Pip en ik zullen naar frankrijk en dan moet zo rabies...ook las ik dat een herhaling van de cocktail wel oke is na 14 maanden...dan hebben ze een start en daarna kun je titeren. Dus wij naar ons holistische prikzuster
Pippa kent haar arts nu. Hij heeft haar fantastisch gestereliseerd en als we daar vlees halen of iets laat ze zich altijd door hem betasten. Dus vanmorgen lekker even overal voelen en kijken. Pootjes, oortjes, buikje. De arts merkte op dat pipje stress meedroeg. Ze nam zwaarte op der schoudertjes en ik moest haar ontspannend aaien en ik kan beter even wat aan de bloesem. Ik herkende het meteen. We kwamen van mijn werk, nog niet lekker gerend. Niet goed geslapen. Op de fiets maar ook deze week haar oppas verhuisd en ik niet relaxt. Toen kwam de naald. Pip zoende haar arts vriendelijk om zijn mond...en hopla piepte zo 1.5 meter verder op het andere bureau, je betn een podenco of niet! We gingen die strijd niet doen. Dus eerst een uur gewandeld. Toen nog eens gekeken. Maar toch een nieuwe afspraak. Want dit ging die kleine van mij niet trekken. Ik ben zo blij dat ik nu een arts heb die dat accepteert en meedenkt en voelt. Even aan de bloesem en dan over een paar weken ontspannen aan der prikje. (toen ze voor der sterelisatie ging was het geen probleem. Dus het ligt er maar net aan hoe zij zich voelt en dus hoe ik me voel.Haar tweede enting als pup is een drama geweest en dat gaan we niet nog eens zo doen.3 man die haar ter gronde drukte.) Na wat spelen in de winkel mocht de arts haar nog een koekje geven. Ze was wat argwanend. Ik aaide hem (de arts jaja) ter geruststelling. Ze nam het verleidelijke koekje maar ging gauw bij de deur staan. Jaja we maken wat mee



3 doggies


