iets "zien"???

Tijdens het late en vroege 'korte' rondje lopen we met Timmy eigenlijk altijd dezelfde ronde, en steeds op dezelfde plek stopt hij abrupt... Hij begint zelfs te piepen, en wil geen stap meer zetten! Dit gebeurt nergens anders...

Hij kijkt dan naar iets wat ik niet zie, ben zelfs op mijn hurken gaan zitten om op zijn hoogte te kijken om te zien of ik dan iets zag waar ie misschien bang van zou kunnen zijn, maar ik zie niks! Er lopen geen mensen, hij kijkt ongeveer in de richting van een huis, maar daar wonen geen honden, en ook is er geen licht meer aan op de tijden dat we er lopen...

Zou Timmy "iets" zien wat ik niet zie, of denk ik nu te zweverig???

Dieren voelen meer en zien meer dan wij mensen..

levi heeft ook bepaalde plekken waar hij liever niet langs gaat.
Zonder dat ik iets zie.
en turbo en Luna hebben nergens last van.
ik vraag me dan ook af wat hij ziet.
hij heeft dat ook in huis.
hij kijkt dan naar een bepaalde plek en loopt dan gauw weg.
terwijl er echt niks te zien is.
ook ik denk dan wat zou hij toch zien.
och ja ben waarschijnlijk ook best wel een zweverig type.

Dieren pikken meer dingen op dan wij.
Wat je zou kunnen doen is een foto maken (ookal is het donker) en kijken als de foto is afgedrukt of je er iets op ziet.

Nou, ik doe best een zweverige opleiding, dus sta wel open voor dingen, en het is zo vreemd dat het steeds weer op dezelfde plek is! Maar ook zweverige dingen wil ik graag bij anderen even checken!

Maar ik ben dus niet de enige of beter gezegd, Timmy is dus niet de enige!

Honden gaan ook nooit ergens liggen waar wateraders lopen in huis, terwijl katten juist wateraders opzoeken om te gaan liggen.

Hey! Das interessant! Nu snap ik ineens waarom Dribbel (de kat) altijd op bepaalde plaatsen gaat liggen!

Dat heb ik een keer op internet gelezen toen ik op zoek was naar informatie over (klachten bij) honden en wateraders.

Bij de titel moet ik meteen weer aan Sarah denken, een hondje dat we vroeger hadden. Die kon soms, vooral 's avonds ook zo reageren of ze 'iets' zag. Dan verstrakte ze helemaal, staarde strak naar een bepaalde hoek en begon heel langzaam, heel diep in haar keel te grommen. Ik kreeg er eigenlijk een beetje kippenvel van, want er was echt niets te zien.

Iets nuchterder, wij mensen hebben maar bar slechte zintuigen, maar er is van alles om ons heen. Denk alleen maar aan radiogolven, elektromagnetische straling, hele hoge geluiden of juist hele lage. Allemaal dingen die die er wel degelijk zijn, aantoonbaar zelfs als je de juiste apparatuur hebt, maar die buiten onze waarneming vallen. Een hond heeft veel scherpere zintuigen, kan dingen al horen of ruiken voor wij er zelfs maar en idee van hebben. Het kan dus heel goed dat een hond iets opmerkt wat wij niet kunnen opmerken.

Mocht er reïncarnatie bestaan, dan hoop ik toch een keer terug te komen als hond , kan ik ook alles zien en horen!

Eva, misschien zijn er 'hondengeesten' die hun oude vertrouwde boom nog verdedigen als jullie langskomen, zoals ze misschien deden door geurtjes toen ze nog leefden? Zoiets zou ik me voor kunnen stellen bij zulk gedrag van je hond op altijd dezelfde plek.

Ook mijn dieren, nu even alleen katers, hebben momenten dat ze naar 'lege plekken' kijken. Ik vergelijk hun gaven met die van mensen als Derek Ogilvie en zo. Helderziend, heldervoelend, e.d. Eigenlijk een hoog ontwikkelde intuïtie waar we als mensen stuk voor stuk gebruik van zouden kunnen maken mits we niet zo kleigebonden waren, hi hi. Aards en nuchter bedoel ik daarmee.
En honden ruiken zoiezo al zoveel beter dan wij.
Dieren hebben tijdens alle ontwikkelingen veel meer kontakt met de natuur gehouden dan wij.
Ik geloof wel in de stelling: er is meer tussen hemel en aarde. Dus doordat dieren hun natuurlijke kontakt met de natuur hebben behouden merken ze alle energieën eerder op dan wij, als onderdeel van een overlevingsmechanisme. Als wij nog Aap of Neanderthaler waren geweest hadden we die antennes ook nog gehad.
Zolang m'n dieren er niet angstig of zo van worden of ik zelf geen last heb van 'geestengezelschap' maak ik me er niet druk om.
Soms vraag ik me wel eens af of m'n katers zien dat Sharey af en toe nog bij ons is, vooral op momenten dat zij iets doen dat me aan hem doet denken.

Pip had dat bij de lijnbaansgracht ergens. Ineens steeds als ik daar met haar overstapte op een andere trap had zij de shiffers. Ik vond het wel intressant. En samen op onderzoek wat het kon zijn. Geruststellen met haar laten zitten en snoepjes geven enzo. Maar het werd er niet beter van om er de aandacht aan te geven zeg maar. Sterker nog eigenlijk was het lastig voor haar en voor mij. Want daar wachten werd gedoe stress. Ik ging haltes verder. Ik besllot er is niets. Jij spiegelt je aan mij pip. We houden ermee op. En gelukkig was het na een paar keer klaar toen. Natuurlijk blijf ik me afvragen wat haar de bibbers gaf, Maar ja. We doen er toch maar niet aan. Straks heeft ze dat op allerlei punten (en ja ik geloof wel een beetje in aardstralen en negatieve energie..maar dan nog...stress ervan hebben is sneu..gewoon doen gewoon doen denk ik dan)