan één in Europa en één in Amerika, toonden aan dat gecastreerde reuen een vier keer zo groot risico hadden op prostaatkanker dan ongecastreerde reuen.

De onderzoekers kwamen tot de conclusie dat castratie de ontwikkeling van prostaatcarcinomen niet doet ontstaan, maar de groei ervan wel beïnvloedt. Het relatief weinig voorkomen van prostaatkanker bij complete reuen duidt er op dat testikelhormonen bescherming bieden tegen carcinomen van de urinewegen of indirect effect hebben op de ontwikkeling ervan omdat zij de omgeving van de prostaat veranderen.

Omdat prostaatkanker zelden, minder dan 0,6%, bij honden voorkomt, mag het risico op prostaatkanker geen factor zijn om tot castratie over te gaan.



Testikelkanker

Aangezien bij castratie de testikels worden verwijderd, wordt met de castratie ieder risico op testikelkanker weggenomen, ervan uitgaande dat er geen sprake was van kanker vóór de castratie. Er moet derhalve een vergelijking worden gemaakt bij complete reuen.

Circa 7% van de oudere reuen krijgt testikeltumoren. De prognose is echter zeer gunstig door het lage aantal metastasen, zodat testikelkanker zelden een doodsoorzaak is. Uit onderzoek is gebleken dat minder dan 1% van de honden met testikelkanker eraan overlijdt. Dit lage percentage rechtvaardigt derhalve castreren op jonge leeftijd niet.

Een uitzondering kan worden gemaakt voor één- of tweezijdig cryptorchide reuen, omdat testikels die in de buikholte zijn achtergebleven 13,6 keer meer kans geven op de ontwikkeling van tumoren dan ingedaalde testikels. Het is bovendien moeilijker om tumoren van niet ingedaalde testikels tijdens routineonderzoek te ontdekken.



Osterosarcoma (botkanker)

Uit een onderzoek bij een groot aantal rassen bleek dat het risico op botkanker bij gecastreerde reuen en teven tweemaal zo groot is als bij complete honden.

Verder werd aangetoond dat de kans op botkanker is gerelateerd aan de leeftijd waarop de hond werd gecastreerd. Hoe jonger de hond bij castratie, hoe meer kans op botkanker. Bovendien werd ontdekt dat het risico op botkanker toeneemt naarmate het een groter ras betreft. Gezien de slechte prognose voor botkanker en het veelvuldig voorkomen ervan in veel rassen, wordt het castreren van nog onvolgroeide honden van middelgrote, grote en zeer grote rassen geassocieerd met een duidelijk en verhoogd risico op overlijden ten gevolge van botkanker.



Mammatumoren (borstkanker)

Mammatumoren zijn de meest voorkomende tumoren bij complete teven. Volgens een Noorse studie vormen mammatumoren 53% van alle kwaadaardige tumoren bij teven.

En 50 tot 60% van de mammatumoren is kwaadaardig en er is aanzienlijk risico op metastasen. Uit onderzoek blijkt dat het risico op het ontwikkelen van mammatumoren bij gesteriliseerde teven afhankelijk is van het aantal loopsheden dat de teef had vóór de sterilisatie. Had de teef nog geen loopsheid vóór haar sterilisatie dan is het risicopercentage 0.005%.Had zij twee of meer loopsheden vóór de sterilisatie, dan is het risicopercentage 0,26%. Uit een andere rangschikking van deze gegevens blijkt dat bij een sterilisatieleeftijd jonger dan 29 maanden het risicopercentage 0,06% is en bij een sterilisatieleeftijd van ouder dan 30 maanden 0,40%. Het risico voor complete teven is 1%.Boxers, Amerikaanse Cocker Spaniels en Dashonden blijken rassen te zijn met een verhoogd risico op mammatumoren. Rashonden hebben een groter risico dan niet-rashonden en dat geldt ook voor rashonden met een hoog inteeltcoëfficiënt.

Het steriliseren van teven verkleint het risico op mammatumoren aanzienlijk en hoe minder het aantal loopsheden was voor de sterilisatie, hoe lager het risico.



Kanker van de voortplantingsorganen (baarmoeder- cervix- en eierstokkanker)

Baarmoeder- en cervixtumoren komen zelden voor bij honden. Sterilisatie zal het risico wegnemen maar het risico is zo gering (0,5%) dat het een sterilisatie om deze reden niet rechtvaardigt.



Urinewegkanker (blaas- en urethra-kanker)

Uit een studie bleek dat gecastreerde reuen en teven twee keer zo vaak kanker kunnen ontwikkelen aan de lagere urinewegen (de blaas/urethra) dan complete honden. Deze tumoren zijn bijna altijd kwaadaardig, maar komen niet vaak voor. Het is 1% van alle tumoren bij de honden. Dit risico zal dus bij het besluit om te castreren niet zwaar wegen.



Hemangiosarcoma

Hemangiosarcoma is een veel voorkomende vorm van kanker bij honden. Bij een onderzoek werd ontdekt dat gesteriliseerde teven 2,2 keer meer kans maken op hemangiosarcoma va de milt, dan complete teven. Een onderzoek naar hemangiosarcoma van het hart laat zien dat gesteriliseerde teven een vijf keer groter risico lopen dan complete teven en gecastreerde reuen een 1,6 keer groter risico dan complete reuen.

De onderzoekers wijzen op het beschermende effect van geslachtshormonen, met name bij teven.



Hypothyroïdie

Onderzoek toont aan dat gecastreerde honden driemaal zo groot risico op hypothyroïdie hebben vergeleken met complete honden. Hypothyroïdie bij honden veroorzaakt zwaarlijvigheid, lusteloosheid, haarverlies en afwijkingen aan de voortplantingsorganen.



Zwaarlijvigheid

Door veranderingen in het metabolisme hebben gecastreerde reuen meer last van zwaarlijvigheid dan complete honden. Een onderzoek toont aan dat het risico op zwaarlijvigheid bij gesteriliseerde teven twee keer zo groot is als bij complete teven.

Bij reuen lag de factor zelfs op drie. Zwaarlijvigheid of overgewicht kan tal van gezondheidsproblemen veroorzaken, zoals scheuren van de belangrijkste gewrichtsbanden, afwijkingen van lagere urinewegen afwijkingen in de mond .

Bij zwaarlijvige honden kan eerder hyperthyroïdie, diabetes mellitus, pancreatitis, scheuring van de gewrichtsbanden en neoplasia (tumoren) worden vastgesteld.



Diabetes

Sommige onderzoeken laten zien dat castratie van reuen de kans op diabetes verdubbelt. Er werd geen verband tussen diabetes en steriliseren gevonden.



Ongewenste reacties op vaccinaties

Een groepsonderzoek naar ongewenste reacties op vaccinaties bij honden inclusief allergische reacties, netelroos, anafylaxie, hartstilstand, cardiovasculaire shock en plotselinge dood werd verricht. Hieruit bleek dat ongewenste reacties 30% meer kans hadden zich voor te doen bij gesteriliseerde teven en 27% meer kans bij gecastreerde reuen.



Urogenitale problemen

Urine-incontinentie komt bij gesteriliseerde teven regelmatig voor. Het kan direct na de operatie optreden of na een periode van één of meerdere jaren. Het risicopercentage is 4 tot 20% vergeleken met 0,3% bij complete teven. Urineverlies is zo sterk gerelateerd aan sterilisatie dat het meestal sterilisatie-incontinentie wordt genoemd. Het wordt veroorzaakt door een slechte werking van de sluitspier van de urineleider. De meeste , maar niet alle, gevallen kunnen goed met medicijnen worden behandeld. In veel gevallen moet de behandeling gedurende het hele leven van de teef worden volgehouden. Uit een onderzoek bleek dat aanhoudende of steeds terugkerende blaasontstekingen drie tot vier keer vaker voorkomen bij gesteriliseerde teven. Uit een ander onderzoek bleek dat teven die voor de leeftijd van vijfeneenhalve maand werden gesteriliseerd 2,76 keer meer kans hadden om blaasontsteking te krijgen dan teven die na die leeftijd werden gesteriliseerd. Afhankelijk van de leeftijd waarop de teef wordt gesteriliseerd, kan sterilisatie leiden tot abnormale ontwikkeling van de uitwendige geslachtsorganen. Bij gesteriliseerde teven werd een verhoogd risico op afwijkingen van de vulva, vaginale dermatitis, vaginitis en blaasontsteking gevonden. Dit risico wordt groter wanneer de teef voor haar pubertijd wordt gesteriliseerd.





Pyometra

Uit gegevens van ziektekostenverzekeringen in Zweden, waar sterilisatie heel ongebruikelijk is, bleek dat 23% van alle teven voor de leeftijd van tien jaar pyometra krijgen. Teven die nooit pups hebben gehad, hebben een verhoogde kans op pyometra, of wel baarmoederontsteking. Pyometra wordt meestal operatief maar ook wel met medicijnen behandeld; 4% van de honden overlijdt eraan. Dit feit, in combinatie met het voorkomen van pyometra leidt tot de conclusie dat ongeveer 1% van alle complete teven zal overlijden aan pyometra.



Peri-anale fistels

Reuen ontwikkelen twee maal zo vaak peri-anale fistels dan teven. Gecastreerde honden hebben een verminderde kans op peri-anale fistels



Niet-kankerachtige afwijkingen aan de prostaat

De kans op goedaardige hypertrofie, een vergrote prostaat, neemt met het ouder worden van de reu toe en doet zich voor bij 80% van de complete reuen van vijf jaar en ouder. In de meeste gevallen veroorzaakt een vergrote prostaat geen problemen, maar soms heeft de hond moeite met de ontlasting en de urinelozing. Castratie zal een prostaatprobleem voorkomen. Wanneer de castratie geschiedt nadat de prostaat is vergroot, zal de prostaat betrekkelijk snel kleiner worden. Een vergrote prostaat is gerelateerd aan ander problemen met de prostaatklier, zoals infecties, abcessen en cysten die soms heel ernstige gevolgen kunnen hebben.



Orthopedische problemen

Uit een onderzoek bij Beagles bleek dat na het verwijderen van de eierstokken, wat dus bij een sterilisatie gebeurt, meer gevallen van vormverandering van het bekken optraden. Dit kan een verhoogd risico op heupdysplasie na sterilisatie doen vermoeden. Ook werd ontdekt dat sterilisatie een netto verlies van botmassa in de ruggenwervels veroorzaakte. Castratie van onvolgroeide honden vertraagt de sluiting van de groeischijven in botten die nog steeds groeien. Hierdoor worden deze botten aanzienlijk langer dan bij complete honden die op volwassen leeftijd werden gecastreerd. Aangezien de groeischijven zich niet allemaal op hetzelfde moment sluiten, kan sterilisatie op jonge leeftijd leiden tot onnatuurlijke lichaamsverhoudingen, wat mogelijk van invloed kan zijn op het functioneren en de duurzaamheid van de gewrichten. Castratie op een leeftijd van 5,5 maanden of jonger kan leiden tot 70% groter risico op heupdysplasie in vergelijking met honden die na die leeftijd werden gecastreerd. De onderzoekers menen dat het mogelijk is dat de toename in botlengte die ontstaat door een vroegtijdige sluiting van groeischijven, veranderingen teweegbrengt in een gewricht, hetgeen zou kunnen leiden tot de diagnose heupdysplasie.



Geriatric cognitive impairment

Gecastreerde honden hebben, in vergelijking met complete reuen, een verhoogd risico op geriatric cognitive impairment, of wel achteruitgang van het waarnemingsvermogen op oudere leeftijd. Er waren niet voldoende complete oudere teven beschikbaar om hun risico te bepalen. De achteruitgang van het waarnemingsvermogen op oudere leeftijd uit zich in disoriëntatie in huis of buiten, verandering in de sociale omgang met baas en gezinsleden, onzindelijk worden en veranderingen in het slaap/waakpatroon. De onderzoeker merkte op dat deze conclusie overeenkomt met het onderzoek dat wordt gedaan naar de neuro-productieve rol van testosteron en oestrogeen op celniveau en de rol van oestrogeen bij het voorkomen van Alzheimer bij vrouwen. Verwacht zou kunnen worden dat oestrogeen eenzelfde beschermende functie heeft bij complete teven. Helaas waren er te weinig complete teven voor het onderzoek beschikbaar om deze stelling te bewijzen.



Conclusies

De objectieve studie van beschikbare literatuur door mw. Laura Sanborn laat zien dat de invloed die castratie van honden op de lange duur heeft, niet eenvoudig is vast te stellen. De feiten tonen aan dat er zowel gunstige als ongunstige effecten zijn. Ook blijkt hoe weinig we er eigenlijk nog over weten. Bij afweging blijkt dat het niet duidelijk aantoonbaar is dat castratie van reuen problemen in de toekomst voorkomt. Het aantal nadelen van castratie is in de meeste gevallen groter dan de voordelen. Bij teven ligt het ingewikkelder. Het aantal voordelen van sterilisatie zou in de meeste, maar niet alle, gevallen groter kunnen zijn dan de nadelen. De vraag of sterilisatie de kansen op een goede gezondheid vergroot of verkleint, hangt waarschijnlijk af van de leeftijd waarop de teef wordt gesteriliseerd en van de verschillende rasgebonden afwijkingen. Castratie van honden die jonger zijn dan zes maanden lijkt de honden bloot te stellen aan onnodige risico’s. Wachten tot de hond lichamelijk volgroeid is en – in geval van de reu – helemaal afzien van castratie tenzij er een medische noodzaak is, zou onnodige risico’s kunnen voorkomen.



Afweging

De afweging van de voor- en nadelen van castratie en sterilisatie zullen per hond verschillen. Er is in de literatuur geen draagvlak gevonden voor algemene aanbevelingen voor alle honden.



Bronvermelding:

De tekst in dit artikel is letterlijk overgenomen uit het blad “De Hondenwereld” ,

jaargang 63 -nummer 3 -2008.

Wij hebben twee Bouviers laten casteren en beide zijn ze aan een hart/schildklierprobleem overleden, het is natuurlijk niet met zekerheid te zeggen dat het met de casteratie te maken heeft maar , ik laat mijn hond niet meer casteren

jeetje dank jullie wel , zie je wel dat er veel positive reactie's zijn van mensen die het uit eindelijk hebben laten doen bij hun hond.

maar op internet is er zo een hype uit gebarsten dat sommigen mensen niet eens meer durven te zegegn dat ze hun hond hebben laten helpen.

en uiteraard de negative reactie's mag je ook vermelden hoor maar ik wil zo een eerlijk mogelijk beeld krijgen van mensen met eigen ervaring en niet door praatjes.

dank je hans dat je begrijpt wat ik bedoel.

ik zie soms wel eens reutjes die echt onzettend veel rijen op andere reuen puur sex drift ..dan worden ze er met geweld af gehaald door het baasje of de andere hond snauwt hun flink af . dan denk ik wat is nou zieliger ?

als je reu gecastereerd is kan hij lekker los lopen met alle reuen en loopse teven ,hij hoeft zich niet meer zo maar te bewijzen.hij mag lekker speels blijven dat is toch heerlijk ?
en ook zeer belangrijk geen oeps nestjes meer.

ik zie vito niet zo snel sloom worden hij zit boordevol energie dus als hij iets rustiger word is geen probleem , zijn vacht wacht ik gewoon rustig af . en het dikker worden heb ik zelf in dehand maar daar krijgt hij de kans niet voor we lopen zoveel buiten en trainen erg veel .
maar als hij er blijer van word en lekker los kan blijven lopen dat is toch super fijn

zo bert dat is een heel stuk , dan lees je weer dat casteratie heel negative kan zijn ..poeh moeilijk hoor

Niet dat ik het je nog moeilijker wil maken, maar wij zitten ook met de vraag van wel of niet en weten het bijna zeker dat we het niet doen, maar toch blijf je doorzoeken en toen kreeg ik dit weer onder ogen,vandaar dat ik je dit ook even wil laten lezen.

Castratie van de reu

Een reu kan op de leeftijd van ongeveer 8 maanden goed dekken en bevruchten. Tijdelijke onvruchtbaarheid kan worden bewerkstelligd door een chemische castratie. Dit is een hormooninjectie die een tijdelijke remmende werking heeft op het seksuele gedrag en op de zaadcelproductie. De werking houdt 3 weken tot 5 maanden aan. Na verscheidene herhaalde toedieningen kan overigens borstkanker en suikerziekte ontstaan. Is men niet zeker of de castratie zal helpen tegen bepaald ongewenst gedrag dan is chemische castratie aan te raden.

Permanente onvruchtbaarheid wordt bewerkstelligd door castratie waarbij de beide teelballen worden verwijderd, zodat er geen zaadcellen en geen mannelijke hormonen (testosteron) meer worden aangemaakt.

Leeftijd van de hond

Castratie kan vanaf de leeftijd van 6 maanden gebeuren. Het voordeel hiervan is dat de reu op deze leeftijd nog geen ongewenst gedrag heeft ontwikkeld onder invloed van het mannelijke hormoon, zoals bijvoorbeeld agressie naar andere reuen, en dit waarschijnlijk ook niet zal gaan ontwikkelen. Wordt de hond op jonge leeftijd gecastreerd dan zal hij langer doorgroeien omdat de groeischijven later sluiten.

Voordelen
Voorkomt weglopen als er loopse teefjes in de buurt zijn (geweest).
Voorkomt het veelvuldig snuffelen, kwijlen en het oplikken van urine van teefjes. Is niet of in ieder geval minder geïnteresseerd in loopse teefjes.
In de meeste gevallen verdwijnt de voorhuidontsteking. Dit is een etterige ontsteking van de voorhuid, die bij elke reu aanwezig is.
Er kan geen teelbalkanker ontstaan.
Voorkomt de op oudere leeftijd (meestal vanaf 5 jarige leeftijd) veel voorkomende goedaardige vergroting van de prostaat. Het voorkomt echter geen prostaatkanker.
Voorkomt in 90 % van de gevallen dat peri-anaalkliertumoren terugkomen. Peri-anaalklieren zitten rondom de anus. Het zijn niet de twee anaalzakjes.
De reu wordt minder dominant (=minder overheersend). Veel reuen zullen minder snel gaan vechten met een andere reu.
Let op: Hoe langer men wacht met castratie als de hond agressie naar andere honden vertoont, hoe minder effect castratie op het gedrag zal hebben. De agressiviteit is namelijk een gewoontegedrag geworden, zeker als de hond veel overwinnaars ervaringen heeft gehad.
Is minder geneigd zijn territorium af te bakenen ( ofwel in huis zijn poot op te tillen). Ook zal hij buiten minder vlaggen (tegen elk grassprietje en boom plassen).
De hond zal minder geneigd zijn op kinderen, tegen een kussen of een been van de visite te gaan rijden (=dekgedrag).
Voorzover dominant gedrag samenhangt met de mannelijke hormonen, bijvoorbeeld agressiviteit tegenover andere reuen of agressief beschermingsgedrag, kan castratie een hulpmiddel zijn om het ongewenste gedrag te verhelpen. Maar het is meestal niet een afdoende oplossing.
Castratie is overigens geen oplossing voor gedragsproblemen die het gevolg zijn van een minder consequente opvoeding. Als de reu thuis de baas is geworden is het aan te raden de hulp van een gedragstherapeut in te roepen.

Nadelen
De meeste honden krijgen meer trek in eten en worden van de dezelfde hoeveelheid voer makkelijk dik waardoor ze slomer kunnen worden. Dit kan voorkomen worden door de hond minder te eten te geven en meer te laten bewegen.
De gecastreerde reu kan aantrekkelijk worden voor andere (intacte) reuen. Gecastreerde reuen kunnen elkaar gaan berijden.
Een onzekere reu kan nog banger worden, waardoor zijn gedrag om kan slaan in angstagressie.
De vacht van met name langharige honden wordt dikker, meer krullend en is moeilijker te onderhouden.
In uitzonderlijke gevallen kan door het wegvallen van de mannelijke hormonen urine-incontinentie optreden. Dit kan op oudere leeftijd ook zonder castratie ontstaan.
Elke operatie onder narcose brengt een zeker risico met zich mee.
GnRH implantaat

Op dit moment wordt door de Faculteit Diergeneeskunde in Utrecht onderzoek gedaan naar de werking van het GnRH implantaat bij honden als vervanging van castratie. Dit gaat dan vooral om honden die afwijkend gedrag vertonen. Denk hierbij aan dominante handelingen en agressie. Normaliter wordt bij reuen met dergelijk ongewenst gedrag (naast een gedegen therapie) tevens castratie geadviseerd. Veel van dit soort ongewenst gedrag is immers ook hormoongestuurd, met name testosteron.

Vele eigenaren willen niet gelijk denken aan castratie. Wellicht gevoed door de gedachte dat dergelijk ongewenst gedrag ook afhankelijk is van de ontwikkelingsfase van de hond en dat castratie zo definitief is. De hond maakt immers een moeilijke periode door van de leeftijd van de pubertijd (6-8 maanden) tot de volwassenheid (2-3 jaar). Chemische castratie door het toedienen van het reguliere middel Tardac was tot op heden het enige alternatief. Tardac heeft echter de nodige bijwerkingen en mag niet langdurig worden toegediend. Wat dan als u niet gelijk tot castratie over wilt gaan en toch de positieve gedragseffecten van castratie wilt? Wellicht is dan een GnRH implantaat een goed alternatief.

De eerste testgegevens van de proef van de universiteit van Utrecht zijn immers hoopgevend. Het constant toedienen van GnRH (een stuurhormoon) heeft gelijkwaardige effecten als een castratie. De aanmaak van testosteron wordt significant minder. Daarmee heeft het GnRH implantaat -naar het zich laat aanzien- eenzelfde positief effect op het ongewenste gedrag (zie hierboven: voordelen van castratie). Wilt u meer weten over het GnRH implantaat dan kunt u terecht bij uw dierenarts of rechtstreeks bij de Faculteit Diergeneeskunde te Utrecht, Hoofdafdeling Dier, Wetenschap & Maatschappij, Afdeling Ethologie en Welzijn.



Conclusie

Wanneer de reu niet ingezet wordt als dekreu is het aan te raden om uw reu te laten castreren. De nadelen zijn miniem. De voordelen zijn echter veelvuldig: U voorkomt hypersexueel gedrag, en het overmatig markeren. De reu kan minder dominant worden, en gevechten vinden minder plaats. Als tussenoplossing zou u kunnen kiezen voor een GnRH implantaat.

Nou als je uitgelezen bent kan je de keuze maken... Bedankt voor al deze interesante voorlichting zeg.

ja dat is zeker heel veel goede info .

en heb daar zeker wat aan .

iik vind het ook erg fijn de ervaringen zelf te horen van de mensen ?

Wel een goede info.
Wij hebben Bowie wel 14 dagen terug laten casteren.
De reden was dat wij er een teefje bij krijgen.

Wij hebben Pim juli vorig jaar later castreren. Ik heb hier nog geen moment spijt van gehad.

Hij stond echt tegen alles!!! aan te rijden. Zelfs de waslijn, tafeltennistafel. Niks was veilig voor hem

Ook kwam er altijd van die vieze rotzooi uit z'n ***.
Aan de gang gegaan met vitamine C, maar ook dit werkte niet.

Na het castreren nergens meer last van gehad. Ook zijn vacht is niet veranderd. Hij kan nu met bijna elke hond door de deur, hoe dat daarvoor was, weet ik niet. Want hij had eerst nooit met andere honden echt gespeeld

oh, en Pim is echt niet slomer geworden ofzo

positief manon fijn dat het dus eigelijk heel vaak goed uit pakt

Ik heb ook nog nooit gehoord bij iemand, dat het niet goed afgelopen was.

Ja, ik heb het wel allemaal op internet gelezen enz., maar heb het ook nog nooit iemand uit eigen ervaring horen vertellen...

dat zegt voor mij toch wel genoeg (dat het dus een hele kleine kans is, dat dat allemaal gebeurt)

Het gedrag hoeft niet altijd positief uit te pakken hé. Het kan ook erger worden.

Elmo is niet gecastreerd, en die gaat ook niet gecastreerd worden. Alleen als er medisch iets mis is.

Hier ook aleen maar goede rervaringen. Fedor eet weer, loopt niet meer de hele dag te kwijlen en is niet meer hyper hyper. Geen vachtproblemen , is niet sloom. Als hij toch niet 'mag' dan hoeft hij er ook geen last van te hebben. Sommige honden hebben er echt tevele last van.

hier een positieve ervaring, vooral gedrag naar reuen
en met loopse teven. Hij sprong hier bijna letterlijk door de ramen als er een loops was, en als hij er echt niet bij kon dan jankte hij nogeens de hele buurt bij elkaar en stopte geen seconde

mijn honden reu en teef zijn geholpen,Tara mijn teefje is geholpen op advies van verschillende dierenartsen om dat ze op haar 5 e jaar epilepsie kreeg,ze is nu bijna 11jaar en de aanvallen zijn bijna nihil.Het gedrag is voor beiden niet veranderd.

Probeer eerst de Suprelorin implantaat werkt 6-9 maanden.
Dit is bijna 1 op 1 vergelijkbaar met de definitieve castratie.

Het is een soort chip die met een naald onder de huid word gebracht en elke keer hormonen afgeeft.
Hierdoor slinken de testikels en is hij eigenlijk gecastreerd maar dan tijdelijk.

We hebben in de praktijk namelijk wel eens een angstbijter gehad.(labrador) die had zijn testosteron hard nodig om net dat beetje lef te hebben.
Is dit bij jou hond ook het geval is het een probleem van een aantal maanden en niet voor de rest van het leven van je hond.

Heeft het een positief effect dan zal ik castreren aanbevelen en dikker worden heb je zelf in de hand

angela dank je wel ik zal eens gaan lezen over zo een inplantaat.

zoals ik vito in schat is het wel een vrij zekere hond .
als hij bv ergens van schrikt herstelt hij zich meteen en loopt er meteen op af .
als hij aan andere honden ruikt of honden aan hem staat zijn staart helemaal omhoog ,hij maakt zich groot.
dan tast hij af .
vito is wel bezitterig op bv een stok die hij heeft ..alles wat hij heeft is van hem en als een andere reu het af wil pakken dan gaat hij de confrontatie aan (dominantie ?)
Hij zoekt nooit zomaar een conflicht op maar ze mogen dus niks van hem af pakken , hij pakt wel alles af van de andere honden op het veld .

Wij ervaren alleenmaar positieve gevolgen. Sim is aanhankelijker, luistert beter, speelt veel gemoedelijker met andere honden ipv te overheersen. Maar vooral hij rijdt niet meer!!! HIJ deed dat op elke hond!!!! Oh ja en hij eet beter en al dat geklets dat de vacht minder mooi zou worden, sim s vacht is zelfs nog mooier geworden!

Onze Joep word 31 maart geholpen ,hij is dan 6 maanden.
Puur omdat hij op alles rijd wat maar beweegt,me eigen teefje hier thuis(die al geholpen is) niet met rust word gelaten en ik het puur zielig vind om een hond zijn hormonen door zijn lijf te laten gieren,terwijl hij er niks mee kan.
Ook lopen wij vaak in gebieden waar veel hondjes komen en geen zin dat hij overal bovenop duikt.
Hij moet gewoon lekker los in het bos of strand en niet strak aan een riem.
Ik heb er totaal geen moeite mee!!