iemand zei een poosje geleden tegen mij toen ik met hem overlegde over gedrag van Gorby:
"Gorby heeft geen probleemgedrag, jij hebt een probleem met het gedrag van Gorby"
dat was een nadenker, maar als je deze opmerking goed en heel eerlijk op je in laat werken, weet je heel wat meer, en dan nog toegeven dat je als baas gewoon fout bezig bent geweest.
gerdine: tuurlijk staat dat in het woordenboek, maar dominantie wordt dan uit zijn context gehaald zo gauw je dit woord apart zet.
wat mij betreft bestaat 'dominantie" wel, wie goed naar honden kijkt kan het (naar mijn mening) niet ontkennen, maar het is niet negatief, het geeft aan dat er verhoudingen zijn onderling, en dat die ook nog weleens "getest" worden of in verschillende situatie's ook verschillend liggen. maar die verhoudingen zijn ook nodig om vertrouwen te hebben en rust te creeeren.
als baas de schone taak de hond zo rustig leiding te geven dat er een natuurlijke gezagsverhouding onstaat die gebaseerd is op vertrouwen, dat werkt 2 kanten op, en kan nooit gepaard gaan met wat voor (fysiek) geweld dan ook.
gorby vroeg een speciale benadering
hij weet precies wat uit angst en door geweld afgedwongen luistreen is, maar helaas maakte hem dat nog niet "volgzaam" of "vol vertrouwen", hij was alleen maar zo geconditioneerd dat hij wel luisteren moest, dat kan heel erg vertekend werken.
ik heb totaal geen probleem met dingen in rangorde verhoudingen te zien, want ik denk dat de hond zo leeft, alleen zie ik dat als iets positiefs, ook al door Gorby zelf, die van nature leiderschap nastreeft, maar dat zonder enig geweld doet, zijn hondentaal is meer dan genoeg, conflicten gaat hji zelden of nooit aan, en al helemaal niet vanuit hem.