Inslapen?

In het kort.hondje is 16 jaar blind en loopt overal tegenaan,erg zielig om te zien, maar eet nog goed en houdt nog van knuffelen,plast wel eens in de mand maar niet vaak, wanneer knoop doorhakken? ik heb ooit een hond laten inslapen en heb daar nog steeds last van.

Ik zou het nog niet doen...Zolang je hond geen pijn heeft en geniet van t knuffelen....Verwen hem extra de komende tijd.

Als hij blind is, en alles staat op de juiste plaats,
weet de hond zijn weg te vinden.
Als hij nog goed eet zou ik het echt te vroeg vinden.
Als hij jonger was geweest, had je hem kunnen laten
opereren aan staar, want dat zal het zijn.
Maar als hij goed eet, is het voor mijn gevoel te vroeg.

Soms staat hij een uur in een hoek van de kamer te staren.loopt zich vaak vast in huis, ik heb niets veranderd in huis!kan echt niet meer zijn weg vinden in huis ook niet naar de drink en etensbak, ik zet die voor zijn neus anders kan hij die niet vinden alleen,vandaag bijvoorbeeld wel 100 keer zijn kop gestoten tegen de muur of deur , het is zo zielig,en hij jankt heel hard wanneer ik naar de wc ga ofzo.ik kan gewoon de beslissing niet nemen.

Als hij goed eet, is hij niet ziek.
Naar mijn gevoel.
Hij houdt nog van knuffelen, dus vindt hij het nog
fijn bij jou.

ik kan me voorstellen dat dat een hele moeilijke beslissing is!!! eerlijk gezegd zou ik ook niet weten wat ik zou doen in jou situatie. Maar als hij verder geen pijn heeft en eet en drinkt....... zou ik er nog mee wachten denk ik. het mooiste is natuurlijk als hij uit zichzelf gaat.
veel sterkte in ieder geval met je beslissing
groeten jolanda

Houd met dicht bij je zodat hij zich geen 100x aan de juur kan stoten..
Zorg dat hij regelmatig kan drinken, dat is het belangrijkste.

Als je hondje steeds vaker pijn heeft, minder eet+drinkt en zijn plas altijd laat lopen, dan za je de beslissing moeten nemen, dan geniet je hondje niet meer van zijn leventje.
Sterkte

Hoezo, hij jankt hard als je naar de WC gaat, hij is toch blind?
Wees blij, die van ons is blind en plast af en toe ook nog binnen. Zo lang die nog plezier heeft, zou ik hem lekker laten rondlopen.

het klinkt alsof je hondje dement aan het worden is.zolang hij geen pijn heeft,en goed eet en drinkt,en dan ook nog een beetje van zijn leven geniet,laat hem dan maar lekker zijn gang gaan

Ik zou nog maar lekker van de hond genieten.Al zijn ze blind ze kunnen zich heel goed redden.
Ik heb het ook van een hond gezien en wist precies waar hij liep.

Soms staat hij een uur in een hoek van de kamer te staren.loopt zich vaak vast in huis, ik heb niets veranderd in huis!kan echt niet meer zijn weg vinden in huis ook niet naar de drink en etensbak, ik zet die voor zijn neus anders kan hij die niet vinden alleen,vandaag bijvoorbeeld wel 100 keer zijn kop gestoten tegen de muur of deur , het is zo zielig,en hij jankt heel hard wanneer ik naar de wc ga ofzo.ik kan gewoon de beslissing niet nemen.

Dit klinkt meer als symptomen van dementie dan blindheid.

Vastlopen in bekende doorgangen
uur lang staren in hoek
verlatingsangst
gedesorienteerd.

Ik zou naar de Dierenarts gaan. Er zijn behandelmogelijkheden om de symptomen van demetie te verzachten. Zowel natuurlijk als medicameteus.

Dementie is ook het eerste wat er in mij opkomt.

Ik zat met mijn oudje ook heeeeel erg te twijfelen.

Als het niet jouw hond betrof maar iemand anders, wat zou jouw antwoord dan zijn naar die gene als die in jouw schuitje zat? Ik wilde Spike graag nog langer houden maar dat was dan puur voor mij geweest, niet voor zijn plezier..hoe vreselijk het ook is en hoe erg ik me nog voel bij zijn verlies, het was in ons geval de beste beslissing.
Het is heel erg moeilijk om tot een besluit te komen maar denk vanuit het belang van je hond en wees sterk voor je hondje.
Wat mij heeft geholpen is advies en een mening van de dierenarts.
Sterkte ermee.

Dat klinkt mij ook als dementie in de oren.
Mijn vorige teckel was dement en deed precies hetzelfde als jouw hond.Maar ze had op haar manier nog lol in haar leven ,ze heeft nog ruim een jaar geleefd en ze is ruim 15 jaar geworden.

Mijn Benji heb ik wel in laten slapen.
Hij rende die dag nog kon eten als een dijker.
MAAR hij stond ook soms een uur voor zich uit te kijken te schommelen en hij had vreselijke pijn.
Dus ik heb hem uit zijn lijden gehaald.
Dit was geen leven meer voor hem.
Oke ik wilde niet ego zijn tegenover hem om hem bij me te houden.
Ik dacht ik moet je verlossen kereltje van je pijn.
Dus ik zeg volg je hart en doe wat het beste voor je hond is en niet voor jezelf.
Oke klink een beetje hard maar jouw hondje is zo niet gelukkig en hij heeft een mooi leven gehad bij je denk aan de mooie dingen samen.
En denk aan hem wat het beste is.
Volg je hart en laat een dier niet lijden omdat jij hem niet kwijt wilt.

nee pijn heeft hij volgens mij niet, maar plezier ook niet, alleen nog van het knuffelen op de bank, de heledag overal tegenaan botsen en geen moment rust hebben lijkt me geen pretje,soms lange tijd in een hoek of tegen de muur aankijken lijkt mij ook geen leuke bezigheid, ik heb besloten het nog een maand aan te kijken ( alweer) toen ik mijn andere hond heb laten inslapen ben ik in een soort shock geraakt en daar pas na hulp van een psych. uitgekomen, dat wil ik niet nog eens meemaken.misschien egoistisch maar ik houd zoveel van mijn honden niet normaal.

als je ECHT heel veel van je honden houd,laat je ze niet lijden,en weet je wanneer het tijd is,want dat hoort ook bij de liefde voor je hond.dan mag je je eigen gevoel niet voor laten gaan.
als het echt zo erg is als je beschrijft,zou ik geen maand meer wachten,maar dat is aan jou.
veel sterkte

Je hondje is 16, waarschijnlijk heeft hij een heel fijn leven bij jou gehad. Zoals je zegt heb je het idee dat hij ook geen plezier meer in het leven heeft.
Misschien is nu dan toch het moment aangekomen om hem los te laten.
Ik weet het, het is verschrikkelijk om je hondje af te geven.
Maar als je er uiteindelijk voor kiest moet je niet vergeten dat je het hebt gedaan uit liefde voor je hondje.

ik zou het ook niet doen zolang ze geen pijn heeft.
zelf heb ik een boxer gehad van 16, begon met slecht zien, dan doof en uiteindleijk in haar slaap rustig gestorven..
ze had geen pijn, en was savonds gewoon gaan slapen, en is niet meer wakker geworden..
een mooie dood vind ik zelf

Bianca, is het een idee om je psycholoog te vragen om je tijdens het trajekt te begeleiden in plaats van achteraf?
je kunt zeggen dat je een afspraak maakt met de dierenarts dat deze bij je thuis komt. Ik heb dat ook gedaan en dat is heel fijn voor het hondje en ook voor jou. Veel rustiger en jij hoeft hem niet weg te brengen wat zo stressvol is.
De afspraak staat dan en vanaf daar kun je wellicht begeleid door je Psy, de hele week afscheid nemen. Bewust en rustig en accepteren maar ook genieten van de knuffels.
Meid je weet dat het komt, dan kun je er beter het beste van maken en de regie in handen houden in plaats van dat je straks hals over kop naar de dierenarts moet omdat het onhoudbaar wordt.
Je hondje heeft 16 jaar zijn uiterste best voor jou gedaan en nu kun jij een dank geven voor die fijne jaren die jij hebt mogen ontvangen van je maatje.
Ik weet hoe erg het is, Spike is pas 4 weken geleden overleden en ik ms hem vreselijk maar ik had het echt niet anders willen doen. Het was mijn kans om dankjewel Spike te zeggen, ga maar in alle waardigheid. Sterkte met je beslissing en de komende tijd.

Een hond in huis hebben is van te voren bijna zeker weten dat je hem/haar zult overleven. En hoe gek je ook op het dier bent, je hebt al 16 jaar kunnen weten dat dit moment zou komen.

Ik bedoel dit niet negatief, het is eerder een vaststelling van de feiten.
Dat gezegd hebbende nog dit: Liefde is kunnen loslaten als dat voor het geliefde dier het beste is.

Wat maakt een maand nog uit? Je verdriet zal er hetzelfde om zijn. En verdriet hebben we altijd als het dier is ingslapen of vanzelf overleden.

Neem bewust afscheid. Denk aan alle goede tijden die jullie samen gehad hebben. Maak desnoods nog een mooie foto voor later. En doe vervolgens wat je weet dat het dier aan je verdiend heeft.

Sterkte hoor.

Als het mijn hond was liet ik hem inslapen.
Ik vind niet dat een hond zo'n einde verdient.
Wie doe je er een plezier mee, de hond niet meer denk ik.
Je zegt dat je een hond niet kunt laten inslapen. dat je dat niet meer mee wilt maken.
Is lijden dan een optie?
In jouw geval zou ik dan niet meer aan dieren beginnen.
Dan heb je geen problemen als de tijd er is om je hond te laten inslapen.
Je weet van te voren dat je een keer voor die beslissing komt te staan.
Klinkt hard, maar ik vind om die reden een hond te laten lijden veel harder.

Nou ik laat t hier maar bij, vind sommige reactie best wel hard naar mij toe....was gewoon benieuwd waar ik volgens jullie de grens moet trekken, zoals gezegt kijk ik het nog even aan en ga goed observeren.
En inderdaad ik begin niet meer aan dieren,het verdriet is te groot wanneer ik ze moet verliezen.aan de andere kan heb ik meer liefde van dieren dan van mensen...misschien is het daarom wel zo moeilijk voor mij..mensen die wel steunend hebben gereageerd, bedankt !

Je vraagt wanneer de knoop door te hakken.
Laat ik het dan anders zeggen.
Ik, met de nadruk op "ik" had het al gedaan.
Ik zelf zou mijn hond niet zolang laten doorlopen.
En als ik zo'n moeite zou hebben met een hond laten inslapen, zou "ik" geen dieren weernemen.
Omdat ik toch weer voor die beslissing komt te staan van inslapen ja of nee.
Van mijn kant is het geen aanval mocht je het zo begrepen hebben.
Ik als buitenstaander geef gewoon een mening zoals ik die zie.
Nu kan ik wel zeggen, oh laat hem lekker lopen, en intussen wat anders denken, maar daar vraag jij niet om. Jij vraagt wanneer de knoop door te hakken.
Ik ben heel gek met mijn 2 honden, maar mocht de tijd daar zijn, dan ben ik wel zo nuchter om het te laten doen, hoe erg het ook is.

Als hij er zo aan toe is en geen plezier en janken dat hij denkt dat het vrouwtje weg is.Laat het thuis doen ,je kunt echt afscheid nemen.Veel sterkte

nou wat jou heeft nu heeft heeft de mijn ook.zij is 14 en een half jaar oud.ik weet gewoon niet wat ik moet doen.als lady gaat lopen in het begin moet ze eerst kracht krijgen en dan gaat ze lopen.ze loopt dan de heletijd het zelfde rondje ze gaat naar plekken waar ze voor die tijd eigenlijk niet heen gaat.ze probeerd achter de bank te komen en ze zoekt gewoon kleine openingen op.verder staart ze telkens naar de grond.als ik haar opbeur blijft ze gewoon slap hangen.als ze mij aan kijkt lijkt het net of ze door mij heen kijkt en mij eigenlijk niet ziet.het eten en drinken moet ik haar ook onder de neus geven anders drinkt ze niet of eet niet.en als ik haar niet neer leg gaat ze de heletijd lopen tot ze neer valt.ik vindt dit echt vrezelijk allemaal.pijn heeft ze niet maar of ze gelukkig is weet ik ook niet.

@Diana....mijn hond loopt ook rondjes en moet ook alles aanbieden,moeilijk he? je bent gewoon bang dat je te vroeg bent met inslapen,ik had dat met mn andere hond ook,die was beter dan mn huidige hond,maar zakte door zijn poten en liet zijn plas lopen,maar voor de rest nog vrolijk, ik wil gewoon weer niet dezelfde fout maken was er toch zo kapot van, dus ik kijk t even aan.en ga goed observeren.

hoi bianca het is heel moeilijk allemaal ben pas in december mijn andere hondje kwijt moest hem ook laten inslapen maar hij had het aan zijn hartje.nu ruim 7 weken verder gaat het met mijn teefje niet goed.

ik vraag me ook wel eens af waar de grens ligt maar ik ben bang dat dit voor mijn teefje ook niet goed is.zal ze mij nog herkennen.is ze nu blind heeft ze een herseninfarkt gehad een beroerte ik weet het niet.ga morgen wel even de da bellen.want zo kan het ook niet.en ik wil haar ook niet missen want dat doet pijn.maar als ze niet beter wordt of er is niks meer aan te doen.laat ik haar inslapen en dat doe ik voor haar.omdat ik heel veel van haar hou

Hoi Diana ik hoor (lees) morgen graag van je wat jouw DA zegt, ik heb de mijne een maand geleden gebeld en die zei dat wanneer ze nog geniet van knuffels het tevroeg is maar wanneer ze zich steeds vast loopt in hoeken en vaker haar mand bevuild het telaat is ,daar moest ik t mee doen,dus ga nu meer observeren. ik hoop morgen van je te lezen en sterkte.

wat een moeilijke beslissingen...ik snap het helemaal, en je weet natuurlijk nooit zeker "wat is het goede moment?" Jullie kennen beiden jullie hondjes het beste, en als de levenskwaliteit echt niet meer is zoals het zou moeten zijn, dan moet je kunnen beslissen. Ik heb het nu niet over de ouderdomskwaaltjes, want die horen er nu eenmaal bij en zijn geen reden tot inslapen vind ik.
Mijn Da zegt altijd dat zolang een hond eetlust heeft hij nog geen pijn heeft, maar als dat niet meer lukt is het tijd. Natuurlijk als je hond blind is en zijn reukvermogen op die leeftijd achteruit is gegaan, is het noodzakelijk om eten en drinken aan te bieden.
Dit is moeilijk en begrijp heel goed dat je je lieve schat niet wil afgeven, maar soms is het beter om iemand anders naar de hond te laten kijken, want zelf zie(of wil) je de mankementen niet zien. In elk geval veel sterkte...ik leef met jullie mee.