Gewoon eens tactvol vertellen dat je het best wel moeilijk vindt omdat je zoveel verhalen hoort over wat er mis kan gaan (zoals met de spons) en dat je het daarom ook best eng vindt om iemand anders te vragen om op te passen.
En vraag desnoods gewoon van alles over hoe dat in Suriname met haar toenmalige honden ging?
Ging ze daarmee bijvoorbeeld op cursus of wat voor commando's leerden ze de honden.
Dus eerst ook eens uit interesse vragen hoe zij dat daar deed toen ze zelf nog een hond had.
Geef desnoods aan dat je hebt gehoord van de hond die bijvoorbeeld dood ging door het gebruik van swiffer doekjes (heb geen idee hoe dat verhaal ook alweer precies zat, maar er was zoiets enkele jaren terug), maar het gaat even om haar van de ernst van de situatie te laten doordringen.
Zeg desnoods gewoon eens op vriendelijke toon dat je het best lastig vindt om een hond op te voieden en dat je het lastig vindt om hem uit handen te geven ivm oppassen, misschien begrijpt ze het juist wel heel goed en heb je er zo een hele leuke oppas aan op den duur....
Betrek haar er gewoon eens bij door mee te vragen met een wandeling en laat haar de commando's zien die je je hondje hebt geleerd, zo ziet ze misschien nog wel in hoe handig commando's kunnen zijn en hou je het een beetje leuk.

