Mooie woorden van Annika; ik ben het er volledig mee eens.
Bij Charlie gaat loslopen steeds beter en we ontdekken steeds meer middelen die hem beter laten luisteren (zoals het gooien van een tennisbal, waar hij automatisch achteraan gaat en dan doodleuk gaat apporteren--en dus naar je toe komt.
Geweldige eigenschap imo.
Hoe dan ook, perfect los leren lopen gaat niet van de ene op de andere dag... Het vergt tijd en geduld. Véél geduld. Wat wij gebruiken bij het oefenen zijn alleen een leren halsband en riem, tennisbal(len), een leeg/redelijk afgelegen stuk open (losloop)gebied, heel veel hondenkoekjes, veel enthousiasme en heel veel geduld. Het uiteindelijke resultaat wat zich nu al af en toe laat zien, mag er zeker wezen. (met een geweldig gevoel van voldoening
)
Het gaat steeds beter, maar nog niet goed genoeg om Charlie zomaar los te laten lopen. Pas als ik er helemaal van op aan kan dat het veilig voor zowel hemzelf als voor andere honden is, kan ik hem met goed vertrouwen los laten lopen. Tot die tijd, blijft hij mooi aan de riem lopen. Dat is een keuze die wij hebben gemaakt, en ik ga ervan uit dat ieder ander die zijn hond aan de riem heeft lopen en niet los, ook waar dat wel zou mogen, deze keuze weloverwogen gemaakt heeft en gerespecteerd dient te worden.