mijn hond draagt zn staart vaak helemaal niet zo hoog, en toch is hij "dominant alert" wat iets anders is als dominantie, of laatstaan vechtlustig, want hij is wat wij mensenlijk noemen "pascifist"
dominantie is het grootste misverstane woord bij honden, mensen vinden het prettig hier het gedrag van hun hond "aan op te hangen", want dat klinkt beter als niet zo sociaalvaardig, of juist zelfs wel angstig.
honden die op andere honden afvliegen hebben een probleem met sociale communicatie (want dat is nl heeeeel onbeleefd), honden die uitvallen/conflict beginnen zijn per definitie ranglager want het is een uitdaging naar de ranghogere, maar dan moet er wel al eerder interactie zijn geweest.
ontmoetingen op straat (aan de lijn zeker) zijn eigenlijk heel onnatuurlijk, honden zouden ze zelf liever ontlopen, want het is onbeleefd zo pal langs een wild vreemde hond te moeten, van het communiceren wordt dan erg veel gevraagd, uitvallen, op andere honden afstuiven, gevecht uitlokken is NIET dominant, maar in feite a-sociaal.
ben het trouwens 200% met Jaap eens, en of dominantie bestaat, zo bestaat een hond, en dat is ook in het geheel niet negatief, maar juist positief, zo spreken ze met elkaar en regelen ze met elkaar, en niemand komt iets te kort. De echte hoog in rang staande hond, zal zelden een conflict aan gaan, maar dat juist vermijden (waardoor sommige mensen zo'n hond helaas wel eens voor een doetje aan zien). Een goed functioneerde roedel is een plezier om om je heen te hebben, ieder op zijn eigen plaats.