Vertel eens over vroeger:je eerste hond

Brandy was mijn eerste hond.
Thuis mocht ik geen hond en als honden druk waren of sprongen vond ik ze best eng, ook toen ik al volwassen was.
Met 22 jaar ging ik op mezelf wonen en binnen een half jaar was Brandy er. Ik herinner mij vooral haar vrolijkheid en speelsheid.

Dit was Brandy als pup...

Toen ik werd geboren. (12 jaar geleden.) Hadden wij al een cavalier king charles van 4 jaar. Ik was toen nog niet zo hecht met honden. Op mijn 6de verjaardag werd het arme zieke hondje van 10 jaar ingeslapen.

ik was 16 toen ik op mezelf ging wonen.van mijn moeder mochten we nooit een hond hebben,ook al zeurden we er altijd om.maar toen ik op mezelf woonde mocht het dus.mijn buren hadden toen een nestje met hondjes,en daar heb ik dus 1 van gekregen.geen rashondje,leek veel op een pinchertje.bruin met hele grote rechtopstaande oren.eerst had ze hangoortjes.
maar dat was dus donja.o,o,o wat was ik gek met dat gekke eigenwijze diertje.iets later kregen we er een kruizing labrador rotweiler bij.ook van pup af aan.
die is nu 15 en woont bij mijn broertje.maar dat was ook een geweldige hond.echt een karakter.wij liepen altijdlangs de tennisbaan,en elke dag haalde ze daar wel een balletje uit de bosjes.zo leuk was dat.alleen kon ze helaas slecht met andere honden.sommige gaan goed maar de meesten niet.maar goed nu is ze hoogbejaard dus en verder nog gezond.donja is 13 geworden.ook een mooie leeftijd.maar zo eigenwijs!!!ze liet kim altijd alles opknappen.die is toch veel groter.als er een andere hond aankwam begon die kleine herrie te schoppen maar als pubtje bij paaltje kwam begon ze te janken en kon de grote het opknappen!!!die kleine was echt de baas.in het begin sliepen ze in de gang.hoorden we een hoop kabaal,bleek ze die grote zul uit zijn mand te hebben gejaagd om zelf in de grote mand te gaan liggen.en die arme kim helemaal opgekruld in haar kleine mandje!!maar het waren 2 leuke hondjes die ik nooit meer vergeet.en ze hebben me over de angst voor honden heen geholpen.raar he doodsbang voor honden maar zelf dol graag 1 willen hebben?

Van huis uit ben ik katten gewend. Mijn ouders waren beslist geen hondenmensen. Maar op mijn 12de raakte ik bevriend met een jongen van 14 die wel gek op honden was en hij was de eigenaar van een boerenfox, Robby. Robby lag, zoals in de jaren '60 heel normaal was, buiten aan de ketting. Ze had een hok en af en toe mocht ze binnen komen. Ik vond het maar niks en zei tegen mijn vriend dat ik zo geen hond zou willen hebben. Vanaf die tijd mocht ze vaker binnen komen en liep ze ook vaak los. Ja dat kon 50 jaar geleden nog. Toen Robby was gestorven, kocht mijn vriend en inmiddels mijn verloofde, een middenslag poedel van ongeveer 8 maanden oud. Daddy genaamd. Daddy was slecht opgevoed, maar was vanaf het eerste moment dol op mijn vriend. Als hij mij een kus wilde geven,(of ik hem) duwde Daddy zijn snuit tussen ons in. Hij heeft me later wel geaccepteerd, maar alleen om zijn baas een plezier te doen. Toen we trouwden in 1968 ging Daddy met ons mee.

Om nog even het verhaal af te maken: In 1972 is Daddy gestolen. Weggelokt met een loops teefje. We hebben heel lang naar hem gezocht, ook toen we Sita al hadden. Jaren later zijn we te weten gekomen dat hij toch nog een goed thuis heeft gevonden. Daddy had namelijk een herkenbaar teken: een litteken in zijn nek. Hij is ooit gebeten door een andere hond.

mijn 1ste hond.toen werkte ik in het asiel,en woonde net samen.
er kwam een bange,bijna blinde rottweiler binnen,die onder de teken zat.
ik verwijderde zijn teken,wat niemand anders gedaan kreeg,en kreeg een band met hem.hij was gevonden in een sloot,werd 2 jaar geschat,en ik noemde hem roger.
roger was een heel moeilijke hond.omdat hij niet zag als er iemand passeerde,hapte hij.hij kon niet alleen thuis zijn,en sprong dan door het raam van de voordeur.
ook liet hij bezoek niet meer weggaan,ging voor de deur staan grommen.ook had hij soms een soort aanvallen.hij lag dan te slapen,sprong ineens overeind,en viel dan mijn vriend aan.voor mij was hij altijd lief.
ik kwam er al snel achter dat roger zware HD had,en veel pijn.
ik heb hem toen in laten slapen,maar vergeten zal ik hem nooit

MIjn eerste hond was een prachtige border collie , Taff.

Mijn vader had hem, en zijn zusje gekocht vlak nadat mijn ouders gescheiden waren. z'n zus, Sofie, was onhandelbaar (dacht mijn vader toch) omdat ze de deuren kon opendoen, alles kapot beet, ging lopen en ons speelgoed verslond. ze is naar 'n koppel gegaan dat borders kweekte, en er schapen mee dreef. Sofie heeft drie mooie nestjes gehad, en een lang gelukkig leven gehad.

Taff mocht wel blijven, en is tot m'n 14e mijn beste vriend geweest. alles deden we samen!
wandelen, spelen, uren balletjes gooien,
hij ging zelfs mee op m'n eerste dates, en naar de wedstrijden in de manege. dan bleef hij braaf in de stal wachten tot ik terug was

het was zo'n geweldige hond, maar toen ik 14 was, werd m'n vader uit z'n huis gezet... M'n moeder kon op dat moment taff niet opvangen, omdat haar jack russel met hartproblemen zat, en taff is bij m'n nonkel terecht gekomen. daar is hij overleden omdat zijn hart het opgaf... ben nog afsched van hem gaan nemen,en dat deed echt zoveel pijn :( hij reageerde iop niets meer, maar toen hij m'n stem hoorde, probeerde hij nog te kwispelen...

MIjn eerste hond was een prachtige border collie , Taff.

Mijn vader had hem, en zijn zusje gekocht vlak nadat mijn ouders gescheiden waren. z'n zus, Sofie, was onhandelbaar (dacht mijn vader toch) omdat ze de deuren kon opendoen, alles kapot beet, ging lopen en ons speelgoed verslond. ze is naar 'n koppel gegaan dat borders kweekte, en er schapen mee dreef. Sofie heeft drie mooie nestjes gehad, en een lang gelukkig leven gehad.

Taff mocht wel blijven, en is tot m'n 14e mijn beste vriend geweest. alles deden we samen!
wandelen, spelen, uren balletjes gooien,
hij ging zelfs mee op m'n eerste dates, en naar de wedstrijden in de manege. dan bleef hij braaf in de stal wachten tot ik terug was

het was zo'n geweldige hond, maar toen ik 14 was, werd m'n vader uit z'n huis gezet... M'n moeder kon op dat moment taff niet opvangen, omdat haar jack russel met hartproblemen zat, en taff is bij m'n nonkel terecht gekomen. daar is hij overleden omdat zijn hart het opgaf... ben nog afsched van hem gaan nemen,en dat deed echt zoveel pijn :( hij reageerde iop niets meer, maar toen hij m'n stem hoorde, probeerde hij nog te kwispelen...

We zullen onze lieverds van vroeger nooit vergeten!

zelda mijn lieve lieverd, mijn te dikke golden retriever, die altijd heel lief en rustig was en ook blind helaas. ze was er altijd voor me, al vanaf mijn geboorte. Toen ze moest worden ingeslapen kwam een jaartje later ofso polly, een showhond golden retriever. een druktemaken. Ik was bang voor mijn eigen hond. Daarna was ze gewoon mijn maatje, maar ik raakte gewoon aan het hebben van het hond, dus als kind bestad ik niet veel aand8 aan haar. Toen we haar moesten laten inslapen heb ik verschrikkelijk veel gehuild. Ik zag haar vaak voor me zoals ze was toen ze jong was: dol en vrolijk door eht zand rennent. Gewoon dagdromen. Ook egte dromen over dat ze er nog was. Verschrikkelijk als je dan wakker wordt en beseft dat het maar een droom was Nu heb ik jeska en ik zorg ervoor dat ik cker weet dat wanneer jeska er op een dag niet meer is ik weet dat we een hele mooie tijd samen hebben gehad Ik geniet elke dag van haar

Ik was als 6 jarige heel bang van honden. Daarom besloten mijn ouders een hond te nemen zodat ik er gewoon aan zou worden. De eerste uren was ik erg benauwd. Daarna zijn wij de beste vrienden geworden. Bobby is 14 jaar geworden. Het was een boerenfox en ik zal hem nooit vergeten.

Wat een mooie, maar ook ontroerende verhalen allemaal zeg..

Mijn eerste hond (van mijn ouders) was Sasja, een prachtige zwarte duitse herder. Afkomstig van (helaas, i know) de vogeltjesmarkt in Antwerpen (maar ben blij dat ze juist HAAR gekocht hebben.. zo'n geweldig beest ook dat ze was! met een hart van goud, net zoals die van die we nu hebben)

Onze Sas was een aparte hond, maar o zo lief voor iedereen in ons gezin en bekende daarbuiten. Ik weet nog goed de verhalen over mijn geboorte, dat sasja al ouder was en mijn ouders met mijn in de kinderwagen gingen lopen samen met Sas, kwamen vaak mensen die wilde in de kinderwagen kijken... ging dus niet door zonder toestemming van Sasja.. Liet altijd haar tanden zien en hing zo in je broek als je niet oppaste Ze was ontzettend beschermend, vooral ook over mij.. kon ook alles met haar doen... waren de dikste maatjes..


Zo kwam ik smorgens altijd uit bed, en stond onze Sas te wachten aan de trap, op een koekje van mij... mooie herinneringen, maar O wat mis ik haar nog steeds veel.. Onze mooie Duitse dame mocht 12,5 jaar bij ons zijn, ze was helemaal op.


Dit is nu meer dan 14 jaar geleden, een maand later konden mijn ouders het niet meer verdragen, en is onze Tervuerense herder meisje Tosca bij ons in het gezin gekomen... Gelukkig mogen we mededelen dat ze met haar 14 jaartjes nog altijd bij ons is... en ook mijn grootste maatje is, alhoewel ik Sasja nooit zal vergeten, Is Tosca mij natuurlijk ook evenlief... ik zou ook nooit zonder een hond meer kunnen, dan zou ik gek worden.

Ook doe ik met Tosca alles samen, dit is er nooit meer uitgegaan.. Weet nog goed dat ik een heel stuk jonger dan nu was, dat we zelfs samen in haar mand sliepen (onder toezicht van de ouders wel natuurlijk)
En zo liggen we nu soms nog samen heerlijk te kroelen op het bankje

Onze eerste hond (ouderijk huis) was een duitse herder die luisterde naar de naam Kastra.
Deze hond was bij het uitlaten van een groep honden uit het hondenpension gevonden, hij stond in het het bos aan het boom vast gebonden.

Dit pension heeft haar er helemaal bovenop geholpen tot ze een half jaar was, en daarna een advertentie gezet, alleen de inentingen moesten betaald worden dan mocht je hem komen halen.

We hebben haar gehaald en hebben er een supergave hond aan gehad, die haalde de krant uit de brievenbus, pakt e je pantoffels als je thuis kwam, deed boodschappen enz.

Ze is 14 jaar geworden mar we hebben het nog vaak over haar, we hebben wel gezegd dit is een hond die je had kunnen opvoeden als een hulphond.Je kon haar werkelijk alles leren, ze was geweldig.

De eerste hond die ik heb gehad ken ik alleen van foto's. Dat was een vuilnisbakkenrassie zwart met bruin. Ze luisterde (of in ieder geval hoopten mijn ouders dat) naar de naam Fikkie. Eigenlijk moest ze helemaal niks van me weten. Zij was er voor mij. En toch was ze op haar manier helemaal gek op me. Als ik in de box of kinderwagen lag, lag Fikkie er naast en oh wee als iemand anders dan mijn ouders ook maar een poging waagden om bij mij te komen. Fikkie is overleden toen ik een jaar of twee was. Een paar jaar later kregen we een ander hondje. Ook een vuilnisbakkenrassie. Ik mocht hem een naam geven, en zo koos ik voor de naam Bruno. Bruno was nogal vrijgevochten, en toen ze 1,5 jaar was is ze verhuisd naar een boerderij waar ze het de rest van haar leven enorm naar haar zin heeft gehad.

mijn eerste hond was smokey... een chocolade bruine engelse stafford.. echt een super mooi en lief beest..

Mijn ouders waren op zoek naar een stafford en hadden zich ingeschreven voor een herplaatser, en daar kwam smokey dus...hij was 4 maanden... Ik was 8 jaar...

Hij is 8 jaar geworden, hij had het aan zijn nieren en uiteindelijk moest hij ingeslapen worden....

Ik kon lezen en schrijven met die hond.. fietsen, rolschaatsen, boodschappen doen dan bleef ie los voor de deur zitten... hij ging overal mee naar toe, en hij luisterde echt super naar me... hij was echt mijn alles!! ik mis hem nog steeds...

En mijn eerste eigen hond was onze lieve sarah... een herplaatser Bullmastiff teef van anderhalf jaar... echt ook weer zo'n schatje... totdat onze oudste geboren werd toen werd ze zo beschermend dat ik niet meer naar het bos etc kon.. ik durfde het niet meer... Als ze los was in het bos ging ze tussen mijn benen staan en dan happen naar een andere hond... :S En toen ik op een gegeven moment met haar lekker wilde wandelen langs de plas bij ons... deed mijn zoontje in zijn buggy en wil er eigenlijk net op lopen.. nou ze neemt een springt zo op een hond af (wat ze echt nooit deed) en ze pakt hem... ik schrok me dood.. heb dr gepakt wat echt niet makkelijk ging.. die vrouw van die jack was ook heel erg geschrokken, en ben meteen weer terug gegaan.... ik heb het daarna nooit meer gedurft..
Haar hebben we op 8 jarige leeftijd in moeten laten slapen, was erg ziek en had een grote tumor naast haar hart...

Allebei waren ze heel speciaal voor me...

Mijn eerste hond was een Briard, ontzettend lief voor ons, maar erg wantrouwend voor vreemden, maar ook voor vreemde dingen,
opeens op de weg ( bv een vuilniszak op donderdag) ik moest echt oversteken...... dat was vroeger bij mijn ouders thuis, nu hebben wij een beauceron van 11 maanden!!!

Onze eerste hond was een Golden Retriever met de naam Tim. Tim heb ik van mijn man gekregen toen ik zwaar overspannen was. Tim was een rustige lieve hond, die gek was op aandacht en die heel goed los kon lopen. helaas hebben we hem in moeten laten slapen omdat hij kanker kreeg.

nou.... na goeie punten en goed zeuren kreeg ik een hondje de eerste dag gingen we naar zoomarkt achter: mandje,beentjes speeltjes,eten,halsband. zo fijn de 2de nacht kon hij net als de eerste niet slapen toen ben ik (had toesteming gekregen) hem megenomen in de zetel en mocht ik bij hem daar voor 1 nachtje slapen de dagen ernaa was hij het al gewent natuurlijk veel foto's gemaakt van hem en het was zomer dus lekker stoeien en hem leren zen balletje achterna gaan net als altijd gingen we op reis tof ? jaa heel tof daar maakte tobias een gat (zijn eerste gat gegraven)hij was zo vuil wij hebben natuurlijk veel gelachen en zijden daar gaan wij nog veel mee meemaken hoor.....

nou.... na goeie punten en goed zeuren kreeg ik een hondje de eerste dag gingen we naar zoomarkt achter: mandje,beentjes speeltjes,eten,halsband. zo fijn de 2de nacht kon hij net als de eerste niet slapen toen ben ik (had toesteming gekregen) hem megenomen in de zetel en mocht ik bij hem daar voor 1 nachtje slapen de dagen ernaa was hij het al gewent natuurlijk veel foto's gemaakt van hem en het was zomer dus lekker stoeien en hem leren zen balletje achterna gaan net als altijd gingen we op reis tof ? jaa heel tof daar maakte tobias een gat (zijn eerste gat gegraven)hij was zo vuil wij hebben natuurlijk veel gelachen en zijden daar gaan wij nog veel mee meemaken hoor.....

nou.... na goeie punten en goed zeuren kreeg ik een hondje de eerste dag gingen we naar zoomarkt achter: mandje,beentjes speeltjes,eten,halsband. zo fijn de 2de nacht kon hij net als de eerste niet slapen toen ben ik (had toesteming gekregen) hem megenomen in de zetel en mocht ik bij hem daar voor 1 nachtje slapen de dagen ernaa was hij het al gewent natuurlijk veel foto's gemaakt van hem en het was zomer dus lekker stoeien en hem leren zen balletje achterna gaan net als altijd gingen we op reis tof ? jaa heel tof daar maakte tobias een gat (zijn eerste gat gegraven)hij was zo vuil wij hebben natuurlijk veel gelachen en zijden daar gaan wij nog veel mee meemaken hoor.....

Up

Mijn eerste hondje was Astor.

Ik kreeg hem toen hij drie maanden was, een herplaatsertje.
Ik studeerde partime dus had alle tijd.

We, mijn kinderen en ik, hebben ontzettend veel liefde en plezier met hem gehad. Kon overal mee naar toe.

Op 18 1/2 jarige leeftijd is hij over de regenboogbrug gegaan.

Leuk topic is dit. Ik kan helaas niet vertellen over mijn eerste eigen hond, maar wel over honden die ik meegemaakt heb.

Twinkie

De hond van mijn opa en oma. Een draadhaar fox-terrier. Hij was er altijd voor me, beschermde me altijd en ik ging hem altijd samen met mijn opa uitlaten. Ik heb toen zo ontzettend veel plezier aan hem beleefd. Helaas is hij ingeslapen vanwege nierproblemen, ik was toen een jaar of 6. Toen ik mijn opa vroeg waar Twinkie was zei hij dat Twinkie weg was, maar ik geloofde hem niet. Omdat we altijd begroet werden door Twinkie, en ik niet anders wist dan dat hij er was.

Maffie

De Duitse Herder uit Hongarije. Mijn vader heeft een tijdje in Hongarije gewoond, voor zijn werk. En we zijn vanaf mijn vierde een paar keer op vakantie geweest naar Hongarije. Maffie hoorde bij het huis van de vrienden waar we sliepen. Staat een beetje raar, maar hij mocht niet naar binnen en was echt een waakhond. Als de postbode langskwam moest die goed oppassen dat zijn hand eraan bleef zitten. MAar voor ons was hij ontzettend lief. We haalden altijd hondenkoekjes voor hem, we speelden met hem en ik herrinner me dat ik hem soms ook borstelde.
We weten niet of hij overleden is, maar dat is wel waarschijnljk, want toen wij daar waren was hij een jaar of 10.

Wodan

Een Alaskan Malamute. Toen ik zeven/acht was liet ik honden uit (dat doe ik nog steeds wel eens, maar n iet zo vaak als vroeger), en Wodan was een van de uitlaathonden. Ik was helemaal gek op hem. Als we samen liepen, was hij bijna even groot als ik, maar zo ontzettend lief! Hij liep altijd netjes mee, en hij heeft zich een keer llosgetrokken van de lijn, hij heeft een keer een van de andere burthonden besprongen. Ja, ik heb een leuke tijd met hem gehad. Totdat zijn eigenaren samen mmet hem naar Aruba of Bonaire verhuisden.

Mijn ouders hadden een boerderij, wij hadden dus altijd honden. Ik herinner me nog Astra, denk een bastaard herder, weet niet meer veel van haar, wel dat ze haar in moesten laten slapen omdat ze kanker had. Daarna kwam een Keeshondje, Udo, was een zeer fel hondje, had het niet begrepen op onze buurvrouw die altijd met haar kleine hondje langs kwam fietsen, hij heeft een hap uit haar regenjas gebeten. Waar hij aan overleden is weet ik niet meer. Toen kregen mijn ouders Cora, een Duitse herder, een schat van een hond, waar mijn vader was zij, Onder tussen had ik toen al mijn oudste, lag ze ook naast de kinderwagen om haar te bewaken. Helaas is ze overleden na dat ze wat gegeten had wat ergens op het land lag, vergiftigd. Mijn vader was er stuk van toen. Ik had onder tussen een heel klein asbakken hondje, was net een pincher, de anderen uit het nest , ook haar moeder waren dubbel zo groot. Ze kon mee in de binnenzak van mijn man, zo klein was ze. We hebben haar gekregen van een zus van mijn man. Mijn dochter reed ook vele uren met haar rond in de poppenwagen, dekentje over, Sascha liet alles gebeuren. Helaas moesten we haar toen ze 12 jaar was in laten slapen, ze begon te dementeren, was niet meer zindelijk en vloog zo uit het niets mijn jongste dochter aan, buiten, meiske liep buiten, hond kwam aanrennen, vloog haar aan en miste op een haar na haar gezicht, ik ben me rot geschrokken toen. Dat was toen de bekende druppel. Later kregen we Onyx, een bastaard zwart boerenfoxhondje van de buren, Onyx was heel veel alleen na een scheiding, mijn jongste dochter liet haar altijd uit tussen de middag, en bracht haar soms mee, later toen mijn dochter naar het vervolgonderwijs was liet ik haar uit. Als we aan onze kant van het huis liepen, was ze heel blij, wist ze ik mag mee, liepen aan de andere kant, liep ze met de staart tussen de benen, wist ik moet weer naar dat stille huis. Toen hij 7 jaar was ging zijn baasje verhuizen, daar had hij niemand om hem uit te laten, heb ik voorgesteld hem bij ons te laten, de hond zat altijd alleen, vernielde ook best veel uit verveling daar, bij ons heeft ze dat nooit gedaan. Later kwam zijn oude baasje hem nog een keer opzoeken, hij wou niets meer van hem weten. Helaas is hebben we hem toen hij 14 was dood in onze huiskamer gevonden, hij was 1 dag niet lekker, was die avond er voor nog met hem naar de dierenarts geweest, iets gekregen voor het spugen, hij was een kwartier alleen thuis toen ik hem vond. Zal Onyx nooit vergeten. Toen bijna 10 jaar geen hond meer gehad, nu hebben Phoebe, hoop dat ze nog heel lang bij ons mag blijven!